MARIANNA

Molier Skąpiec, bohaterka drugoplanowa; córka Tomasza d'Alburci, siostra Walerego, ukochana Kleanta, mieszka z matką naprzeciwko domu Harpagona. Młody zalotnik (Kleant) bardzo jej się podoba, ale nie traktuje poważnie jego starań, skoro nawet nie zadaje sobie trudu, aby dowiedzieć się o jego imię. We wszystkim jest posłuszna matce, która zamierza wydać ją za Harpagona, w przekonaniu, że ten zapewni córce i jej dostatni byt. Uczucia dziewczyny w ogóle się tu nie liczą, a ona sama, choć nazywa swego przyszłego małżonka "narzędziem tortur", otwarcie niczemu się nie przeciwstawia. Wie, że jako osoba bez posagu nie ma nic do powiedzenia, rozumie, że w jej sytuacji byt może zapewnić jedynie korzystne małżeństwo i należy je traktować jak transakcję. Do jej przeprowadzenia matka Marianny zatrudnia swatkę - Frozynę. Ta pozbawiona złudzeń kobieta dopełnia społecznej "edukacji" dziewczyny: "Lepszy naprawdę los czeka cię z mężem starym, ale bogatym... ale to przecież nie na wieczność! Śmierć jego... pozwoli ci znaleźć kogoś milszego". Marianna już wie, że droga do niezależności i samodzielności nie jest prosta. Jednocześnie narastają w niej wstręt i odraza w stosunku do Harpagona, który staje się dla niej uosobieniem osobistego nieszczęścia.