gatunek rozpowszechniony w literaturze średniowiecza: alegoryczno-dydaktyczna opowieść o zwierzętach realnych lub fantastycznych, służący popularyzowaniu zasad etyki chrześ- cijańskiej. Na przykładzie zwierząt prezentowano wady i zalety ludzkie, co zbliżało bestiaria do bajek. Pierwowzorem gatunku było dzieło nieznanego aleksandryjskiego poety z II w. n.e. - Fizjologus. W średniowieczu powstały liczne jego przeróbki, a także analogiczne herbaria i lapidaria. Formę bestiarium, przewodnika po egzotycznej zoologii, podejmowano też w późniejszej poezji, np. G. Apollinaire'a, J. Lemańskiego, S. Barańczaka.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
