w okresie staropolskim śpiewacy kościelni oraz wędrowni żacy, bakałarze i aktorzy, zajmujący się wystawianiem, a także tworzeniem dramatów, pieśni, ulotnych wierszy. Szczególnie w XVII w. rozwinęła się tzw. literatura rybałtowska, mieszczańsko-plebejska, często satyryczna, żartobliwa. Przykłady: Rybałt stary wędrowny (1632). komedia rybałtowska, literatura rybałtowska.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
