Promieniotwórczość ( inaczej radioaktywność) to rozpad jąder atomowych niektórych pierwiastków, któremu towarzyszy promieniowanie. Wiąże się ono m.in. z Polską noblistką- Marią Curie-Skłodowską. Odkryła ona nowy pierwiastek - rad ( otrzymała za to nagrodę Nobla), był to pierwszy pierwiastek od którego powstał nowy dział chemii.

  Z promieniowaniem spotykamy się codziennie, poprzez zjawisko zwane promieniowaniem naturalnym. Występuje ono praktycznie wszędzie w powietrzu, wodzie, glebie, skałach. Mierzone jest w skali  Bekerela. Nie ma jednak ono takiego znaczenia dla nas, jak ma promieniowanie alfa, beta, czy gamma, posiadające zarówno pozytywne jak i negatywne znaczenie.

  Głównie promieniotwórczość wykorzystuje się w medycynie. Dzięki promieniowaniu Rentgena możliwe jest robienie prześwietleń. Jednym z ważniejszych osiągnięć techniki rentgenowskiej jest tomografia komputerowa. Komputer wykonuje serię zdjęć w różnych płaszczyznach, miejscach oraz pod różnym kątem, co pozwala uzyskiwać warstwowy obraz, przedstawiający bardzo dokładne nawet niewielkie zmiany chorobowe. Innym ważnym zastosowaniem promieniowania w medycynie jest radioterapia. Stosuje się ją w przypadku nowotworów szczególnie czerniaka (nowotwór skóry). Kolejną korzyścią wynikającą z promieniotwórczości jest możliwość tworzenia elektrowni jądrowych, w których uzyskuje się ogromne ilości energii w wyniku reakcji jądrowych. Są to elektrownie, które w najmniejszym stopniu zanieczyszczają środowisko, a koszty wytwarzania energii są niewielkie. Energia jądrowa zastosowała wykorzystana również jako napęd wielu pojazdów, np. lodołamaczy. Utrwalana radiacyjnie żywność może być napromieniana w trwałym opakowaniu, co skutecznie zapobiega jej wtórnemu skażeniu. Radioaktywność zastosowanie znalazła także w kuchenkach mikrofalowych, które wykorzystuje się do podgrzewania potraw. Za pomocą promieniotwórczego wodoru 1H, zwanego trytem, można śledzić wędrówkę wody podziemnej, co ma duże znaczenie w kopalniach. Izotop węgla 14C zastosowano jako zegar archeologiczny, dzięki niemu możemy określić wiek znalezisk. Swoje zastosowanie promieniotwórczość znalazła w różnych gałęziach przemysłu. Wykorzystuje się je do sterylizacji sprzętu medycznego, modyfikacji polimerów, materiałów oraz przyrządów półprzewodnikowych, do barwienia tkanin, szkła i sztucznych, a nawet naturalnych kamieni.

  Pomimo, że radioaktywność niesie ze sobą wiele pozytywnych skutków, posiada ona także wiele negatywnych. Pierwiastki promieniotwórcze negatywnie działają na organizmy, również na człowieka. W wyniku pochłonięcia przez organizm dużych dawek promieniowania może wystąpić białaczka – nowotwór krwi, katarakta – choroba oczu, oraz choroba popromienna. Awarie w elektrowniach jądrowych mogą być przyczyną ogromnych katastrof  np. w 1986 roku wybuch w Czarnobylu (spowodował śmierć wielu tysięcy ludzi, zaś dziesiątki tysięcy chorują na chorobę popromienną). Sama budowa elektrowni jest ogromnym wydatkiem dla państwa. Warto wspomnieć, że jednym z najgorszych zastosowań radioaktywności są bomby atomowe. W czasie wybuchu powstaje ogromna fala uderzeniowa o wielkiej sile rażenia i burzenia, wywołująca promieniowanie cieplne tworząca oparzenia i pożary, ludzie masowo umierają, inni dotknięci promieniowaniem, cierpią na chorobę popromienną ujawniająca się dopiero po latach. Jeżeli doszłoby do zatopienia statku napędzanego energią jądrową istnieje zagrożenie katastrofy ekologicznej. Składowanie odpadów promieniotwórczych niesie ryzyko skażenia środowiska. Promieniotwórczość ma jeszcze wiele innych zagrożeń na mniejsza skalę, zarówno dla człowieka jak i dla przyrody.

  Uważam, że zjawisko te ma wiele korzystnych zastosowań, które często ratują ludziom życie oraz je ułatwiają. Jednak nie sposób nie zauważyć wielu szkodliwych elementów radioaktywności. Trudno powiedzieć czego jest więcej, co powoduje więcej złego, a co dobrego. Jednak życie człowieka bez promieniotwórczości byłoby zupełnie inne, przynosi ona wiele korzyści jak i zagrożeń.