***RZEŹBA W OKRESIE NEOKLASYCYZMU

Praktycznie przez cały wiek XIX w sztuce rzeźbiarskiej triumfy święciły formy klasycystyczne. Nieliczni rzeźbiarze , zdecydowali się przeciwstawić tradycyjnym formom i udało się na poszukiwania nowatorskich środków przekazu.

Często o wyborze form rzeźbiarskich decydował gust tego , który rzeźbę zamawiał , nie wielu rzeźbiarzy mogło sobie pozwolić na tworzenie dla samych siebie , gdyż materia , z której wykonywali swoje rzeźby była zazwyczaj dosyć kosztowna..

Neoklasycyzm , pomimo swojego programowego odwrócenia się od stylu rokoko, bardzo wiele z niego czerpał , pojawiała się ta sama tematyka , głównie mitologiczna , jednakże , neoklasycyzm ,który dążył przede wszystkim do harmonii , porzucił rokokową dynamikę i charakterystyczne dla tego stylu zróżnicowanie faktury rzeźby.

Nawiązywano do wzorców wypracowanych przez rzeźbiarzy starożytnej Grecji, ukazywano piękne , proporcjonalne ciała mitologicznych bóstw. Popularne było rzeźbiarstwo alegoryczne , gdzie dane postacie miały być wyobrażeniami pewnych pojęć abstrakcyjnych, takich , jak dobro , miłość , nienawiść , czy wolność.

Postacie przedstawiane na takich rzeźbach miały niezwykle proporcjonalne ciała , były pełne wdzięku, ale brakowało im dynamiki i realności.

Akty kobiece i męskie mogły być tylko wtedy ukazywane , gdy uzasadniał je kostium mitologiczny , w innym wypadku wywoływały skandal.

Rzeźbiarze neoklasycystyczni dążyli do doskonałości, dlatego przed wykonaniem rzeźby w marmurze , tworzyli mniejszych rozmiarów szkice w glinie , które z włoskiego nazywano bozetto. Rzeźby tworzone pod wpływem neoklasycyzmu charakteryzowała jednostajna , płynna i gładka faktura, na której w żaden sposób nie odbija się ekspresja artysty. Tym mniej było w tych ostatecznych formach indywidualizmu , gdy wielcy , uznani rzeźbiarze , którzy mogli sobie na to pozwolić zlecali wykonanie posągu w marmurze swoim pomocnikom, a rzeźba i tak była uznawana za dzieło tego artysty. Robili tak Antonio Canova i Bertel Thornvaldsen.

Głównym przedstawicielem klasycyzmu w rzeźbie był włoski rzeźbiarz Antonio Canova (1757-1822),przedstawiciel nurtu aleksandryjskiego w rzeźbie. W jego wczesnych dziełach można dostrzec wpływy rzeźby barokowej , aby w rzeźbach pochodzących z późniejszego okresu dostrzec wzorowaną na rzeźbie antycznej harmonię kształtów i ścisłe zachowanie proporcji.

Canova nie przedstawiał rzeczywistości w sposób naturalistyczny , ale idealizował ją, nad ekspresję przedkładał harmonie i klasyczne piękno. Canova był perfekcjonistą , dlatego przed wykonaniem dzieła , najpierw rzeźbił jego szkic Szkic esej.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
w glinie. Klasycyzm Klasycyzm W najogólniejszym znaczeniu klasycyzm to zespół cech charakterystycznych dla literatury i sztuki starożytnej Grecji i Rzymu, które określały kanony piękna i poprawności dzieła. Za ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich w jego wykonaniu , choć idealny , po pewnym czasie mógł się wydawać skostniały , szczególnie z powodu powtarzania przez tego artystę , pewnych utartych kształtów i gestów. Jego rzeźby są doskonałe warsztatowo i pełne wdzięku , brakuje im jednak dynamiki. Przedstawione na nich postacie są idealne , a tym samym nieprawdziwe. Tematy swoich rzeźb czerpał w przeważającej części z mitologii .

Jedną z najbardziej znanych rzeźb tego włoskiego artysty jest grupa wyrzeźbiona w marmurze ,,Amor i Psyche"

Inne dzieła o tematyce mitologicznej to : ,,Perseusz" , ,, Dedal Dedal w mitologii greckiej wynalazca, architekt, rzeźbiarz. Mimo że król Krety Minos bardzo go cenił, Dedal marzył o powrocie do rodzinnych Aten. Zaplanował więc ucieczkę z wyspy. Skonstruował ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum i Ikar" , ,, Trzy Trzy Trójka symbolizuje Boga, bóstwo, świętość, trójcę, sacrum, harmonię, siłę, Słońce, owocowanie, wzrost, rozwój, medytację, szczęście, świadomość.
W różnych kulturach liczbę ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
Gracje"
, za pomocą kostiumu mitologicznego przedstawiał swoich rzeźbach realne osoby , Napoleona Bonaparte przedstawił , jako Apolla , Paulinę Borghese ,jako Wenus . W zamku w Łańcucie znajduje się rzeźba przedstawiająca Henryka Lubomirskiego , jako bożka miłości , Amora.

Sposób , w jaki Canova przedstawiał rzeczywistość w swych rzeźbach był naśladowany przez wielu artystów , tworzących na początku XIX wieku , między innymi Claude 'a Rameya , Josepha Chinarda , Antoine'a -Denisa Chaudeta i Françoisa-Josepha Bosio.

Canova wykonywał także nagrobki dla wielkich współczesnego sobie świata, były one odpowiedzią na rokokową modę na łączenie różnych kolorów marmuru.

Canova pomniki nagrobne wykonywał wyłącznie z białego marmuru , który uważał za najbardziej szlachetny , naturalny i wytworny zarazem. Wprowadził do rzeźby nagrobnej model z płaskorzeźbą kobiety opłakującej śmierć zmarłego przed cokołem z popiersiem zmarłej , opłakiwanej osoby.

Wykonał nagrobki papieży Klemensa XIII i Klemensa XIV oraz mauzoleum arcyksiężnej Marii Krystyny w Augustiner Kirche w Wiedniu

Innym wybitnym rzeźbiarzem okresu neoklasycyzmu był Duńczyk Bertel Thorvaldsen ( 1768 - 1844).

Nad swoimi rzeźbami pracował głównie w Rzymie , gdzie po raz pierwszy wyjechał , jako stypendysta Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze.

W jego rzeźbach dominowała, co typowe dla neoklasycyzmu , tematyka mitologiczna , historyczna i religijna.

Tworzył także grobowce , miedzy innymi papieża Piusa VII , który znajduje się w Bazylice świętego Piotra w Rzymie. Dwa jego pomniki znajdują się w Warszawie , są to pomniki Mikołaja Kopernika i Księcia Józefa Poniatowskiego.

