Napisz bigrafie Jana Kalwina min 150 słów

 

Autor wybrał najlepszą odpowiedź:

Pomocarz 24.04.2020 11:56

Zgłoś

BIOGRAFIA JANA KALWINA
Jan Kalwin urodził się we francuskim mieście Noyon, gdzie mieściła się w tym czasie siedziba biskupa. Ojciec Jana, Gererd Kalwin, był biskupim notariuszem, a później sekretarzem. Jan otrzymał staranne wykształcenie. W 1523 udał się do Paryża, by podjąć studia teologiczne, bowiem ojciec przewidział dla niego karierę duchownego. Na Uniwersytecie Paryskim zetknął się Kalwin z nowymi renesansowymi prądami, które wydały mu się o wiele bardzie atrakcyjne niż stary scholastyczny model nauczania. Z zainteresowaniem studiował pisma Lutra i d'Etaplesa, oddalając się od katolicyzmu. W 1528 r. uzyskał tytuł magistra, wówczas zgodnie z wolą ojca rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Orleanie. Naukę kontynuował w Bourges i w Paryżu, by w 1531 r. uzyskać tytuł doktora prawa.

W tym samym roku zmarł jego ojciec – od tej pory Jan mógł sam decydować o swojej przyszłości. Wrócił więc do Paryża i wkrótce przystąpił do protestantów. Prawdopodobnie to Jan Kalwin napisał mowę inauguracyjną rektora Nicolasa Copa. W przemówieniu tym rektor opowiedział się za tezami Lutra i potępił działania Kościoła katolickiego. Wybuchł wielki skandal i rektor razem z Kalwinem musiał opuścić miasto.

Kalwin wiele podróżował, był we Włoszech i w Szwajcarii, w końcu wrócił w rodzinne strony, gdzie zrzekł się dochodów z kościelnych beneficjów, uważał to bowiem za niemoralne źródło utrzymania. Gest ten przypieczętował jego zerwanie z Kościołem katolickim. Niedługo potem musiał opuścić Francję, ponieważ zaczęły się dotkliwe prześladowania innowierców.

Udał się do Bazylei, gdzie wydał dzieło zatytułowane „Ustanowienie religii chrześcijańskiej” – jest to najważniejsza praca w jego dorobku. Wydaje się, że ambicją Kalwina było wieść spokojne akademickie życie w zgodzie z własnym sumieniem. Los zrządził, że stał się on czołową postacią ruchu reformatorskiego.

W 1536 roku na stałe osiadł w Genewie, gdzie przeorganizował miejscowy kościół, dając początek nowej doktrynie. Surowa dyscyplina moralna nie wszystkim mieszkańcom przypadła do gustu. Opozycja przeciwko Kalwinowi narastała i po dwóch latach pobytu w Genewie reformator musiał opuścić miasto. Udał się do Strasburga i oddał pracy naukowej. Prześladowania religijne we Francji zmusiły wielu protestantów do ucieczki z kraju. Z myślą o nich Kalwin przystąpił do tworzenia spójnego systemu religijnego opartego na Piśmie Świętym. Tak powstała nowa liturgia.

W 1539 Kalwin poślubił wdowę, Idette de Bure, z którą żył szczęśliwie przez 10 lat, aż do jej śmierci. W tymże roku rada Genewy zwróciła się do niego z prośbą o powrót. Mimo obaw i nie najlepszych wspomnień, Kalwin zdecydował się przybyć. Był to niewątpliwie wielki triumf jego doktryny. Na nowo podjął się organizowania życia społecznego w duchu religijnym.

W 1559 z jego inicjatywy powstała akademia teologiczna, rozpowszechniająca nową doktrynę. Kalwin sprawował faktyczną władzę w Genewie, nie mając żadnej oficjalnej funkcji, był mężem opatrznościowym, najwyższym autorytetem. W tym czasie Genewa stała się silnym ośrodkiem reformatorskim, napływały do niej setki prześladowanych protestantów. Sprawnie zarządzana, stała się „protestanckim Rzymem”.

Kalwin zmarł w 1564 roku. Pochowano go na cmentarzu w Genewie, zgodnie z jego wolą w skromnym grobie, oznaczonym tylko inicjałami.

