bezpostaciowość; w literaturze określenie zespołu cech literatury nowatorskiej, która rezygnowała z klasycznych układów kompozycyjnych i w konsekwencji odznaczała się bezforemnością. Początkowo określenie to miało znaczenie pejoratywne i odnosiło się do niektórych zjawisk w lit. początku XX w., którym zarzucano brak formy. Zaliczano do nich np. wiersze G. Apollinaire'a czy prozę B. Schulza.
Potrzebujesz pomocy?