NORSKI KAZIMIERZ

B. Prus Emancypantki, bohater drugoplanowy; brat Heleny

Wygląd: "prześliczna para: córka i syn pani Latter. Oboje blondyni, oboje mieli czarne oczy i ciemne brwi, oboje byli podobni do siebie. Tylko w niej skupiły się wszystkie wdzięki kobiece, a w nim siła i zdrowie." - tak narrator opisuje Kazimierza Norskiego i jego siostrę, Helenę

Życiorys: Wydaje pieniądze, zaciąga długi, okłamuje matkę. Po jej śmierci liczy na to, że uda mu się w ten sam sposób omotać siostrę, ale Helena nie daje się wzruszyć jego prośbom o pieniądze, których zresztą sama pilnie potrzebuje. Kazimierz uwodzi Madzię, wdaje się w pojedynek z Kotowskim i zostaje ciężko ranny. Przy jego łożu czuwa Ada Solska, od dawna w nim zakochana. Można się spodziewać, że kupi ona sobie jego przychylność. Będzie go głęboko kochać i obdarzy swoją fortuną, za co on zapewne zgodzi się pełnić rolę jej małżonka

Charakterystyka: Jest to uroczy bałamut, bawidamek, bywalec salonów. Matka wierzy w jego geniusz, a on to wykorzystuje, naciągając ją na wydatki na nawiązywanie znajomości i rzekome zagraniczne studia. Zdolny jest nawet do fałszowania jej podpisów na wekslach

W nic nie wierzy, nie uznaje żadnych zasad poza dążeniem do przyjemności. Po śmierci matki wyłudził pieniądze od zaprzyjaźnionego z nią Mielnickiego, żyje na utrzymaniu ojczyma, liczy na pomoc siostry. Myśl o pracy jest mu wstrętna, ostatecznie woli małżeństwo z brzydką, ale bogatą i kochającą go Adą Solską

Rola w utworze: postać zdecydowanie negatywna, bez skrupułów