Przejdź na stronę główną Interia.pl

opis obserwacji wpływu czynników na metale

Odpowiedzi (1)

jaki12 20.10.2020 15:31

Zgłoś

Nauka przez obserwacje - „Badanie wpływu różnych czynników na szybkość procesu
korozji”
KOROZJA to procesy stopniowego niszczenia materiałów, zachodzące między ich powierzchnią i otaczającym środowiskiem.
Zależnie od rodzaju materiału dominujące procesy mają charakter reakcji chemicznych
procesów elektrochemicznych, mikrobiologicznych lub fizycznych.
Korozja metali–tworzyw jest nieuchronnym procesem powrotu metali–pierwiastków do stanu, w jakim występują w rudach. Z tego
punktu widzenia ochrona metali przed korozją polega na zmniejszaniu szybkości tego procesu. Ochrony nie trzeba stosować tylko w
odniesieniu do metali szlachetnych, które w środowisku występują w stanie niezwiązanym.
R o d z a j e k o r o z j i :
Korozja chemiczna zachodzi pod wpływem substancji chemicznych (w praktyce najczęściej czynników atmosferycznych).
Przebiegającym reakcjom nie towarzyszy przepływ prądu. W przypadku żelaza pierwszym etapem niszczenia jest reakcja z wodą i
tlenem.
Korozja elektrochemiczna - jest najbardziej powszechnym rodzajem korozji. Należy do niej powszechnie spotykane zjawisko korozji
atmosferycznej, która spowodowana jest działaniem na metale wilgotnego powietrza i zawartych w nim zanieczyszczeń. Korozja
elektrochemiczna powstaje wskutek działania krótko zwartych ogniw na styku metalu z elektrolitem.
Korozja atmosferyczna - niszczące, żrące działanie wody oraz powietrza na ciała stałe.
Korozja może dotyczyć wielu różnych substancji: metali, kamienia, betonu, szkła, papieru, środków barwiących, powłok lakierniczych
itd. Korozja atmosferyczna jest rodzajem korozji elektrochemicznej.
Korozja biologiczna - proces korozji materiału (metalu lub niemetalu), w którym istotną rolę odgrywa działanie organizmów żywych.
Zarówno beztlenowce jak i bakterie używające tlen mogą powodować korozję biologiczną. Na przykład, bakterie mogą powodować
przemianę węglanów w azotany, przez co wapień się kruszy i rozpada na proszek.
Korozja jądrowa jest to korozja wywołana niszczącym działaniem silnego promieniowania jądrowego.
Korozja naprężeniowa – korozja lokalna zachodząca w materiale, w którym występują stałe naprężenia technologiczne lub
eksploatacyjne. Korozja naprężeniowa występuje na skutek łącznego oddziaływania agresywnego środowiska i naprężeń
mechanicznych. Korozja prowadzi do pękania przedmiotów metalowych lub polimerowych. Korozja metali ma charakter
elektrochemiczny.
Korozja zmęczeniowa jest wynikiem współdziałania korozji elektrochemicznej oraz zmiennych naprężeń spowodowanych
powstaniem ostrych wżerów przechodzących w pęknięcia wypełnione produktami korozji. Uszkodzenia spowodowane korozją
zmęczeniową są znacznie większe niż suma uszkodzeń wynikających z samego naprężenia zmiennego i korozji elektrochemicznej.
CZĘŚĆ DOŚWIADCZALNA PROJEKTU:
Cel: Badanie wpływu różnych czynników na szybkość procesu korozji.
Opis doświadczenia: Na 5 szalkach Petriego umieściliśmy po kawałku drutu żelaznego. Pierwszą przechowywaliśmy w
pomieszczeniu, drugą na zewnątrz, natomiast do pozostałych wlaliśmy kolejno roztwory o odczynie kwaśnym (wodny roztwór kwasu
solnego o niewielkim stężeniu), zasadowym (wodny roztwór zasady sodowej o niewielkim stężeniu), oraz wodny roztwór soli
kuchennej. Szalki pozostawiliśmy na kilka dni, obserwując zmiany jakie w nich zachodziły.
Dzień pierwszy:

