kość

dać (dawać) komuś w kość - uprzykrzać komuś życie; być nieznośnym, niegrzecznym wobec kogoś: Po półrocznym pobycie we Francji jako opiekunka do dzieci, Ania postanowiła, że nigdy nie będzie miała własnych. Podopieczni dali jej w kość. Czteroletni Pawełek zamęczał ją pytaniami, półroczna Zosia upominała się krzykiem o zainteresowanie i pieszczoty, a sześcioletnia Lusia kiedyś omal nie wypadła przez okno bawiąc się z spadochroniarza.

dostać w kość - być bardzo zmęczonym na skutek czyjegoś niegrzecznego, nieznośnego zachowania; zmęczyć się wykonywaniem jakiejś ciężkiej pracy; doświadczyć czegoś przykrego: Edward zrozumiał, że jeśli zdecyduje się na pracę przy budowie mostu, to przez następne trzy miesiące nieraz dostanie w kość. Miał jednak świadomość, że tylko ciężka praca uczyni z niego mężczyznę, tylko w ten sposób nabierze krzepy, o jakiej zawsze marzył.

stanąć (stawać) komuś kością (ością) w gardle - narzucać się komuś, uprzykrzać komuś życie; o kimś, kogo nie można się pozbyć w żaden sposób: Marzę o zawodzie dziennikarza sportowego, poświęcam wiele czasu na śledzenie wydarzeń sportowych i drobiazgowo analizuję relacje z takich wydarzeń, ale zajęcia szkolnego kółka dziennikarskiego, gdzie wciąż analizujemy język dziennikarzy sportowych stają mi już ością w gardle. Chociaż... w gruncie rzeczy chciałbym się posługiwać poprawną polszczyzną relacjonując mecz, w którym Polska zdobędzie mistrzostwo świata.

zmarznąć na kość - bardzo zmarznąć: Mróz był niemiłosierny, chyba ze dwadzieścia stopni poniżej zera. Nic dziwnego, że po kilku minutach wszyscy byli już zmarznięci na kość.