*****

Klasycystyczne rzeźby wykonywał w Niemczech Johann Henrich von Dannecker, na którego technikę wyraźny wpływ wywarł warsztat Antonia Canovy. W jego rzeźbach , takich , jak ,,Amor i Psyche" oraz ,,Amor" oprócz oczywistych nawiązań mitologicznych da się zauważyć sentymentalizm w sposobie przedstawienia postaci.

Podobnie , jak włoski mistrz, dążył do perfekcyjnej , pełnej harmonii formy.

Przedstawicielem klasycyzmu w rzeźbie był Johann Gottfried Schadow. Spod jego dłuta wyszło wiele rzeźb architektonicznych , pomników , grobowców i portretów.

Klasycyzm był także obecny w rzeźbie niemieckiego artysty Christiana Daniela Raucha (1777-1857), który był uczniem J.G. Schadowa. W jego twórczości widać wyraźny wpływ Antonia Canovy , z jego skłonnością do elegancji i subtelności. Tworzył portrety , nagrobki , pomniki. Jest autorem między innymi berlińskiego pomnika Fryderyka Wielkiego , a także nagrobka królowej Luizy.

W rzeźbiarstwie polskim klasycystyczne rzeźby wychodziły spod dłuta Pawła Malińskiego , który był uczniem Bertela Thorvaldsena w latach 1820 - 1822. a więc wtedy , gdy już na dobre zagościły w sztuce tendencje romantyczne. Nawiązywał do tematyki mitologicznej , wyrzeźbił posągi Parysa i Achillesa. W pewnym momencie swojej twórczości zaczął ulegać nowym , romantycznym nurtom

Uczniem Thorvaldsena był także Jakub Jakub D. Defoe Przypadki Robinsona Kruzoe, bohater epizodyczny; kolega Robinsona, marynarz. Namawia Robinsona, by uciekł z domu i pożeglował z nim na statku jego ojca. Lekkomyślny, nieprzewidujący. To ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Tatarkiewicz. Tworzył on w okresie romantyzmu , ale jego rzeźby nadał hołdowały klasycystycznym kanonom piękna. Spod jego dłuta wyszła między innymi rzeźba ,,Psyche umierająca" . W późniejszych latach zwrócił się ku neogotykowi , w tym stylu wykonał grobowiec Stanisława Kostki i Aleksandry Potockich. Tatarkiewicz z niezwykłym wręcz realizmem wyrzeźbił popiersia wielkich polskich poetów.

***

Przedstawicielem neoklasycyzmu był także francuski rzeźbiarz Jean Antoine Houdon (1741-1828)Wykonywał pomniki sławnych mężów , przykładem jest ,,Pomnik G. Washingtona" . Rzeźbił tez posągi o tematyce mitologicznej ( ,,Diana" ) i alegorycznej ( ,,Zmarzluszka"- skulona naga dziewczyna Dziewczyna Z. Nałkowska Medaliony - Przy torze kolejowym, bohaterka autentyczna; dziewczyna, która uciekła z transportu do obozu. Została ranna w kolano i pozostała na nasypie kolejowym. Niedaleko od niej ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum okrywająca głowę i ramiona chustą , miał być alegorią zimy)

Zasłynął z Rzeźbionych z realizmem popiersi ludzi wybitnych , takich , jak Wolter, Beniamin Franklin, Napoleon Napoleon G. Orwell Folwark zwierzęcy; bohater główny
W znaczeniu dosłownym: Jest młodym knurem rasy Berkshire, obdarzonym talentem przywódczym. Z powodu swojego dzikiego wyglądu wzbudzał respekt. ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Bonaparte, Diderot, Molier,. Rousseau. Uwazał , ze należy uwieczniać wizerunki tych , którzy przynieśli chwałę swej ojczyźnie. Wybitnie zaznaczał na tych popiersiach nie tylko widoczne cechy fizyczne , lecz także charakterystyczne cechy wewnętrzne, psychikę modela. Nie dążył do perfekcyjnej formy , chciał przedstawić tych ludzi , takimi jakimi byli naprawdę , nie cofając się przed brzydotą , rezygnował z harmonii i proporcji na rzecz realizmu.

Neoklasycystyczne grobowce , znacznie różnią się od tych wykonywanych przez rzeźbiarzy w poprzednim wieku , charakteryzuje je przede wszystkim harmonijny układ , prostota i przejrzystość, spokój , majestatyczność i powaga.

W podobnym stylu były wykonywane rzeźby o tematyce religijnej. Rzeźby te swoją majestatycznością i elegancją budziły zachwyty wiernych . Tak było z rzeźbą Chrystusa w katedrze w Kopenhadze , jej autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Bertel Thorvaldsen, ukazał na niej Chrystusa Zbawiciela ze złożonymi rękoma , który mimo swych dużych rozmiarów nie budzi w wiernym przestrachu , ale zachęca go do szczerej modlitwy w intencji zbawienia swej duszy.

Jednym najbardziej typowych dla okresu romantyzmu , nagrobkiem jest mauzoleum księżniczki Charlotty Augusty w St. George Chapel w Windsorze , którego autorem jest Matthew Cotes Wyatt . Jest on pełen specyficznej romantycznej religijności , bliższej raczej fantastyce i mistycyzmowi.

Rzeźbę portretową prezentuje nie tylko Houdon , ten typ rozwijał się bujnie także wśród artystów niemieckich, na przykład w rzeźbie Alexandra Trippela . Szukali oni zwykle odpowiednich typów mitologicznych , które by pasowały do danej postaci ,której wizerunek chciał przedstawić artysta.

Innym wyjściem było przedstawienie ludzi żyjących na przełomie XVIII i XIX wieku w ubiorach starożytnych Greków i Rzymian

RZEŹBA W OKRESIE ROMANTYZMU

W okresie romantyzmu nadal dominowała forma klasycystyczna , różnica wynikała z nowych tematów , które pojawiły się w rzeźbie .

W Polsce trudno mówić o bujnym rozwoju rzeźby , opierano się głównie na wzorach antycznych, harmonijności i ścisłych proporcjach ludzkiego ciała. Duński artysta Bertel Thornvaldsen wyrzeźbił dwa duże pomniki znajdujące się w Warszawie : są to pomnik Mikołaja Kopernika i pomnik księcia Józefa Poniatowskiego. Polacy , którzy byli w szczególnie trudnej sytuacji politycznej , w rzeźbach uwieczniali wspaniałe chwile i postacie z dawnych dziejów Polski , które miały ułatwiać przetrwać trudne chwile uciemiężonym przez zaborców ojczyzny. Przykładem tego typu rzeźby są wykonane na zamówienie hrabiego Raczyńskiego pomniki pierwszych władców Polski Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Znajdują się one w poznańskiej Złotej kaplicy . Wyszły one spod dłuta Christian Raucha , rzeźbiarza rodem z Niemiec. To co wyróżnia te posągi to fakt , że Bolesław Chrobry ma rysy bohatera narodowego ,księcia Józefa Poniatowskiego, przy tym jego strój jest charakterystyczny dla czasów pierwszego króla Polski.. Wymowa tego patriotycznego dzieła byłą oczywista. Połączenie dawnej potęgi z młodością , bezkompromisowością Józefa Poniatowskiego dawały Polakom nadzieje na odrodzenie silnej Polski.

