KRÓL MACIUŚ PIERWSZY, REFORMATOR

J. Korczak Król Maciuś Pierwszy, bohater główny i tytułowy; dziecko-król, który pragnie zreformować kraj tak, by dzieciom żyło się w nim przyjemnie i wygodnie.

Wygląd: jest małym, drobnym, szczupłym chłopcem.

Życiorys: Tron obejmuje w wieku 10 lat po śmierci ojca, króla Stefana Rozumnego. Mimo że jest jeszcze małym dzieckiem, chce być dobrym królem. Na początku swoich rządów nawet jeszcze nie umiał pisać, ale dzięki wytrwałości i silnej woli szybko się nauczył. Jest mądry - wie, że sam nie potrafiłby rządzić państwem, toteż często pyta o radę ministrów: to oni o wielu sprawach decydują. Tego jednak też musiał się nauczyć. Kiedy kazał aresztować ministrów, poczuł się bez nich zupełnie bezradny.

Jest w ogóle bardzo samotny. Matka zmarła mu wcześniej niż ojciec. Chłopiec bardzo chciał mieć przyjaciela, ale nie było łatwo go znaleźć, był przecież królem i musiał stosować się do etykiety. Zdołał zaprzyjaźnić się z Felkiem, ale nadal czuł się samotny. Miał się wprawdzie z kim bawić, ale potrzebował kogoś, kto by go zrozumiał.

Charakterystyka: Maciuś był bardzo odpowiedzialny, rozumiał że sprawy państwa są ważniejsze niż jego przyjemności i potrafił nieraz przerwać nawet najciekawszą zabawę, by wypełnić swój obowiązek. Był dzielny. W czasie wojny wykazał się wielką odwagą. Jego cechą był też honor i poczucie królewskiej godności. Szlachetnie przebaczył Felkowi jego zdradę. Jednak zbyt wierzył innym i ulegał wpływom (Felka i dziennikarza). Dla przeprowadzenia swoich reform gotów był wiele poświęcić. Jako król popełniał błędy: nie liczył się z wydatkami, za wszelką cenę starał się realizować swoje pomysły, nie miał dobrej orientacji w sytuacji w kraju. Pamiętajmy jednak, że przede wszystkim był dzieckiem. Za to w przyjaźni był wierny i gotów do poświęceń. Dowodzi tego przyjaźń z Bum Drumem.

Rola w utworze: Bohater to jeszcze dziecko, jego historia jest dowodem, że trudno jest rządzić państwem.