K. Dickens Opowieść wigilijna, bohater drugoplanowy, fantastyczny.
Wygląd: "Postać ducha, a także jego głowę i twarz, okrywał szczelnie długi i czarny całun, spod którego tylko jedna wyciągnięta ręka była widoczna. Gdyby nie ta ręka, wzrok ludzki nie dostrzegłby widma, nie zdołałby rozróżnić jego kształtów pośród otaczających je ciemności.
Gdy widmo stanęło przy nim, Scrooge domyślił się raczej, niźli zobaczył, że jest wysokie i okazałe, a także odczuwał w jego tajemniczej bliskości lęk osobliwie dojmujący. Nic więcej o nim nie wiedział, gdyż duch ani się dotąd nie odezwał, ani nie wykonał żadnego gestu."
Rola w utworze: Ukazuje Scrooge'owi śmierć samotnego, opuszczonego przez wszystkich człowieka. Posługaczka, karawaniarz i praczka handlują jego dobytkiem. Nikt nie wspomina go ciepło. Ludzie, z którymi robił interesy, nazywają go kutwą i chciwcem. Biedny dłużnik cieszy się, że jego śmierć oddaliła termin spłaty długu. Nikt go nie żałuje. Scrooge ze zgrozą poznaje, że to chodzi o niego.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
