KAPULET JULIA

W. Szekspir Romeo i Julia, bohaterka główna i tytułowa; córka Kapuletów, ukochana żona Romea.

Wygląd: śliczna czternastoletnia dziewczyna.

Życiorys: córka Kapuletów podczas balu poznała Romea i zakochała się w nim. Zgodziła się na potajemny ślub, sprzeciwiając się woli ojca, który postanowił ją wydać za hrabiego Parysa. Po wygnaniu Romea z Werony przystała na plan brata Wawrzyńca, który podał jej usypiający eliksir. W wyniku tragicznego zbiegu okoliczności (Romeo zabił się w jej grobowcu, myśląc, że śpiąca Julia jest martwa), Julia popełniła samobójstwo.

Charakterystyka: Początkowo jest to czternastoletnia zaledwie, niewinna dziewczynka. Świat nastoletniej Julii wyznaczają autorytety, którym zdaje się być posłuszna i wierna: ojciec, matka, piastunka. Gdy matka wyznacza jej Parysa, jako przyszłego męża, Julia nie protestuje, choć przyjmuje wiadomość bez entuzjazmu. Nigdy dotąd nie kochała i nie myśli o tym.

Poznanie Romea jest dla niej jak objawienie. W jednej chwili zmienił się świat. Co ciekawe, mimo iż ona także wyznaje Montekiemu swą miłość, to jednak nie wierzy bezgranicznie w jego zapewnienia i przysięgi.

Warto pamiętać, że to właśnie Julia jako pierwsza zaproponuje ukochanemu, aby dowiódł siły swych uczuć przez małżeństwo. Tak więc, z jednej strony mamy do czynienia z bardzo młodą dziewczyną, z drugiej jednak - z osobą znacznie trzeźwiej patrzącą na świat niż jej ukochany.

Po śmierci Tybalda i wyroku skazującym na Romea Julia nie rezygnuje z działań, zmierzających do połączenia się z ukochanym.

Jest zdeterminowana i konsekwentna. Od realizacji planu nie odwiedzie jej nawet ojcowski zamiar związania jej z Parysem. Znowu ważny szczegół - to Julia jako pierwsza zdecyduje się na niezwykle ryzykowny wybieg z miksturą, której działanie powoduje stan, przypominający śmierć. Jest gotowa zaryzykować życie dla ratowania swego związku z Montekim. Nie załamuje jej nawet zdrada niani i brak oparcia w rodzicach. Końcowa scena na cmentarzu, moment ujrzenia u swego boku martwego Romea, jeszcze silniej podkreśla mocną osobowość dziewczyny. Czternastoletnia Julia, w obliczu klęski wszelkich nadziei, odbiera sobie życie.

Rola w utworze: jedna z najbardziej znanych kochanek w literaturze, bardzo kobieca.