struktura użytkowania ziemi

udział charakterystycznych form użytkowania gruntu w ogólnej powierzchni określonego obszaru (gminy, państwa itp.). Do form użytkowania ziemi należą: użytki rolne (grunty orne, sady, łąki, pastwiska), lasy i nieużytki (bagna, tereny skaliste, wydmy piaszczyste, pustynie oraz tereny zabudowane, drogi, hałdy itp.). Struktura użytkowania ziemi zależy m.in. od warunków naturalnych obszaru, dla którego jest analizowana (klimat, gleby, wody, ukształtowanie powierzchni itp.), a także od czynników gospodarczych (rodzaj działalności rolnej, uprzemysłowienie, urbanizacja itp.).

Użytki rolne zajmują na świecie 36% powierzchni kontynentów. W skład użytków rolnych wchodzą grunty orne, użytki zielone (łąki i pastwiska) oraz sady. Rolnicze użytkowanie ziemi cechuje się na świecie dużym odsetkiem użytków zielonych. Grunty orne i sady stanowią 30%, a użytki zielone 70% użytków rolnych. Występują jednak duże różnice między państwami, uzależnione od poziomu rolnictwa.

Różnice w rolniczym użytkowaniu ziemi wynikają z warunków przyrodniczych oraz charakteru rolnictwa wymienionych państw. Polska w porównaniu do innych krajów europejskich ma wyjątkowo duży odsetek gruntów ornych.

Rolnicze użytkowanie ziemi w wybranych państwach w % użytków rolnych