Najlepsza odpowiedź

Odpowiedzi (2)

zajentyasasas 24.04.2020 18:22

Zgłoś

BIOGRAFIA JANA KALWINA
Jan Kalwin urodził się we francuskim mieście Noyon, gdzie mieściła się w tym czasie siedziba biskupa. Ojciec Jana, Gererd Kalwin, był biskupim notariuszem, a później sekretarzem. Jan otrzymał staranne wykształcenie. W 1523 udał się do Paryża, by podjąć studia teologiczne, bowiem ojciec przewidział dla niego karierę duchownego. Na Uniwersytecie Paryskim zetknął się Kalwin z nowymi renesansowymi prądami, które wydały mu się o wiele bardzie atrakcyjne niż stary scholastyczny model nauczania. Z zainteresowaniem studiował pisma Lutra i d'Etaplesa, oddalając się od katolicyzmu. W 1528 r. uzyskał tytuł magistra, wówczas zgodnie z wolą ojca rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Orleanie. Naukę kontynuował w Bourges i w Paryżu, by w 1531 r. uzyskać tytuł doktora prawa.

W tym samym roku zmarł jego ojciec – od tej pory Jan mógł sam decydować o swojej przyszłości. Wrócił więc do Paryża i wkrótce przystąpił do protestantów. Prawdopodobnie to Jan Kalwin napisał mowę inauguracyjną rektora Nicolasa Copa. W przemówieniu tym rektor opowiedział się za tezami Lutra i potępił działania Kościoła katolickiego. Wybuchł wielki skandal i rektor razem z Kalwinem musiał opuścić miasto.

Kalwin wiele podróżował, był we Włoszech i w Szwajcarii, w końcu wrócił w rodzinne strony, gdzie zrzekł się dochodów z kościelnych beneficjów, uważał to bowiem za niemoralne źródło utrzymania. Gest ten przypieczętował jego zerwanie z Kościołem katolickim. Niedługo potem musiał opuścić Francję, ponieważ zaczęły się dotkliwe prześladowania innowierców.

Udał się do Bazylei, gdzie wydał dzieło zatytułowane „Ustanowienie religii chrześcijańskiej” – jest to najważniejsza praca w jego dorobku. Wydaje się, że ambicją Kalwina było wieść spokojne akademickie życie w zgodzie z własnym sumieniem. Los zrządził, że stał się on czołową postacią ruchu reformatorskiego.

W 1536 roku na stałe osiadł w Genewie, gdzie przeorganizował miejscowy kościół, dając początek nowej doktrynie. Surowa dyscyplina moralna nie wszystkim mieszkańcom przypadła do gustu. Opozycja przeciwko Kalwinowi narastała i po dwóch latach pobytu w Genewie reformator musiał opuścić miasto. Udał się do Strasburga i oddał pracy naukowej. Prześladowania religijne we Francji zmusiły wielu protestantów do ucieczki z kraju. Z myślą o nich Kalwin przystąpił do tworzenia spójnego systemu religijnego opartego na Piśmie Świętym. Tak powstała nowa liturgia.

W 1539 Kalwin poślubił wdowę, Idette de Bure, z którą żył szczęśliwie przez 10 lat, aż do jej śmierci. W tymże roku rada Genewy zwróciła się do niego z prośbą o powrót. Mimo obaw i nie najlepszych wspomnień, Kalwin zdecydował się przybyć. Był to niewątpliwie wielki triumf jego doktryny. Na nowo podjął się organizowania życia społecznego w duchu religijnym.

W 1559 z jego inicjatywy powstała akademia teologiczna, rozpowszechniająca nową doktrynę. Kalwin sprawował faktyczną władzę w Genewie, nie mając żadnej oficjalnej funkcji, był mężem opatrznościowym, najwyższym autorytetem. W tym czasie Genewa stała się silnym ośrodkiem reformatorskim, napływały do niej setki prześladowanych protestantów. Sprawnie zarządzana, stała się „protestanckim Rzymem”.

Kalwin zmarł w 1564 roku. Pochowano go na cmentarzu w Genewie, zgodnie z jego wolą w skromnym grobie, oznaczonym tylko inicjałami.

