Bóg

myśleć, że (wydawać się, że) chwyciło się (złapało się) Pana Boga za nogi - sądzić, że osiągnęło się wielki (zdawałoby się, nieosiągalny) sukces; pozostawać w przekonaniu, że spotkało się z nieoczekiwanym szczęściem: Możliwość wyjazdu na wycieczkę do Paryża sprawiła, że poczułem się, jakbym chwycił Pana Boga za nogi. Szybko jednak okazało się, że biuro podróży było nieuczciwe i zamiast w trzygwiazdkowym hotelu, wylądowaliśmy w szczerym polu.

pożal się Boże - budzący litość, współczucie, niewiele wart: Popatrz na Kryśkę, z tą jej, pożal się Boże, fryzurką - na kim ona chce zrobić wrażenie?

"W październiku, jakoś w tym czasie, kiedy Matejko skończył malować bitwę grunwaldzką (duży to obraz i okazały, tylko nie trzeba go pokazywać żołnierzom, którzy przyjmowali udział w bitwach), wpada do sklepu Maruszewicz, ten przyjaciel pani baronowej Krzeszowskiej. Widzę - magnat całą gębą! Na brzuchu, a raczej w tym miejscu, gdzie ludzie mają brzuch, złota dewizka gruba na pół palca, a długa - że choć psy na niej ciągnij. W krawacie brylantowa spinka, na rękach nowe rękawiczki, na nogach nowe buty, na całym ciele (mizerne to ciało, pożal się Boże!) nowy garnitur. Przy tym mina, jakby jednej nitki nie miał na kredyt, tylko wszystko za gotówkę. (Później Klejn, który mieszka w tym samym domu, objaśnił mnie, że Maruszewicz grywa w karty i że od pewnego czasu szczęście mu służy.)" [B. Prus Lalka].

uchowaj Boże - w formie ostrzeżenia. Żeby tylko, uchowaj Boże, nie było problemów z zakupem biletów na prom.

"Po namyśle, dorozumiawszy się, o co księdzu i przełożonej chodzi, zbuntowane dziewczęta zgodziły się ustąpić o tyle, że zachowają pozory. Pójdą razem z wszystkimi do kościoła i każda powie przy konfesjonale, że przyszła pod przymusem, ale że się nie będzie spowiadać. A jak z komunią? No, przed Wielkanocą zawsze są tłumy w kościele, łatwo uda się prześliznąć mimo ołtarza, przeczekać w tłoku.

- Chociaż, jeśli komunia to tylko opłatek... - zaryzykowała na wpół bluźnierczo, na wpół gorzko Niechcicówna.

Zapadło milczenie. Lila Bromska silnie pobladła, a potężna Ewa Skałecka sapnęła:

- Nie, tego nie możemy zrobić. Uchowaj Boże.

I pochyliły głowy ni to w zabobonnym strachu, ni to w najbardziej uprawnionym poczuciu świętości, jakim jest szacunek dla wierzeń drugiego człowieka." [M. Dąbrowska Noce i dnie].

Bóg raczy wiedzieć - nikt nie wie, nie wiadomo: W ostatnim tomie powieści autor wprowadza - Bóg raczy wiedzieć, po co - nowy wątek, nic istotnego nie wnoszący do treści.

jak go Pan Bóg stworzył - nago, bez ubrania: Wynurzył się zza krzaków jak go Pan Bóg stworzył i błagalnym głosem prosił o zwrot ubrania.

Bogiem a prawdą - tak naprawdę, w rzeczywistości, szczerze mówiąc: Bogiem a prawdą Leszek sam jest sobie winien. Nie powinien pozwalać sobą manipulować.

Bogu ducha winny - niewinny: Ania jest w tej sytuacji Bogu ducha winna - nie tylko nie plotkowała o Patrycji, ale ją samą ostrzegała przed "zmową" klasowych koleżanek.

jak u Pana Boga za piecem - bezpiecznie, szczęśliwie: W nowym mieszkaniu czuł się jak u Pana Boga za piecem - cicho, spokojnie, bezpiecznie.