JONATAN LWIE SERCE

A. Lindgren Bracia Lwie Serce, bohater główny i tytułowy, czyli Jonatan Lew. Starszy brat Karola, ma 13 lat. Gdy na ziemi ginie, ratując brata z pożaru, jako pierwszy trafia do Nangijali.

Wygląd: O Jonatanie mówiono, że wygląda jak królewicz z bajki. Rzeczywiście był piękny. Miał długie złociście błyszczące włosy i piękne ciemnoniebieskie oczy. Kiedy się uśmiechał, ukazywał śliczne białe zęby. Był szczupły i zgrabny.

Życiorys: Gdy na ziemi ginie, ratując brata z pożaru, jako pierwszy trafia do Nangijali. Tam walczy przeciwko tyranowi Tengilowi. Potem wraz z bratem przenosi się do Nangilimy.

Charakterystyka: Jonatana nazwała Lwim Sercem nauczycielka w artykule w gazecie po tym, jak uratował życie bratu, skacząc z nim z trzeciego piętra płonącego domu. Zrobiła to ze względu na jego odwagę, jego bohaterstwo. I to jest główna cecha Jonatana. Jest niezwykle dzielnym człowiekiem. Ma także poczucie własnej godności, honor. Na pytanie brata, dlaczego bierze udział w walce z Tengilem, choć jest to takie niebezpieczne odpowiada: "Bo inaczej nie jest się człowiekiem tylko śmieciem".

Jest przy tym skromny. Nie przechwala się swoją dzielnością i licznymi umiejętnościami. Cieszy się, kiedy inni (np. Sucharek) odnoszą sukces.

Jest szczery wobec brata, on jeden nie ukrywa przed nim prawdy o chorobie i zbliżającej się śmierci.

Mimo że jest niemal przywódcą w walce z Tengilem, nie chce zabijać. Wie, że walka jest jego obowiązkiem i tylko dlatego staje do ostatniej bitwy, zaznacza jednak, że nikogo nie zabije.

Jonatan już w szkole zwracał uwagę swoją wielką inteligencją. Był najlepszym uczniem w klasie. Wspaniale opowiadał. To od niego Sucharek dowiedział się o Nangijali. Doskonale strzelał i jeździł konno, choć jego ulubioną rozrywką było łowienie ryb. W Sofii pracował jako ogrodnik.

Ważną i potrzebną umiejętnością była orientacja w terenie. Jonatan, wędrując po Nangijali i Karmaniace, nigdy się nie zgubił. Niezwykle lubił się przebierać i wcielać w inne postacie. Na ziemi robił to, by rozerwać trochę brata, w Nangijali dzięki temu mógł się swobodnie poruszać wśród wrogów.

Przede wszystkim zwraca uwagę jego ogromna miłość do młodszego brata. Mimo iż ma tak wielu sprawnych kolegów, woli siedzieć przy łóżku chorego Sucharka i opowiadać mu różne historie. Nie waha się poświęcić życia, by go ratować z pożaru. W Nangijali otacza go troskliwą opieką, stara się wzmóc jego odwagę. Stara się też uchronić go od niebezpieczeństw. Bardzo liczy się przy tym z jego wolą. Pozwala mu samemu o sobie decydować.

Właściwie Jonatan bardziej myśli o innych niż o sobie. W szkole chętnie zajmuje się młodszymi kolegami: opowiada im różne historie, urządza wycieczki i ogniska. W Nangijali staje do walki, naraża się na ogromne niebezpieczeństwo, ratując Orwara.

Rola w utworze: szlachetny, godny naśladowania bohater.