Paweł Maliński wyrzeźbił popiersie Stanisława Staszica .  Henryk Henryk Pieśń o Rolandzie, bohater epizodyczny; bratanek Ryszarda Starego, jeden z doradców Karola.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Kossowski wyrzeźbił popiersia Juliana Ursyna Niemcewicza i Jana Kochanowskiego. Historyzm Historyzm W literaturze: zainteresowanie historią wyraźne w okresie romantyzmu. Jego wyrazem było umieszczaniu akcji w realiach historycznych, aby móc badać dziejowe sytuacje, w jakich istnieje i działa ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich dominował także w rzeźbie pomnikowej. Z czasem do tego typu pomników wkradła się większa dynamika Dynamika 1. siła, zdolność działania, ruch, energia, fiz. dział mechaniki, nauka o ruchu ciał pod wpływem działających na nie sił, muz. siła, natężenie dźwięku. Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych i zróżnicowanie faktury.

Pojawił się też neogotyk , w tym właśnie stylu został wyrzeźbiony przez Tomasza Oskara Sosnowskiego krakowski pomnik ,,  Jadwiga Jadwiga A. Domańska Paziowie króla Zygmunta, bohaterka epizodyczna, historyczna; królewna, starsza córka Barbary Zapolyi. Po śmierci Anny była bardzo samotna. Macocha ją zaniedbywała. Wychowywała ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum i Jagiełło".

W rzeźbie europejskiej tego okresu także dominowała forma klasycystyczna , zmieniła się jednak tematyka dzieł ,  mitologia Mitologia zbiór mitów, czyli opowiadań o bogach i bohaterach. Mitologia stanowi bardzo ważną część literatury starożytnej, a do dzisiejszego dnia jest prawdziwą kopalnią pomysłów dla ... Czytaj dalej Słownik historyczny zaczęła ustępować scenom rodzajowym i aktualnym wydarzeniom politycznym, pojawiła się także tematyka społeczna. Nawiązywano do gotyku i baroku , szukając w rzeźbie tych epok nowych środków wyrazu , większej ekspresji. Bardziej swobodnie zaczęto modelować bryłę , chciano zatrzeć różnice pomiędzy rzeźbą i malarstwem, kompozycja była rozluźniona, kryła w sobie miejsce na niedopowiedzenia , w przeciwieństwie do klasycystycznego zamiłowania do dokładnego oddania każdego najmniejszego nawet detalu.

Ponieważ glina była bardziej podatna na ekspresję rzeźbiarza , ale nie nadawała się do tworzona dużych pomników , w okresie romantyzmu dużą popularnością cieszyły się niewielkich rozmiarów statuetki. Spełniały rolę bibelotów w salonach bogatych mieszczan i arystokracji. Te statuetki często przedstawiały aktualnie znane i podziwiane postacie , pisarzy , kompozytorów , aktorów teatralnych , wielkich dowódców.

Rzeźba stała się odbiciem aktualnych wydarzeń i nastrojów panujących w społeczeństwie . Ponieważ pierwsza połowa XIX wieku była wręcz obfita w różne zrywy narodowo wyzwoleńcze , także te tendencje znalazły swe odzwierciedlenie w rzeźbie romantycznej. Ten typ rzeźby prezentuje płaskorzeźba ,,Ojczyzna rozdzielająca swoim wielkim synom palmę nieśmiertelności " znajdująca się na paryskim Panteonie .

Silnie odbiła się w rzeźbie i połowy XIX wieku tematyka społeczna , godnymi odzwierciedlenia w rzeźbie stają się  mieszczanie Mieszczanie B. Prus Lalka, bohater zbiorowy; są wśród nich Polacy, Niemcy i Żydzi
Polacy: Reprezentowani przez Deklewskiego (fabrykant powozów, wytrwały w pracy, znakomity rzemieślnik), radcę ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
, chłopi i prości ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum zamieszkujący biedne dzielnice europejskich miast.

Graillon specjalizował się w rzeźbieniu scenek rodzajowych , które obserwował przechadzając się dzielnicami swego miasteczka. Jego modelami byli zwykli ubodzy ludzie , doskonale odzwierciedlał ich indywidualizm , nie uciekał przed brzydotą i biedą . Spod jego ręki wyszły rzeźby takie jak: ,,Grający w karty" , ,,Głowa marynarza", ,,Nędza" , ,,Żebrak". Bardzo swobodnie modelował bryłę , nie dbał o szczegóły , ale o ekspresję , jego dzieła byłyby zapewne uznane przez klasycystów za szkice.

***

Twórczość Preaulta łączyła w sobie niemal wszystkie tendencje pojawiające się w rzeźbie okresu romantyzmu. Niektórzy złośliwie nazywali go ,, rycerzem niemożliwości" , ponieważ jego niektóre pomysły były po prostu utopijne i niemożliwe do zrealizowania. Jego rzeźby były niezwykle dynamiczne , sprawiały wrażenie zaledwie zarysowanych , szkicowych form, przemawiała z nich ekspresja i subiektywne odbieranie rzeczywistości. Było tam miejsce na pokazanie uczuć , grymasów , lęków , a przede wszystkim indywidualizmu.

***

Nowe romantyczne tendencje w rzeźbie można odnaleźć także w pracach Francuza Jeana Baptiste'a Carpeauxa . (1827-75) Spod jego dłuta wyszła grupa ,,Taniec" zdobiąca fasadę Opery paryskiej. Jego dzieła charakteryzuje nawiązanie do barokowej dekoracyjności i ekspresji ,  faktura Faktura [łac. factura - wykonanie, budowa] charakterystyczne cechy powierzchni, np. obrazu, ściany, tkaniny, zależne od tworzywa i techniki wykonania, [wł. fattura] rachunek wystawiony odbiorcy towaru ... Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych jego rzeźb jest nierówna , chropowata, podobnie jak u Rodina wykorzystuje efekty świetlne.

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych na terenach polskich, gatunków rzeźbiarskich był utrzymany zwykle w konwencji klasycznej portret . tego typu portrety rzeźbił Henryk Stattler , syn Wojciecha Kornelego Stattlera , malarza , przedstawiciela nurtu romantycznego. Henryk Stattler wykonał miedzy innymi portret Adama Mickiewicza.

