w poezji starożytnej Grecji utwór żałobny, bliski trenowi. W rozumieniu nowożytnym poważny, refleksyjno-wspomnieniowy utwór o miłości i śmierci. Z czasem tematyka ta rozszerzała się o problemy patriotyczne, polityczne, wojenne. Cechą wspólną elegii o różnej tematyce jest to, że podmiot liryczny wyraża swoją postawę bezpośrednio, z prostotą, szczerością, rezygnacją, bez buntu i tragizmu.
Elegia była uprawiana we wszystkich epokach literackich, m.in. przez K. Janickiego, J. Kochanowskiego, F. Karpińskiego, A. Mickiewicza, J. Słowackiego, K. K. Baczyńskiego.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
