strike II

[strajk] (struck [strak], struck [strak])

1. uderzyć, ugodzić; He struck the table with his fist. Uderzył pięścią w stół. The tree was struck by lightning. Piorun uderzył w drzewo. The clock struck five. Zegar wybił (godzinę) piątą. The disaster struck unexpectedly. Nieszczęście spadło niespodziewanie. The enemy struck at midnight. Nieprzyjaciel uderzył o północy.
2. (o myśli) przychodzić do głowy, uderzać; The idea struck me as silly. Ta myśl wydawała mi się niemądra. How does it strike you? Co o tym sądzisz?
3. strajkować; The workers are striking for higher pay. Robotnicy strajkują domagając się wyższych zarobków.
4. krzesać ogień; to strike a match zapalić zapałkę

• strike back oddać cios
• strike off skreślić; His name has been struck off the list. Jego nazwisko zostało skreślone z listy. The doctor was struck off. Lekarz został pozbawiony prawa wykonywania zawodu.