Czytaj więcej na https://www.bryk.pl/pytania/historia/biografie/2912-napisz-bigrafie-jana-kalwina-min-150-slow.html#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=other

0
0

Pomocarz 24.04.2020 11:56

Zgłoś

BIOGRAFIA JANA KALWINA
Jan Kalwin urodził się we francuskim mieście Noyon, gdzie mieściła się w tym czasie siedziba biskupa. Ojciec Jana, Gererd Kalwin, był biskupim notariuszem, a później sekretarzem. Jan otrzymał staranne wykształcenie. W 1523 udał się do Paryża, by podjąć studia teologiczne, bowiem ojciec przewidział dla niego karierę duchownego. Na Uniwersytecie Paryskim zetknął się Kalwin z nowymi renesansowymi prądami, które wydały mu się o wiele bardzie atrakcyjne niż stary scholastyczny model nauczania. Z zainteresowaniem studiował pisma Lutra i d'Etaplesa, oddalając się od katolicyzmu. W 1528 r. uzyskał tytuł magistra, wówczas zgodnie z wolą ojca rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Orleanie. Naukę kontynuował w Bourges i w Paryżu, by w 1531 r. uzyskać tytuł doktora prawa.

W tym samym roku zmarł jego ojciec – od tej pory Jan mógł sam decydować o swojej przyszłości. Wrócił więc do Paryża i wkrótce przystąpił do protestantów. Prawdopodobnie to Jan Kalwin napisał mowę inauguracyjną rektora Nicolasa Copa. W przemówieniu tym rektor opowiedział się za tezami Lutra i potępił działania Kościoła katolickiego. Wybuchł wielki skandal i rektor razem z Kalwinem musiał opuścić miasto.

Kalwin wiele podróżował, był we Włoszech i w Szwajcarii, w końcu wrócił w rodzinne strony, gdzie zrzekł się dochodów z kościelnych beneficjów, uważał to bowiem za niemoralne źródło utrzymania. Gest ten przypieczętował jego zerwanie z Kościołem katolickim. Niedługo potem musiał opuścić Francję, ponieważ zaczęły się dotkliwe prześladowania innowierców.

Udał się do Bazylei, gdzie wydał dzieło zatytułowane „Ustanowienie religii chrześcijańskiej” – jest to najważniejsza praca w jego dorobku. Wydaje się, że ambicją Kalwina było wieść spokojne akademickie życie w zgodzie z własnym sumieniem. Los zrządził, że stał się on czołową postacią ruchu reformatorskiego.

W 1536 roku na stałe osiadł w Genewie, gdzie przeorganizował miejscowy kościół, dając początek nowej doktrynie. Surowa dyscyplina moralna nie wszystkim mieszkańcom przypadła do gustu. Opozycja przeciwko Kalwinowi narastała i po dwóch latach pobytu w Genewie reformator musiał opuścić miasto. Udał się do Strasburga i oddał pracy naukowej. Prześladowania religijne we Francji zmusiły wielu protestantów do ucieczki z kraju. Z myślą o nich Kalwin przystąpił do tworzenia spójnego systemu religijnego opartego na Piśmie Świętym. Tak powstała nowa liturgia.

W 1539 Kalwin poślubił wdowę, Idette de Bure, z którą żył szczęśliwie przez 10 lat, aż do jej śmierci. W tymże roku rada Genewy zwróciła się do niego z prośbą o powrót. Mimo obaw i nie najlepszych wspomnień, Kalwin zdecydował się przybyć. Był to niewątpliwie wielki triumf jego doktryny. Na nowo podjął się organizowania życia społecznego w duchu religijnym.

W 1559 z jego inicjatywy powstała akademia teologiczna, rozpowszechniająca nową doktrynę. Kalwin sprawował faktyczną władzę w Genewie, nie mając żadnej oficjalnej funkcji, był mężem opatrznościowym, najwyższym autorytetem. W tym czasie Genewa stała się silnym ośrodkiem reformatorskim, napływały do niej setki prześladowanych protestantów. Sprawnie zarządzana, stała się „protestanckim Rzymem”.

Kalwin zmarł w 1564 roku. Pochowano go na cmentarzu w Genewie, zgodnie z jego wolą w skromnym grobie, oznaczonym tylko inicjałami.

Najlepsza odpowiedź
0
0

Potrzebujesz pomocy?

Biografie (Historia)

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2021 Wszystkie prawa zastrzeżone.