DZIEWCZYNKA Z ZAPAŁKAMI

J. Ch. Andersen Dziewczynka z zapałkami, bohaterka główna i tytułowa.

Wygląd: Jest chuda i wątła. Piękne, jasne włosy spływają jej na ramiona, podwijając się na końcu. Ubrana jest brzydko i ubogo. Jedną ręką podtrzymuje fartuszek, w którym leżą zapałki, w drugiej trzyma ich wiązkę. Mimo mrozu i śniegu, chodzi boso. Twarz ma czerwoną i spierzchniętą, ręce i nogi sine z zimna.

Życiorys: Nie wiadomo, ile dziewczynka ma lat (może siedem, osiem), ani jak się nazywa. Mieszka z rodzicami na strychu. Żyją w wielkiej nędzy, więc mała musi pracować i przynosić pieniądze do domu. W przeciwnym wypadku ojciec ją bije.

Charakterystyka: Wiecznie głodna, bita, niekochana, wypędzana z domu na wiatr i mróz, ubrana w łachmany. Jej rodzice skazali ją na cierpienie i nędzę. Było jej tak źle, że prosiła babcię: "Zabierz mnie z sobą!". I babcia zabrała dziewczynkę do nieba - tam, gdzie nie ma głodu, strachu, ciemnych ulic, pogrążonych w śnieżnej zawiei. Tam dziewczynka będzie kochana i szczęśliwa - odbierze nagrodę za swe cierpienie.

Naprawdę smutna jest nie śmierć bohaterki, lecz jej życie. Smutkiem napawa też zupełna obojętność dorosłych na niedolę dziecka. Śmierć nie była dla dziewczynki tragedią. Była ukojeniem, wybawieniem, przejściem do lepszego świata. I w ten sposób można spojrzeć na tę tragedię.

Rola w utworze: Dziewczynka wzrusza, autor stworzył tę postać, by zwrócić naszą uwagę na dzieci, których los jest podobny do jej losu.