BAGHEERA (czyt. bagera)

R. Kipling Księga dżungli, bohaterka drugoplanowa, czarna pantera; piękna i szlachetna, opiekunka Mowgliego.

Wygląd: "Miała na całym ciele skórę czarną jak atrament, jednakże w pewnym oświetleniu można było dostrzec na niej cętki podobne do wzorców na adamaszku".

Życiorys: Opowiada o swoim losie Mowgliemu: "W całej dżungli nikt nie wie, że ja, Bagheera, noszę to piętno... ten ślad obroży. A przecie, Mały Bracie, jam urodziła się pomiędzy ludźmi i matka moja zmarła pomiędzy ludźmi... w królewskim zwierzyńcu w Udajpurze. To było powodem, że zapłaciłam okup za ciebie na Wiecu Wilczej Gromady, gdy byłeś małym, goluśkim szczeniątkiem. Tak jest, ja także urodziłam się pomiędzy ludźmi. Wówczas to ani razu nie widziałam dżungli; poprzez kraty podawano mi jadło na żelaznej misie. Pewnej nocy poczułam, że jestem panterą - Bagheerą - a nie zabawką ludzką. Jednym ciosem łapy skruszyłam słabą kratę i uciekłam... a ponieważ nauczyłam się ludzkich fortelów, stałam się większym postrachem dżungli niźli Shere Khan".

Charakterystyka: "Każdy znał Bagheerę i nikt nie miał ochoty włazić jej w drogę: była bowiem przebiegła jak Tabaqui, odważna jak dziki bawół, a bezwzględna jak słoń zraniony. Głos jednak miała słodki jak miód dzikich pszczół sączący się z dziupli, a skórę miększą od puchu". Bardzo kochała Mowgliego i była dumna z jego postępów w naukach pobieranych u Baloo. Ponieważ znała ludzi, gdyż przez jakiś czas była u nich w niewoli, wiedziała, w jaki sposób pomóc chłopcu w rywalizacji z Shere Khanem. Poradziła mu, by wykradł ludziom ogień, którego dzikie zwierzęta bardzo się boją. Dzięki temu Mowgli pokonał Shere Khana. Jest przebiegła, doświadczona i rozsądna.

Rola w utworze: Najszlachetniejsza i najgroźniejsza z mieszkańców puszczy. Siła szła u niej w parze z mądrością i doświadczeniem.