Autor:

nannerl

Strony maszynopisu (a4):	1,4
Strony rękopisu (a5):	3,4

Ocena nauczyciela

Komentarz nauczyciela:

temat wyczerpany, bogaty język

Średnia ilość gwiazdek:

3,72

Oceń pracę

pdst.

gimn.

liceum

studia

	wybierz szkołę aby ograniczyć ilość wyników

Brykowisko
	Najświeższe galerie na Brykowisku Pingwiny z Madagaskaru Nazwa: Extra zdjęcia a-paczuska Nazwa: moje zdj Ostatnio dołączyli do brykujących justitak Wiek: 11 O sobie: : aa klaudia.trybula Ostatnio dodali prace magda1969 Email: Natalllia Wiek: 16 Email: O sobie: : Nazywam się Natalia. Uważam, iż nasz język jest bardzo piękny. Mam nadzieję, że moje prace spodobają się wam ;)

Fryderyk Chopin – życiorys.

Fryderyk Chopin przyszedł na świat 1 marca 1810 r. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Ojciec Fryderyka, Mikołaj, przybył do Polski w roku 1787, a pięć lat później zaczął uczyć języka francuskiego w domu hrabiów Skarbków.

Mały Fryderyk pierwsze lekcje fortepianu pobierał u matki, Justyny z Krzyżanowskich, już jako kilkuletni chłopiec. Bardzo szybko zaczął dawać koncerty dobroczynne, które nierzadko odbywały się w domach warszawskich arystokratów. W wieku lat trzynastu zaczął uczęszczać do Liceum Warszawskiego. W szkolnej ławie zasiadał m. in. z J. Fontaną, T. Woyciechowskim czy J. Matuszyńskim. Trzy lata później, po ukończeniu liceum, rozpoczął studia w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie, gdzie jego nauczycielem fortepianu był Józef Elsner, który od razu zauważył, że ma do czynienia z niezwykłą osobowością muzyczną. Na świadectwie ukończenia szkoły napisał Fryderykowi "Geniusz muzyczny". Również w Szkole Głównej Muzyki zetknął się Chopin z K. Brodzińskim, L. Osińskim i F. Bentkowskim, którzy w tym czasie wykładali na uczelni.

Pasją Fryderyka była polska muzyka ludowa. Znalazło to wyraz w jego utworach, w których często możemy usłyszeć stylizowane tańce - czyli przekształcone w utwory wirtuozowskie, mające wysoką wartość artystyczną, już nie użytkową.

W okresie studiów młody Fryderyk był również częstym gościem na koncertach Opery Warszawskiej. Tam miał okazję posłuchać takich kompozytorów i wirtuozów jak Maria Szymanowska, Karol Lipiński, Johann Nepomuk Hummel, czy Niccolo Paganini.

Niestety, sytuacja polityczna w Polsce stała się przyczyną emigracji wielkiego kompozytora. 11 października 1830 r., niedługo przed wybuchem Powstania Listopadowego dał on w Warszawie ostatni koncert publiczny. Niedługo potem, 2 listopada 1830 r., na zawsze już opuścił kraj.

Osiedlił się na stałe w Paryżu i tam powstawały największe jego dzieła. Dzięki podróżom jakie odbył, zasłynął w całej Europie, jednak cały czas tęsknił do Polski i żył marzeniami o ponownym ujrzeniu ojczystego kraju. Jednak od roku 1839 stan jego zdrowia zaczął gwałtownie się pogarszać. 16 lutego 1848 r. odbył się ostatni koncert Fryderyka w Paryżu. Dziewięć miesięcy później wystąpił przed publicznością już po raz ostatni, w Londynie. 17 października, w mieszkaniu przy Place Vendôme 12 w Paryżu, Chopin zmarł. Został pochowany na paryskim cmentarzu Lachaise, a serce wielkiego kompozytora wróciło do Polski i zostało wmurowane w mury kościoła św. Krzyża w Warszawie.