Józef Szmelcer , pochodzący z Wiednia , ale tworzący na terenach polskich artysta dłuta wykonał popiersia wielkich Polaków: Mickiewicza , Staszica , Chłopickiego. Do klasycystycznej formy wkrada się nowa , indywidualizująca jakość , psychologizm. Przykładem takiego indywidualizmu i próby przeniesienia na materię rzeźbiarską psychologizmu jest ,,Autoportret" , który wyszedł spod dłuta Konstantego Hegla .

W okresie romantyzmu tworzył Karol Karol F. Kafka Proces, bohater epizodyczny; wuj Józefa K., obywatel ziemski z prowincji, jest zaniepokojony procesem Józefa K., bo boi się że wpłynie on ujemnie na sytuację rodziny. Chce pomóc ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Ceptowski , jego znanym dziełem jest alegoryczna rzeźba " Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny w objęciach Francji"

W związku z rozwojem budownictwa i powstawaniem wielu nowych kamienic i gmachów użyteczności publicznej , wzrosło rzeźby fasadowej , która była również miejscem do wprowadzania nowych tendencji romantycznych , a tym samym nowej tematyki , w tym tej nawiązującej do wydarzeń współczesnych.

Do rzeźby rodzajowej można także zaliczyć twórczość Françoisa Rude'a ( 1784- 1855) i Francisque'a Josepha Dureta.

Francois Rude (1784-1855) na początku swojej twórczości pozostawał wierny klasycyzmowi . Po tym jak przybył do Francji z wygnania , na którym był dwanaście lat z powodu swojego poparcia wobec Napoleona, zaczął tworzyć rzeźby w nowym romantycznym stylu.

Żadna z jego rzeźb nie jest bardziej znana , aniżeli płaskorzeźba ,,Marsylianka" zdobiąca Łuk Triumfalny na placu de Gaulle'a w Paryżu. ,,Marsylianka" przedstawia grupę Francuzów w towarzystwie bogini zwycięstwa. Jest to rzeźba pełna dynamiki , patosu i rozmachu rzeźba w pełni reprezentująca tendencje romantyczne.

Jego inne prace to : ,,Napoleon budzący się do nieśmiertelności" i rzeźba przedstawiająca francuska bohaterkę narodową , Joannę d'Arc.

Francois Rude w jednej ze swoich rzeźb połączył klasycystyczna technikę z nowym romantycznym tematem , a mianowicie przedstawił w niej młodego , nagiego rybaka , który bawi się z żółwiem. Z rzeźby tej bije prostota i naturalność , chłopiec z ludu został postawiony w miejsce greckich i rzymskich bóstw w napuszonych pozach.

Prosty lud , ale także przedstawiciele innych , egzotycznych narodowości. Przedstawiano więc Arabów , Murzynów , Indian , a równocześnie robotników , rybaków , wędrownych mimów i inne nie znane dotąd rzeźbie osoby. Moda na orientalizm była widoczna także w twórczości Louisa Rocheta, który wyrzeźbił głowę Kafra, w czasie swego pobytu w Brazylii . Często sięgano po dłuto aby wyrzeźbić akt przedstawiający egzotyczną kobietę , czy rzeźbę przedstawiającą afrykańskiego wojownika.

Rozwinęła się w tym czasie rzeźba pomnikowa , na którą wzrosło zapotrzebowanie , głównie z powodu panowania tendencji patriotycznych i tożsamościowych , w większości krajów europejskich.

Tematyka tego typu rzeźb była w znakomitej większości historyczna, miała za zadanie ukazać wpływ przeszłości na teraźniejszą sytuację danego narodu , lub przypomnieć chwalebne momenty w minionych dziejach . Czczono w ten sposób bohaterów , wielkich artystów , przywódców , wojowników. Tego typu pomniki były ustawiane w miejscach publicznych , tak aby były widoczne dla szerokiej publiczności.

Warto wspomnieć o włoskim rzeźbiarzu Lorenzo Bartolini , który wykonał grobowiec Zofii Czartoryskiej , który znajduje się w kościele Santa Croce we Florencji.

Artysta ten był na początku swej twórczości wierny wzorom klasycystycznym , aby później, pod wpływem romantyzmu odkryć , że niektóre jego wzory są już bardzo skostniałe, Zaczął tworzyć realistyczne , pełne dynamiki rzeźby.

W okresie romantyzmu nie zapominano o tematyce religijnej. Postacie Chrystusa i świętych były ukazywane z wielką ekspresją , dynamiką , niekiedy nawet melodramatyzmem, szczególnie sceny męczeństwa były pełne patetycznych , teatralnych gestów

RZEŹBA II POŁOWY XIX WIEKU

W II połowie wieku dziewiętnastego pojawiły się w rzeźbie tendencje realistyczne. Nie były jednakże one tak silne jak ówczesnym malarstwie , ale polegały głównie na powrocie do wzorów akademizmu, nie dążono natomiast do prawdziwego studiowania rzeczywistości , aby później oddać ją w rzeźbie. Zamiast tego idealizowano rzeźbione postacie. Linia była elegancka , a faktura gładka .

Pewne nowe tendencje można dostrzec w podejściu do aktów , szczególnie tych kobiecych . Ukazywanie nagiego ciała kobiety nie musiało być usprawiedliwione tematyką mitologiczną , pod koniec stulecia odważono się na przełamanie delikatności i elegancji na rzecz realizmu.

Postulaty realizmu realizował w swoich dziełach belgijski rzeźbiarz Constantin Meunier (1831-1905)w swoich rzeźbach zwrócił się ku tematyce życia codziennego ludzi pracujących w przemyśle , bądź na roli, takie jak ,,Siewca" , ,,Oracz" , ,,Doker" , ,,Górnik" , ,, Hutnik" . Nie kultywował w swoich rzeźbach klasycystycznej precyzji i harmonii , porzucił je na rzecz dokładnego studiowania natury , większej ekspresji w jej odtwarzaniu , swobodnie kształtował bryłę. Był także malarzem, w jego obrazach można było dostrzec równocześnie wpływy realizmu i impresjonizmu.

Tendencje realistyczne , szczególnie w przedstawianiu ludzi pracujących można także zauważyć w rzeźbach V. Veli oraz V. Gemito . Była to sztuka zaangażowaną społecznie , przez ukazywanie nędzy prostego ludu i prezentowania tych rzeźb szerokiej publiczności , zwracała uwagę , na ich krzywdę.

Stephan Sinding (1846-1922) to norweski rzeźbiarz , który w swych dziełach wykazywał skłonność do eklektyzmu , mieszania ze sobą różnych stylów. Przykładem tego może być wyrzeźbiona przez niego grupa , na której matka Matka J. Kochanowski Treny, bohaterka liryczna cyklu; matka Jana Kochanowskiego. Pojawia się w Trenie XIX z Urszulką na ręku. Przybywa w chwili, kiedy jej syn odrzucił już wszystkie wartości, nawet ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum rozpaczająca po stracie syna , którego zwłoki wynosi z pola bitwy , została ukazana z całym realizmem , a nawet naturalizmem ; natomiast ów wynoszony z pola bitwy młodzieniec jest przedstawiony , w sposób klasyczny , idealizujący postać. Spod dłuta tego norweskiego twórcy wyszedł także pomnik Henryka Ibsena , który znajduje się w Oslo.

