Transformator zbudowany jest z dwóch uzwojeń (pierwotnego wtórnego), nawiniętych na wspólny rdzeń. Często spotyka się transformatory o więcej niż jednym uzwojeniu wtórnym.

Gdy do uzwojenia pierwotnego podłączymy źródło zmiennego napięcia U1, popłynie w nim zmienny prąd elektryczny. To z kolei powoduje indukcję zmiennego pola magnetycznego, które przenikając przez pozostałe uzwojenie powoduje powstanie w nim - wskutek indukcji elektromagnetycznej - zmiennej siły elektromotorycznej.

Ta siła elektromotoryczna (SEM) jest źródłem zmiennego napięcia U2 na wyjściu transformatora.

Dodatkowo musimy wziąć pod uwagę zjawisko samoindukcji, powstające w uzwojeniu pierwotnym, na skutek zmian płynącego w nim prądu elektrycznego.

Z drugiego prawa Kirchhoffa mamy:

U1 + E=0

E - siła elektromotoryczna samoindukcji

E=-n1*ΔYo/Δt ,

Gdzie

n1 - to liczba zwojów uzwojenia pierwotnego

ΔYo - to zmiana natężenia prądu elektrycznego w uzwojeniu pierwotnym, która nastąpiła w przedziale czasu Δt

U1=n1*ΔYo/Δt

Natomiast we wtórnym uzwojeniu będziemy mieć napięcie:

U2 = n2*ΔYo/Δt = n2*U1/n1

Wynika z tego, że:

U1/U2=n1/n2

Transformatory znalazły zastosowanie w wielu urządzeniach elektronicznych:

1) Możemy za ich pomocą zmieniać (zależnie od potrzeby zmniejszać lub zwiększać) napięcie.

Wiemy, ze moc na wejściu transformatora wyraża się wzorem:

P1=U1*I1

Analogicznie moc na wyjściu:

P2=U2*I2 ,

gdzie I1, I2 - to natężenia prądów płynących odpowiednio w uzwojeniu pierwotnym oraz wtórnym

Zakładając brak strat energetycznych na transformatorze, możemy napisać, że:

P1=P2

Zatem:

U1/U2=I2/I1=n1/n2

2) Jak widzimy, transformator umożliwia nam również zmianę natężenia prądu.

Na końcu określimy jeszcze sprawność transformatora, jako procentowy stosunek mocy na wyjściu transformatora do mocy na jego wejściu:

h=P2/P1 * 100%