Dodaj do listy

Wisława Szymborska "Na wieży Babel" - analiza i interpretacja wiersza

Wisława Szymborska

Na wieży Babel

- Która godzina? - Tak, jestem szczęśliwa,

i brak mi tylko dzwoneczka u szyi,

który by brzęczał nad tobą, gdy śpisz.

- Więc nie słyszałaś burzy? Murem targnął wiatr,

wieża ziewnęła jak lew, wielką bramą

na skrzypiących zawiasach. Jak to, zapomniałeś?

Miałam na sobie zwykłą szarą suknię

spinaną na ramieniu. - I natychmiast potem

niebo pękło w stu błysku. Jakże mogłam wejść,

przecież nie byłeś sam. - Ujrzałem nagle

kolory sprzed istnienia wzroku. - Szkoda,

że nie możesz mi przyrzec. - Masz słuszność,

widocznie to był sen. - Dlaczego kłamiesz,

dlaczego mówisz do mnie jej imieniem,

kochasz ją jeszcze? O tak, chciałbym,

żebyś została ze mną. - Nie mam żalu,

powinnam była domyślić się tego.

- Wciąż myślisz o nim? - Ależ ja nie płaczę.

- I to już wszystko? - Nikogo jak ciebie.

- Przynajmniej jesteś szczera. - Bądź spokojny,

wyjadę z tego miasta. Bądź spokojna,

odejdę stąd. - Masz takie piękne ręce.

- To stare dzieje, ostrze przeszło

nie naruszając kości. - Nie ma za co, 

mój drogi, nie ma za co. - Nie wiem

i nie chcę wiedzieć, która to godzina

Postaram się zinterpretować wiersz Wiersz mowa szczególnie zorganizowana, przeciwstawiana prozie. Wypowiedź wierszowa dzieli się na wersy, równorzędne względem siebie, oddzielone klauzulą (co wynika z zasad wybranego systemu wersyfikacyjnego... Czytaj dalej Słownik terminów literackich Wisławy Szymborskiej pod tytułem "Na wieży Babel". Znanym wszystkim motywem Biblijnym na pewno jest wieża Babel - miejsce, w którym Bóg ukarał ludzi plącząc im języki, a w wyniku braku wzajemnego porozumienia i współpracy zaprzestano dalszej budowy. Zdarzenie Zdarzenie motyw stanowiący elementarny składnik fabuły. Zdarzenia w obrębie fabuły układają się w wątki dotyczące jednej lub kilku postaci. Zdarzenie zmienia sytuację w świecie przedstawionym utworu.
...
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
to jest natchnieniem wielu artystów i jest przyjmowane na wiele sposobów. W wierszu Szymborskiej można dostrzec wiele podobieństw związanych z tym biblijnym motywem. Podobnie jak w momencie pomieszania języków kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. Wedle... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum i mężczyzna - bohaterowie wiersza - nie znajdują żadnej nici porozumienia. Ich dialog nie jest spójny, sprawia wrażenie rozmowy dwóch osób mówiących w różnych językach - "- Która godzina? - Tak, jestem szczęśliwa (...)".Ponieważ wzajemne porozumienie, akceptacja i zawarcie pewnej więzi emocjonalnej jest podstawą każdego uczucia wobec drugiego człowieka, oczywiste jest, iż niegdyś łącząca bohaterów miłość, osłabła i straciła na wartości. Niedojrzała do związku para nie doceniła największego z darów, jakie przypadło im otrzymać. ?" Nie uszanowali oni wzajemnej miłości, szukając tymczasem dowodów na potwierdzenie swej atrakcyjności w kontaktach z innymi ludźmi. I kobieta i mężczyzna w swojej rozmowie, która do obu nie dociera mówią o dawnych uczuciach i chwilach zwątpienia: "- Dlaczego kłamiesz, dlaczego mówisz do mnie jej imieniem, kochasz ją jeszcze?" "- Wciąż myślisz o nim?" Pomimo tego, iż tak naprawdę siebie nie słuchają i w pewien sposób każdy wygłasza swój monolog w formie dialogu bez zrozumienia na końcu wiersza dochodzą do jednolitych wniosków. Oboje podejmują decyzję o rozstaniu się "- Bądź spokojny, wyjadę z tego miasta. Bądź spokojna, odejdę stąd."

Po przeczytaniu tego wiersza dochodzimy do wniosku, że para ta, a właściwie dwie różne osoby żyły w oddzielnych światach. Nie tak jak ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie niezwykłe, szlachetne,... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum zakochani gdzie oboje próbują dawać z siebie wszystko na rzecz ich obu. Tak naprawdę w tym związku nigdy nie było prawdziwej, dojrzałej, wiecznej miłości. Drugim morałem płynącym z wiersza na pewno jest niezdolność porozumiewania się w dzisiejszych czasach, a w szczególności problemy ze zrozumieniem się mężczyzn i kobiet. W dzisiejszych czasach obie płcie próbują się prześcigać zamiast działać wspólnie i jednolicie.

Jeżeli chodzi o zawartość środków stylistycznych to można wyróżnić:

- Metafory ("wieża ziewnęła jak lew")

- Epitety ("wielką bramą" "szarą suknię")

- Brak stosowania eufemizmu (złagodzenie treści wypowiedzi, np. "Dlaczego kłamiesz")

- Pytania retoryczne ("więc to już wszystko?")

- Wiersz biały, bezrymowy

- Budowa wiersza jest ciągła, bez podziału na zwrotki.

- Forma dialogu