farsa

rodzaj komedii, obejmujący utwory sceniczne o błahych konfliktach, posługujący się humorem sytuacyjnym, błazenadą, wyjaskrawieniami, karykaturą. Gatunek wywodzi się od Arystofanesa, ale szczególnie bujnie rozwinął się w średniowiecznej Francji (XII-XIII w.). Bezpośrednim jego źródłem były intermedia. Farsa przeznaczona była dla najszerszej publiczności, miała ją bawić i śmieszyć. Oparta głównie na akcji, obfitowała w zawikłania, niespodziewane zwroty, posługiwała się gagami. Błazenadę i wulgarny dowcip łączyła nierzadko z satyrą polityczną i obyczajową. Arcydziełem farsy francuskiej jest Mistrz Pathelin (ok. 1465). Doświadczenia farsy wpłynęły na rozwój innych gatunków, np. commedia dell'arte. Ślady jej oddziaływania widoczne są u Moliera (Chory z urojenia), W.Szekspira (Komedia omyłek), A. Fredry (Damy i huzary).