gatunek poezji humorystycznej, mający swój rodowód w angielskim folklorze, rodzaj epigramatu o treści komicznej, groteskowej, zawierający kalambury, zabawy słowami podobnie brzmiącymi, nonsensem. Najczęściej składa się z pięciu wersów o układzie rymów aabba. W poezji polskiej uprawiał tę formę J. Tuwim. Posługują się nią również S. Barańczak, W. Szymborska.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