Z realizmem w rzeźbie wiąże się nazwisko Francuza Emmanuela Fremieta 1824-1910),. Jego nauczycielem był Rude. W jego rzeźbach w, wykonywanych w brązie występuje animalizm , niezwykła dynamika i ekspresja.

Niektóre z jego dzieł to: ,,Gazela" , ,,Dromader" , ,,Jeździec rzymski ".

W rzeźbie historycznej , kontynuowano tendencje znamienne już dla czasów romantyzmu , szczególnie w Polsce , w której po powstaniu styczniowym wszelkie artefakty miały przede wszystkim ,,krzepić serca" Polaków, odwoływano się do przynoszących chwałę narodowi polskiemu wydarzeń z przeszłości jego kraju. Wraz z rozwojem powieści historycznej dbano o to , aby rekwizyty i stroje były zgodne z epoką , do której odnosiło się dane dzieło. Częstym motywem rzeźby historyzującej było przedstawianie postaci historycznych w pozycji siedzącej .

We Francji wznoszono sporo pomników nawiązujących do niedawno zakończonej wojny francusko - pruskiej .W 1883 został ukończony pomnik ,,Obrona Paryża" , przedstawiający z rozmachem żołnierzy w czasie walk w obronie Francji. Bije z niego dynamizm , a jednocześnie perfekcja odtworzenia rzeczywistości.

Rzeźba II połowy XIX wieku nie stroniła także od tematyki religijnej , oprócz figur przedstawiających Jezusa Chrystusa i Matkę Boską , popularnością cieszyły się rzeźby przedstawiające świętych lub w alegoryczny sposób przedstawiać cnoty , którymi powinien kierować się każdy chrześcijanin , miały one zdobić wnętrza kościołów i przyciągać tam coraz bardziej zlaicyzowane społeczeństwo europejskie.

***Rzeźba nagrobkowa II połowy wieku dziewiętnastego********************************************

Ciekawie prezentowała się także rzeźba nagrobkowa, która przeniosła się z mauzoleów , kościołów i kaplic na cmentarze , które zdobiły nagrobki przedstawiające bardzo często w niemal naturalnej skali postacie zmarłych.

Pomniki nagrobne były także bogato zdobione roślinną ornamentyką , przybierały niebanalne kształty , widać to szczególnie na wielkich nekropoliach , takich jak paryski Pere- Lachaise , Cmentarz Łyczakowski we Lwowie czy krakowski Cmentarz Rakowicki.

Szczególnie ciekawym nagrobkiem znajdującym się na Cmentarzu Łyczakowskim jest grobowiec wybitnego malarza Artura Grottgera, zmarłego w 1867 roku ,mając zaledwie trzydzieści lat. Jego autorem jest Parys Parys J. Kochanowski Odprawa posłów greckich; ALEKSANDER
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Filippi

O krzyż nagrobka wsparta jest rzeźba smutnej , pięknej , długowłosej kobiety , która opłakuje śmierć tego wielkiego malarza , piewcy powstania styczniowego. Na kamieniu na którym klęczy kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum , została wyrzeźbiona trupia czaszka Czaszka Czaszka symbolizuje sklepienie niebieskie, śmierć, przypomnienie o śmierci, krótkotrwałość życia, śmiertelność, marność, pobożność, pokutę, Golgotę, Adama, niezniszczalność, ... Czytaj dalej Słownik symboli literackich symbol Symbol motyw bądź zespół motywów, pojęć, obrazów, które oprócz znaczenia dosłownego posiadają także znaczenie ukryte - symboliczne. W przeciwieństwie do alegorii, która może być odczytana ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich śmierci oraz lutnia , symbol natchnienia artystycznego.

Autorstwa Parysa Filippi jest także inny nagrobek Nagrobek krótki, najczęściej dwuwersowy utwór poetycki, będący napisem nagrobnym, zawierającym pochwałę zmarłego. Bywał także używany w celach stylizacyjnych jako utwór żartobliwy, satyryczny, ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich znajdujący się na lwowskiej nekropolii.

Jest to pomnik słynnego historyka, Karola Szajnochy, zmarłego w roku 1868. Współautorem tego nagrobka jest A.M. Perier . W przeciwieństwie do nagrobka Grottgera nie ma on tradycyjnego kształtu płyty nagrobnej. Po obu stronach tablicy z nazwiskiem Szajnochy siedzą dwie zasmucone kobiety, jedna z nich ma złączone dłonie , wygląda, tak jakby się modliła , druga natomiast trzyma w ręce zwinięty papier. Powyżej ich głów, we wnęce , umieszczone jest popiersie Szajnochy , natomiast , na samym szczycie pomnika siedzi orzeł.

Autorem ciekawych i niezwykle subtelnych pomników znajdujących się na Cmentarzu Łyczakowskim był  Julian Julian G. Zapolska Żabusia, bohater epizodyczny; narzeczony Marii, kochanek Żabusi.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Markowski
. Spod jego dłuta wyszła ,,Leżąca piękność" , wyrzeźbiona w roku 1892 , zdobiąca pomnik lwowskiej artystki dramatycznej Reginy Markowskiej.

,,Leżąca piękność" to rzeźba przedstawiająca naturalnych rozmiarów piękną kobietę , w pozycji półleżącej , wspartą o wysoko położoną poduszkę i przykryta bogato drapowanym materiałem. Kobieta ma rozpuszczone włosy , trudno powiedzieć czy śpi , czy może już nie żyje.

Julian Markowski był również autorem pomnika nagrobnego Seweryna Goszczyńskiego , poety okresu romantyzmu. Pomnik ten przedstawia Naturalnych rozmiarów postać Goszczyńskiego siedzącego na fotelu ,wspartego na bardzo wysokim cokole .

W polskiej rzeźbie końca XIX wieku panował neoklasycystyczny akademizm , kładący głównie na perfekcję w wykonaniu , idealizowanie przedstawianych postaci .

Tego typu rzeźby wychodziły spod dłuta Cypriana Godebskiego (1835-1909), który latach 1869-74 był profesorem petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, później został wybrany na członka Francuskiej akademii Sztuk Pięknych.

