GIAUR

G. G. Byron Giaur, bohater główny i tytułowy; "niewierny", czyli niemuzułmanin, zakochany w Leili, zabójca Hassana

Wygląd: Tajemniczy, w czasie akcji powieści poetyckiej Giaur przebywa w klasztorze, nosi habit, a twarz ukrywa pod kapturem. Nie jest mnichem, schronił się w klasztorze przed światem

Życiorys: Poeta informuje, że jest Wenecjaninem, ale znaczy to przede wszystkim, że jest obcy, inny, wyobcowany, nierozumiany. Nic nie wiadomo o jego przeszłości. Wiadomo, że pokochał Leilę, cierpiał po jej śmierci i okrutnie zemścił się na Hassanie. Co robił przez następne sześć lat, zanim pojawił się w greckim klasztorze, też pozostaje tajemnicą

Charakterystyka: Działania Giaura świadczą, że jest to człowiek o głębokim życiu wewnętrznym, targany namiętnościami, którymi owładnięty, zdolny jest do wszystkiego, nawet do zbrodni

Byron dba, aby bohater był przede wszystkim postacią tajemniczą, podkreśla też drugą jego konstytutywną cechę - bunt. Charakteryzuje Giaura pod koniec powieści, kiedy ten jest już w klasztorze. Bohater nie przestrzega reguł życia klasztornego, nie zdradza oznak wiary, nie oddaje czci Bogu, nie klęka w czasie Podniesienia. Samotny i milczący, o bladej twarzy, połyskujących niespokojnie oczach, zakryty mnisim kapturem jest postrachem mnichów i wiernych. Jego zachowanie zdradza niewymowne cierpienie i rozpacz. Można się domyślać, że jest winien zbrodni, jego udziałem były wielkie namiętności, ale obecnie jest uczuciowym bankrutem. Giaur ma poczucie wyższości: "zna swoją wyższość i pokazać umie", a człowiek wrażliwy "odgadnie z wejrzenia / Wielkość umysłu, zacność urodzenia" (Giaura). Tuż przed śmiercią bohater decyduje się wyznać historię swej nieszczęśliwej miłości i zbrodni. Nie oczekuje przebaczenia, pragnie uwolnić się od ciężaru swojej tragicznej świadomości. Nazwiska i pochodzenia nie zdradza do końca i nie żałuje za grzechy - na to jest zbyt dumny i niezależny: "Choć moje życie zda się tak zbrodnicze, / Gdybym mógł odżyć, żyłbym tak, jak żyłem"

Rola w utworze: Giaur jest typowym bohaterem bajronicznym, którego podstawową cechą jest romantyczny bunt wobec norm obyczajowych i moralnych, a także: niezależność, duma, aktywność, niepospolita odwaga, skłonność do podejmowania ryzyka i ostatecznych rozwiązań, samotność, wewnętrzny konflikt, silne namiętności