CHWOSTEK

J. I. Kraszewski Stara baśń, bohater drugoplanowy; mąż Brunhildy, ojciec dwóch synów, zły kneź.

Wygląd: "u wnijścia stał właśnie w kołpaku z futrem i piórem białym, średniego wzrostu, przysadzistej postawy mężczyzna, z twarzą czerwoną, czarnym włosem długim, rzadką brodą, dzikim a ostrym wejrzeniem. Zdawał się stąd dozorować, co się na zamku działo. Sam strój jego oznajmywał pana, oblicze więcej jeszcze. Suknię miał tym prawie krojem, co wszyscy, z szerokimi rękawami, ujętą pasem, nasadzanym mosiężnymi i srebrnymi ozdobami, szyję obnażoną, na nogach skórznie, sznurami wełnianymi, czerwonymi poopasywane. Lecz suknia była z cienkiej tkani, lamowana bogato, za pasem tkwił miecz w świetnej oprawie, a na łańcuszku takiż nóż wisiał.

Stojący ręce obie założone miał za pas, czapkę na oczy nasuniętą, brwi zmarszczone i postawę groźną."

Wygląd służy charakterystyce tej postaci - widać, że lubi okazywać władzę, pokazywać bogactwo, jest dumny, butny. Poddani boją się go, bo jest nieobliczalny, co znamionuje groźna postawa.

Życiorys: Pochodzi z rodu Leszków, który od dawna włada krainą Polan. Ale okazał się człowiekiem niegodnym stanowiska władcy. Zgromadził majątek, obrósł w siłę i gnębi poddanych. Wraz z żoną i służbą ginie w wieży oblężonej przez kmieci.

Charakterystyka: Jest w powieści uosobieniem zła - okrutny, bezwzględny. To psychopata, pijak i sadysta, z obłąkańczym rechotem patrzący na kmieci, którzy mordują się wzajemnie pod wpływem zatrutego miodu.

Rola w utworze: czarny charakter powieści.