marinizm

kierunek w poezji baroku, którego nazwa pochodzi od poety włoskiego G. Marino (1569-1625), autora zbiorów poetyckich, których głównym tematem była zmysłowa miłość, wyrażana w niezwykle wyszukany sposób. Marinizm wywarł wpływ na poezję polską, zwłaszcza J. A. Morsztyna. Blisko związany z konceptyzmem, charakteryzował się skłonnością do osiągania wirtuozerii formalnej i elegancji wypowiedzi. Nad często błahą treść przedkładał bogatą, oryginalną formę artystyczną, pełną metafor, anafor, oksymoronów, antytez, paradoksów i innych wyszukanych środków stylistycznych.