Wykonał pomnik Gautiera na paryskim Montmartrze w Paryżu oraz pomnik Adama Mickiewicza w Warszawie

Pomnik Adama Mickiewicza znajdujący się na Rynku w Krakowie wyrzeźbił Teodor Teodor R. Kipling Księga dżungli, bohater epizodyczny; mały chłopczyk, synek państwa, w których domu mieszkał Riki. Lubił zwierzątko tak bardzo, że pozwalał mu z sobą sypiać.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Rygier

(1841-1913),studia artystyczne ukończył Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie . Bardzo długo przebywał we Florencji , po roku 1888 wyjechał do Rzymu . Jego pomniki cechuje realizm Realizm nurt w malarstwie i prąd literacki ukształtowany w pełni na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX w. Naczelnym zadaniem pisarza stało się obiektywne ... Czytaj dalej Słownik historyczny , a jednocześnie skłonność do alegorii.

W drugiej połowie XIX wieku popularne były rzeźby alegoryczne o monumentalnej formie , do tego typu rzeźb należą : ,,Wawel i Wisła" T. Rygiera , ,,Niewolnik" P. Wójtowicza , ,,Słowianin zrywający pęta" S.R. Lewandowskiego.

Dzieła te miały te miały oczywistą dla Polaków wymowę ideologiczną , krzepiącą ich serca w czasach , gdy Polska nie istniała na mapach.

W tym czasie tworzył Pius Weloński (1849-1931) był rzeźbiarzem prezentującym akademicki Akademicki dotyczący akademii jako instytucji oraz uczelni, studencki, trzymający się utartych szablonów, wzorów, poprawny. Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych klasycyzm , idealizujący rzeźbione obiekty. Jego najbardziej znanym dziełem jest , pochodzący z roku 1880 ,,Gladiator" , a także o cześć lat późniejsza rzeźba , ,, Sclavus saltans" . Nie była mu także obca tematyka religijna, wyrzeźbił stacje męki pańskiej na murze otaczającym Klasztor Klasztor zgromadzenie zakonne, a także budynek (lub kompleks budynków), w którym wspólnie zamieszkują zakonnicy lub zakonnice danej reguły zakonnej. Klasztory są charakterystyczne dla większości ... Czytaj dalej Słownik historyczny na jasnej Górze.

Wpływ impresjonizmu na rzeźbę II połowy wieku dziewiętnastego ***************************************************************

Duże znaczenie dla rzeźby przełomu wieków miał impresjonizm , który podkreślał ogromną rolę światłą na wzajemnego oddziaływanie kolorów , także na to , ze światło zmienia postrzegane przez nas kształty przedmiotów. Pod wpływem pewnego rodzaju światła te kształty mogą się zacierać. Głównym novum , które wniósł impresjonizm był subiektywizm i momentalność w postrzeganiu zjawisk.

Impresjonizm miał szczególne znaczenie dla malarstwa , jednak jego odbicie można znaleźć także w rzeźbie , szczególnie tej ,która ceni subiektywizm w oddawaniu rzeczywistości , stosuje nierówna fakturę , lub specjalnie wygładzane i polerowane powierzchnie , aby wykorzystać grę światła. Z impresjonizmem często kojarzy się nazwisko wielkiego nowatora sztuki rzeźbiarskiej , Auguste'a Rodina, który w swych rzeźbach wykorzystał grę światła z materia rzeźby.

Nową jakość do rzeźby dziewiętnastego wieku wniosła twórczość francuskiego artysty dłuta Auguste'a Rodina (1840-1917), Nie ukończył profesjonalnych studiów artystycznych, nie przyjęto go bowiem do paryskiej Szkoły Sztuk Pięknych . Na własna rękę studiował rzeźbę antyczną i renesansową . Rzeźbił w zarówno w brązie i terakocie , jak i marmurze . Jego pierwsze prace były tworzone pod wpływem naturalizmu, do tego typu rzeźb można zaliczyć powstałą w roku 1879 rzeźbę ,, Święty Jan Chrzciciel". Rzeźby te były rewolucyjne , gdyż zawarta w nich było nie doskonałe piękno , ale to co jest prawdziwe , a tym samym niekiedy brzydkie.

Rodin szokował krytyków w jaki sposób ujmował tematy erotyczne, które nigdy przedtem nie były traktowane tak dosłownie. Rzeźbił także popiersia i pomniki uwieczniające wielkich pisarzy , jakimi byli Balzac czy Victor Hugo , a także grupy ludzi ( ,,Mieszczanie z Calais").

Jego rzeźby można wiązać z symbolizmem, który wiele czerpał z twórczości Rodina. Pod względem formalnym charakteryzuje je swobodny , pełen ekspresji sposób kształtowania bryły , rezygnacja z akademickiego iluzjonizmu. Był zdecydowanie wielkim nowatorem , z którego doświadczeń z kształtowaniem materiału rzeźbiarskiego czerpali artyści końca dziewiętnastego i początku dwudziestego wieku.

Nowatorstwo przejawiało się także w fakturze rzeźby , operowanie wygładzeniem i chropowatością, miało wykorzystywać światło słoneczne , do podkreślania wybranych elementów rzeźby. Często podkreślano pokrewieństwo rzeźby Rodina i malarstwa impresjonistów, głównie ze względu na to , jak wielka uwagę przykładał ten rzeźbiarz do wykorzystania i utrwalenia w rzeźbie światła słonecznego.

Duży nacisk kładł także na utrwalenie danego modela lub zjawiska w taki sposób , jak go widział w danej chwili , uchwyć dany moment , dynamikę, a przede wszystkim subiektywizm.

Niektóre z tytułów rzeźb Auguste'a Rodina to ,,Wieczny Idol" ,,Myśliciel" ,,Pocałunek" . czy wspomniane wyżej: ,,Mieszczanie z Calais" , ,,Pomnik Balzaka" , ,,Pomnik Victora Hugo"

SECESJA Secesja kierunek w sztuce europejskiej i amerykańskiej, charakterystyczny dla końca XIX w., będący efektem poszukiwań artystycznych, jakie miały miejsce na przełomie wieków, a dotyczących głównie ... Czytaj dalej Słownik historyczny W RZEŹBIE

Secesja , która pojawiła się w sztuce europejskiej i amerykańskiej na przełomie XIX i XX wieku , zwracała się przede wszystkim przeciw tendencjom akademickim w sztuce. Postulowała połączenie wszystkich dziedzin sztuki , wkradła się do nich wszystkich , stając się sztuką użytkową postulowała , aby przedmioty codziennego użytku były również piękne i dawały satysfakcję estetyczna ich użytkownikom. Toteż dla secesji nie istniała granica pomiędzy sztuką czystą i tzw. sztuką użytkową.

Artyści , pozostając wiernymi wytycznym secesji łączyli duże , puste powierzchnie z powierzchniami bardzo bogato zdobionymi. W malarstwie zrezygnowano z agresywnych barw , na rzecz bieli , czerni , oraz wszelkich barw pastelowych. W pewnym sensie secesja nawiązywała do bardzo popularnej w okresie modernizmu sztuki japońskiej, mianowicie w asymetrii. Głównymi motywami zdobniczymi , były te nawiązujące do świata flory i fauny. Kobieta była jednym z ulubionych tematów sztuki secesyjnej , była to krucha , długowłosa istota o intrygującej , niebanalnej urodzie.