KWAS SÓL
ZASADA
W POMIESZCZENIU

NA ZEWNĄTRZ

Stopniowo obserwowaliśmy niszczenie powierzchni drutów żelaznych i postępującą korozję, która zachodziła w szalkach z
różną szybkością i intensywnością.
Dzień drugi:
KWAS
W pomieszczeniu Na zewnątrz
Dzień piąty:

W pomieszczeniu Na zewnątrz

Dzień dwunasty:
W pomieszczeniu Na zewnątrz
Pierwsze oznaki korozji zaobserwowaliśmy w szalce z roztworem soli, natomiast najbardziej intensywnie zachodziła w
roztworze kwasu solnego. Najwolniej postępowało niszczenie żelaza w szalce bez roztworu przechowywanej w pomieszczeniu.
WNIOSEK:
Żelazo ulega korozji pod wpływem kwasów, soli, zasad, a także czynników atmosferycznych. Proces ten można spowolnić lub
ograniczyć jego zakres ograniczając dostęp wyżej wymienionych czynników do powierzchni metalu.
SPOSOBY ZAPOBIEGANIA KOROZJI:
Ochrona katodowa – jedna z elektrochemicznych metod ochrony metali przed korozją elektrochemiczną, która polega na tym, że do
chronionej konstrukcji dołącza się zewnętrzną anodę. Powierzchnia chronionego metalu staje się katodą – elektrodą, na której
zachodzą reakcje redukcji depolaryzatora, a nie zachodzi utlenianie metalu, czyli jego korozja.
Ochrona katodowa galwaniczna (protektorowa)
W przypadku galwanicznej ochrony katodowej, są używane wymienne kształtki, wykonane z materiału o niskim potencjale,
montowane bezpośrednio na chronionej konstrukcji. W otoczeniu styku na powierzchni chronionej zachodzą reakcje katodowe, np.
redukcja tlenu. Chroniony metal nie koroduje dzięki korozji protektora.
Anody galwaniczne muszą się charakteryzować wystarczająco niskim potencjałem i brakiem tendencji do polaryzacji . Stosuje się np.
anody magnezowe, cynkowe, aluminiowe. Do czystych metali są wprowadzane dodatki stopowe, zmniejszające skłonność do
pasywacji i szybkość korozji własnej oraz zwiększające równomierność roztwarzania.
Powłoki metaliczne i warstwy metalu na powierzchni wyrobu, służące do jego ochrony przed korozją lub do celów ozdobnych.
Nakłada się je różnymi metodami technologicznymi:
 elektrolitycznie - pokrywanie złotem, srebrem, miedzią, niklem, chromem, cyną, cynkiem.
 ogniowo - powlekanie metalu w kąpielach stopionego metalu ochronnego (cynk, cyna, ołów, glin).
 chemicznie - poprzez bezprądowe kąpiele lub natrysk soli wraz z reduktorem.
 platerowanie - nakładanie powłok z platery z użyciem nacisku (srebro, miedź, glin).
Powłoki niemetaliczne - wywoływane są na powierzchni metali przez wytworzenie na niej związku chemicznego w wyniku zabiegów
chemicznych jak:
- utlenianie (oksydowanie) mające na celu wytworzenie na chronionym metalu pasywnych warstewek tlenkowych
- fosforanowanie za pomocą kwasu fosforowego (tworzą się trudno rozpuszczalne fosforany metali)
- chromianowanie za pomocą mieszaniny kwasu chromowego i siarkowego w wyniku którego tworzą się powłoki chromianowe.
Do niemetalicznych powłok ochronnych zalicza się również emalie szkliste, które wyróżniają się dobrą odpornością na działanie
alkaliów, kwasów a także na działanie rozpuszczalników organicznych i na działanie podwyższonych temperatur.
Inhibitor korozji - to środek chemiczny hamujący przebieg procesów niszczenia materiałów instalacji. Inhibitory mogą zmniejszać
szybkość postępowania korozji poprzez tworzenie warstwy ochronnej na powierzchni metalu, nie usuwając jednak powstałych przed
ich użyciem skutków korozji - rdzy i osadu. Do oczyszczania instalacji z tego typu zanieczyszczeń służą inne preparaty chemiczne.
Projekt wykonali: Patrycja Klimpel, Marcin Skubis i Patryk Kluczewski.

0
0

Potrzebujesz pomocy?

Chemia ogólna (Chemia)

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2020 Wszystkie prawa zastrzeżone.