zaloguj   załóż konto  

dodaj do ulubionych

Autor: Major2
Strony maszynopisu (a4): 1,2
Strony rękopisu (a5): 3,1
Ocena nauczyciela db
Komentarz nauczyciela:
poprawne opracowanie,
ładny styl
Średnia ilość gwiazdek: 3,13
Oceń pracę 123456
pdst. gimn. liceum studia
Ostatnio na forum
Brykowisko

Najświeższe galerie na Brykowisku

Ostatnio dołączyli do brykujących

Ostatnio dodali prace

Dołącz do nas

Studia » Pozostałe » Materiałoznawstwo

Metoda badania wytrzymałości metali na zginanie

Próba statyczna badania wytrzymałości na zginanie

Wykonanie tej próby ma na celu wyznaczenie umownej granicy wytrzymałości na zginanie z określeniem strzałki ugięcia.

Wytrzymałość na zginanie, wg Polskich Norm nazywamy naprężenie które jest umowne i odpowiada maksymalnej sile obciążającej, otrzymanej podczas wykonywania próby statycznej zginania.

Strzałka ugięcia jest to najwyższa wartość odpowiadająca kierunkowi siły obciążającej w stosunku do przesunięcia przekroju poprzecznego próbki.

Maszynami do przeprowadzania prób zginania są zazwyczaj uniwersalne maszyny wytrzymałościowe.

W celu wykonania próby zginania należy próbkę ustawić na przesuwanych podporach, ustawionych w odpowiedniej odległości które unieruchamia się w prowadnicach maszyny wytrzymałościowej. Odstęp pomiędzy podporami powinien być większy od dziesięciokrotnej średnicy próbki. Główke naciskową i podpory należy zaokrąglić promieniowo w miejscu styków z próbką.

Próbką zazwyczaj jest pręt z przekrojem kołowym. Umowna wytrzymałość próbki o przekroju kołowym określimy wzorem:

Rg = Mg /Wg = 8Pg l0 /pi d*d*d

Mg - maksymalny moment zginający, równy:

Mg = Pglo/4

Wg - wskaźnik pełnego przekroju kołowego na zginanie, równy:

Wg = pi d*d*d/32

Pg - największa siła zginająca uzyskana podczas próby zginania, przy której nastąpiło zniszczenie próbki, w Kg

lo - prostokątna pomiarowa próbki, równa prostokątnej podpór w mm,

do - pierwotna średnica próbki w mm.

Gdy mamy do czynienia z prostokątnym przekrojem próbki a nie kołowym, to wskaźnik pełnego przekroju prostokątnego na zginanie Wg wynosi:

Wg = h*h*b/6

h - wysokość w prostokątnym przekroju próbki

b - szerokość próbki.

Powyższe wzory odnoszą się z reguły do próbek materiałów kruchych a inne materiały określa się tymi wzorami tylko orientacyjnie.

Wartość Pg niezbędną przy obliczeniach znajdujemy na wykresach przebiegu badań wytrzymałości na zginanie.

Opisy prób wytrzymałości próbek kruchych kończą się w momencie złamania, natomiast złamanie nie zachodzi zawsze w próbkach sprężysto-plastycznych.

Strzałka ugięcia fg w mm przy obciążeniu Pg jest mierzona przy użyciu dodatkowo zamontowanymi w maszynie wytrzymałościowej przyrządami.


Zgodnie z regulaminem serwisu www.bryk.pl prawa autorskie do niniejszego materiału posiada Wydawnictwo GREG. W związku z tym, rozpowszechnianie niniejszego materiału w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, utrwalanie lub kopiowanie materiału w celu rozpowszechnienia w szczególności zamieszczanie na innym serwerze, przekazywanie drogą elektroniczną i wykorzystywanie materiału w inny sposób niż dla celów własnej edukacji bez zgody Wydawnictwa GREG podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.