nauka o znakach, tzn. przedmiotach, które mogą dla określonego odbiorcy, znającego kod, zastępować przedmioty inne niż one same, przekazywać pewien komunikat, np. znaki drogowe. W l. 60. XX w. rozwinął się dział językoznawstwa, traktującego język jako system znaków. W semiotyce zostały wykorzystane pewne pojęcia teorii informacji, stając się wzorem metodologii nauk humanistycznych. Podstawowe jej pojęcia to: znak, system znaków oraz tekst. Zastosowanie tych pojęć do literatury uświadomiło badaczom fakt, iż dzieło literackie jest komunikatem, przeznaczonym dla odbiorcy i że ten znak, jakim jest utwór, składa się z innych mniejszych znaków. Literatura jest szczególnym systemem znaków, istniejącym w danej kulturze na tle innych systemów znaków, którego zadaniem jest komunikowanie bardzo złożonych treści.
Potrzebujesz pomocy?