Rzeźba secesyjna charakteryzowała się swobodnym , płynnym , a jednak wyrafinowanym kształtowaniem bryły. Widoczny był w niej wpływ Rodina, którego uważa się za prekursora wielu nowych nurtów w sztuce , w tym secesji, do dzieł Rodina zapowiadających nadejście secesji , uważa się ,,Danaidę" i ,,Bramę piekieł". Do grona rzeźbiarzy secesyjnych zaliczamy czeskich rzeźbiarzy Ladislava Salouna i Stanisłava Suchardę . W Polsce secesję można dostrzec w rzeźbach wpływy secesji można dostrzec w rzeźbach Konstantyna Laszczki a także Wacława Szymanowskiego , który był twórcą kompozycji rzeźbiarskiej ,,Pochód na Wawel" , pomnika Chopina w Warszawie i pomnika Grottgera w Krakowie.

Rzeźba była obecna także w zdobieniach fasad kamienic , szczególnie popularne były motywy zwierzęce i roślinne, okalające akty kobiece. Rzeźba i płaskorzeźba była obecna na przedmiotach codziennego użytku , takich , jak lustra , zegary , czy wazony.

Przedstawicielem secesji w rzeźbie był niemiecki artysta Hermann Obrist (1863-1927) , który był współzałożycielem towarzystwa Vereinigten Werkstetten für Kunst im Handwerk w Monachium.

Przez jakiś czas Czas jedna z podstawowych (obok przestrzeni) kategorii organizujących świat przedstawiony w dziele literackim. Porządkuje ona zdarzenia pod względem chronologicznym na różnych poziomach utworu, np. ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich w nurt rzeźby secesyjnej wpisywał się Bolesław Biegas (1877-1954), był członkiem .Secesji Wiedeńskiej. Później tworzył rzeźby symboliczne, między innymi ,,Miłość śmierci" i ,,Księga życia" .

Tworzył też naturalistyczne rzeźby rodzajowe.

Niezwykle zróżnicowany jest dorobek artystyczny Stanisława Szukalskiego( 1893-1987) , który to początkowo tworzył pod wpływem secesji , aby później przejść przez etapy niemal wszystkich dwudziestowiecznych awangardowych kierunków artystycznych.

Twórczość rzeźbiarska XVIII i XIX wieku w dużym stopniu hołdowała postawie akademickiej. Górę brał neoklasycyzm, jednakże nie można zapominać o nowych tendencjach , które pojawiły się w rzeźbie dziewiętnastowiecznej. Duży wpływ miała szczególnie ideologia romantyczna , która znalazła w rzeźbie duży opór , jednakże w końcu i na tej dziedzinie sztuki odbiła swoje piętno. Wtedy właśnie weszły do rzeźby nowe , nieznane dotąd tematy.

Rzeźbiarstwo Rodina ze swoim subiektywizmem , przygotowało grunt dla nowych rozwiązań , które miały wkroczyć do rzeźby w wieku dwudziestym, a więc kubizmowi , konstruktywizmowi , hiperrealizmowi i wielu innym awangardowym kierunkom.

****

Na przełomie wieków tworzył francuski zwolennik klasycyzmu w rzeźbie Emile Antoine Bourdelle (1861-1929), W swoim życiu miał okres , kiedy zafascynował go impresjonizm , i chciał dać temu odbicie w swoich rzeźbach , prędko jednak powrócił do ulubionych idealnych , pełnych harmonii form klasycystycznych. Jest autorem klasycystycznego paryskiego pomnika Adama Mickiewicza.

Uczennicą Bourdelle'a była francuska wybitna rzeźbiarka Germaine Richier (1904-59). Początkowo wierna formom klasycznym rzeźbiła klasycystyczne popiersia i akty. Później oddaliła się od klasycyzmu ku formom animalistycznym, a w końcu w swym twórczym życiorysie miała także epizod surrelistyczny , poszukiwała nowych rozwiązań w rzeźbie , a także próbowała połączyć ją z malarstwem.

Pod koniec wieku dziewiętnastego powstały pierwsze prace wybitnego polskiego rzeźbiarza , Xawerego Dunikowskiego (1875-1964). Ponieważ był także malarzem , jego pierwsze rzeźby cechował iście malarski impresjonizm, jego metoda twórcza była podobna do tej , którą stosował Rodin, nierówna faktura jego rzeźb wykorzystywał światło słoneczne , które miało współgrać z rzeźbą , podkreślać jej niektóre elementy, nadać jej dynamizm, wzmocnić ekspresję. W jego późniejszych pracach widać wpływy estetyki młodopolskiej, są to miedzy innymi rzeźby : ,,Tchnienie" i ,,Macierzyństwo" . W okresie przedwojennym powstały jego dzieła powstałe pod wpływem kubizmu: ,,Autoportret" i ,,Grobowiec Bolesława Śmiałego", charakteryzuje ją proste , niemal geometryczne kształty .

Xawery Dunikowski tworzył także pomniki , tuż przed II wojną światową powstał pomnik Dietla , który stanął w Krakowie. Jego autorstwa jej cykl ,,Głowy wawelskie".

Po wojnie powstały jego pomniki o monumentalnych kształtach i tematyce historycznej , takie jak: ,,Wyzwolenie Ziemi Warmińskiej i Mazurskiej w Olsztynie" , czy ,,Pomnik Czynu Powstańczego na Górze św. Anny".

RZEŹBA XX WIEKU

W XX wieku zaszły w tej dziedzinie sztuki wielkie zmiany , zerwano całkowicie z mimetycznym oddawaniem rzeczywistości. Rzeźbiarze zaczęli sięgać po abstrakcję , a także upraszczali formę , nawiązując do sztuki prymitywnej. Prekursorami tych zmian byli oczywiście rzeźbiarze XIX wieczni, szczególnie August Rodin.

Kubizm , całkowicie odmienił twarz sztuki , w tym także rzeźby. Ten powstały w pierwszej dekadzie XX wieku kierunek artystyczny , w zupełnie nowy sposób podszedł do przestawiania rzeczywistości, Kubizm w całkowicie nowy sposób zaczął przedstawiać rzeczywistość, zrezygnował z perspektywy i przedstawiania iluzjonistycznego. Za jego twórców uznaje się Pabla Picasso (1881-1973) i Georgesa Braque'a (1882-1963). Rzeźby kubistyczne można znaleźć w dziełach , które wyszły spod ręki , takich rzeźbiarzy , jak: Ossip Zadkine ,  Henri Henri T. Borowski Proszę państwa do gazu..., bohater główny; Francuz, więzień, przyjaciel Tadka, razem z narratorem wyprawia się na rampę, gdy przyjeżdża transport, poucza go jak okradać ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Laurens, który wykorzystywał założenia kubizmu w dużych formach przestrzennych , Alexander Archipenko , Jacques Lipchitz.

