romantyzm

ideowy prąd literacki i artystyczny rozwijający się w Europie od końca XVIII do połowy XIX w. Charakteryzował się kultem natury, uczucia, fantazji, wprowadził do sztuki elementy ludowe i historyczne. W malarstwie pojawia się nowy sposób przedstawiania pejzażu, przyrody. Często jest to specyficzny pejzaż romantyczny (góry, wzburzone morze, księżyc). Obrazy romantyków odznaczają się dynamiką. Ich tematem są wydarzenia historyczne, a także sceny z życia ludu.

Europejscy malarze romantyczni to m.in.: William Turner, Eugéne Delacroix, Thodor Grricault. Najbardziej znani polscy malarze romantyczni: Juliusz i Wojciech Korneli Stattlerowie, Piotr Michałowski, Artur Grottger, Wojciech Gerson, Aleksander Orłowski, Henryk Rodakowski oraz rzeźbiarze: Henryk Stattler, Cyprian Godebski, Władysław Oleszczyński. Podobnie jak w innych krajach, w polskiej sztuce romantycznej dominowały nastrojowe krajobrazy, sceny polowań i bitew, nostalgiczne portrety oraz mitologiczne i biblijne alegorie (Henryk Siemiradzki).