SZKIELET OSIOWY

budowa

Czaszka:

• osłania mózgowie,
• nadaje kształt twarzy,
• mieszczą się w niej narządy zmysłów i narząd żucia.

Kości mózgoczaszki u płodu są połączone za pomocą błony łącznotkankowej osłaniającej ciemiączka. Największe ciemiączko czołowe łączy kości ciemieniowe z czołowymi. Ciemiączko ułatwia poród oraz rozrastanie się mózgu i czaszki. Zarastanie ciemiączek następuje do końca drugiego roku życia.

Wewnątrz kości czaszki sąsiadujących z jamą nosową znajdują się puste przestrzenie, zwane zatokami. Od dołu czaszki, w kości potylicznej, występuje otwór potyliczny wielki, umożliwiający połączenie mózgowia z rdzeniem kręgowym. Po obu jego stronach znajdują się kłykcie kości potylicznej. Są to wyrostki połączone z powierzchniami stawowymi pierwszego kręgu szyjnego, zwanego atlasem (dźwigaczem).

Kręgosłup:

• główna oś i podpora ciała,
• ochrona dla rdzenia kręgowego.

Kręgosłup składa się z pięciu odcinków, zawierających łącznie 33 lub 34 kręgi.

Kręgi w kręgosłupie poukładane są jeden na drugim. Różnią się między sobą wielkością oraz kształtem wyrostków. Kręgosłup stanowi podporę naszego ciała, dlatego kręgi z jego niższych partii mają coraz masywniejszą budowę. Kręgi piersiowe są większe i silniej zbudowane niż kręgi szyjne; lędźwiowe odznaczają się masywniejszą budową i większymi rozmiarami niż piersiowe; krzyżowe zaś zrastają się w jedną kość krzyżową, która lepiej spełnia swoje zadanie dźwigania ciężaru tułowia.

Między każdą parą sąsiadujących kręgów znajduje się elastyczny krążek, zbudowany z tkanki chrzęstnej, zwany dyskiem. Dzięki temu kręgosłup jest giętki i elastyczny. Kręgosłup ma naturalne krzywizny (lordozy i kifozy). Jest podwójnie esowato wygięty. Dzięki tym krzywiznom kręgosłup jest stabilny i wytrzymały.

Klatka piersiowa:

• ochrona płuc, serca, przełyku;
• jej ruchy umożliwiają zmianę objętości płuc (wdech i wydech).

Budowa klatki piersiowej:

• 12 kręgów piersiowych,
• 12 par żeber,
• mostek.

Tylko siedem par żeber jest bezpośrednio połączonych z mostkiem, są to żebra właściwe. Trzy pary następnych żeber, przyczepione do chrząstki żebra siódmego, nazywamy żebrami rzekomymi. Dwa następne to żebra wolne, kończące się swobodnie w mięśniach ściany brzucha.

Czaszka