Alexandre Archipenko (1887-1964) to ukraiński rzeźbiarz związany z kubizmem . Przebywał głównie we Francji i Stanach Zjednoczonych. W Paryżu zetknął się z kubizmem, który znalazł odbicie w jego rzeźbach , takich jak: ,, Gondolier" , czy ,,Kobieta przed lustrem" .

W późniejszym okresie tworzył tzw. Achipeinture , czyli polichromowane rzeźby kinetyczne . Wykorzystywał w swoich rzeźbach światło , efekty przezroczystości, w awangardowy sposób wykorzystywał nowe materiały.

Przedstawicielem kubizmu w rzeźbie był także Czech Otto Gutfrend (1889-1927), z kubizmem zetknął się w czasie studiów artystycznych w Paryzu, z którego wyjechał w roku 1920.

Jego autorstwa jest znajdujący się w czeskich Ratiboricach ,,Pomnika Babuni "

Francuski rzeźbiarz , pochodzenia żydowskiego Jacques Lipchitz (1891-1973) we swoich wczesnych pracach , które powstawały pod wpływem Picassa , znacznie upraszczał i geometryzował formy , później dodał do nich element przestrzenny. W pewnym okresie związał się z surrealizmem.

Swoje odbicie w rzeźbie znalazł tez inny prąd, który pojawił się w pomiędzy pierwszą , a druga dekadą dwudziestego wieku. Futuryści , którzy uznawali tylko to co silne , szybkie i dynamiczne , wprowadzili do rzeźby element ruchu. Tworzyli kompozycje , które były wprawiane w  ruch Ruch zdolność organizmów do przemieszczania się lub zmiany położenia części ciała czy komórki. Wyróżnia się kilka typów ruchów. Ruch ameboidalny polega na przelewaniu cytoplazmy w ... Czytaj dalej Słownik biologiczny , na przykład za pomocą wiatru.

Ekspresjonizm odbił się w rzeźbach niemieckiego artysty Ernsta Arlacha (1870-1938), , który był nie tylko rzeźbiarzem , lecz także dramatopisarzem , zajmował się też grafiką.

Nawiązywał w swoich pełnych dynamizmu i ekspresji dziełach do średniowiecznego gotyku, z jego specyficzna nastrojowością.

Dadaizm narodził się w czasie pierwszej wojny światowej , związany z tym kierunkiem, Duchamp opracował w 1916 koncepcję szczególnego rodzaju rzeźby , zwanego ready - made . Teoria była w przypadku Duchampa , późniejsza od praktyki , jego pierwszy ready - made , ,, Koło rowerowe" powstał w roku 1913. Duchamp nadał rangę dzieła sztuki zwykłym przedmiotom codziennego użytku. Często łączył ze sobą przedmioty , które zwykle nie maja ze sobą nic wspólnego, tak jak ,,Wieszak i fontanna" , czy miedziane płytki i kłębek sznurka.

Swoje odbicie w rzeźbie znalazł także surrealizm , widoczny w dziełach Hansa Arpa , Maxa Ernsta i Alberta Giacometti.

Jacob Epstein(1880-1959)tworzył swoje rzeźby pod wpływem fascynacji prymitywizmem i kultura ludów afrykańskich.

Podobnie było w przypadku Amadeo Modiglianiego ( 1884- 1920). który swoje fascynacje Afryką , a w szczególności afrykańskimi maskami przetwarzał w rzeźby twarzy , sprowadzane do form geometrycznych , podobnych do dzieł kubistów.

Ważnym kierunkiem w sztuce dwudziestego wieku był konstruktywizm.

W rzeźbie konstruktywiści opierali budowę swoich dzieł na ażurowych formach , czystych szkieletach konstrukcyjnych. Wprowadzili do rzeźbiarstwa nowe materiały : nikiel , szkło , plastik i aluminium. Rzeźby konstruktywistyczne tworzyli N.Gabo , A.M. Rodczenko.

Naum Gabo (1890-1977)to amerykański rzeźbiarz , pochodzenia rosyjskiego. Na jego twórczość ogromny wpływ wywarła twórczość malarza Kandinsky'ego oraz związanego z kubizmem rzeźbiarza Archipenki. Jego pierwsze prace wpisywały się w nurt kubistyczny , później zbliżył się w stronę rzeźby konstruktywistycznej . Jego brat , A . Pevser także był rzeźbiarzem . Kostrukcjonizm wzbogacał efektami kinetycznymi i świetlnymi, wykorzystywał tworzywa sztuczne , w tym przeźroczyste masy i włókna nylonowe.

Rzeźba była wzbogacana ruchem i światłem, taki typ sztuki uprawiał Moholy - Nagy. Podobnie , jak Alexander Calder , który swoje ,,mobiles" zawieszał na świeżym powietrzu w miejscach publicznych na sznurkach i drutach ,aby poruszał je podmuch wiatru i w ten sposób wydobywał ich ekspresję..

W II połowie dwudziestego wieku rzeźbę wzbogacano o efekty , jakie otrzymywano przez użycie lasera i innych sprzętów audiowizualnych.

W Stanach Zjednoczonych , w latach sześćdziesiątych powstał reakcyjny w stosunku do ekspresjonizmu nurt , o nazwie Minimal Art. zakładał on jedność formy z kształtem fizycznym danego dzieła sztuki , całkowity minimalizm formy , poza która nic innego nie istnieje. Miał on swoje odbicie także w rzeźbie, między innymi D. Judda.

Hiperrealizm pojawił się w rzeźbie wraz z pop- artem , polegał on głównie na przedstawianiu w niezwykłej skali obiektów , z codziennego otoczenia człowieka. Takimi obiektami mogły być ogromne tubki pasty do zębów

( Claes Oldenburg ,, Potężna tubka pasty do zębów").

W rzeźbie dwudziestego wieku pojawił się również nurt ekologiczny Ekologiczny dotyczący związku warunków zewnętrznych, środowiska z życiem roślin i zwierząt, niezakłócający równowagi środowiskowej, mający na celu ochronę środowiska; zgodny z wymaganiami ... Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych , polegający na wykorzystaniu wyłącznie materiałów pochodzących wprost od natury.

W latach pięćdziesiątych pojawił się nurt romantyczno - ekspresyjny. Jego przedstawiciele to Gargallo , Gonzalez , Cesar , Reg Butler , Armitage, w nowy sposób wykorzystywali tworzywo , , z ich rzeźb biła większa dynamika, zmienili też fakturę rzeźby. Jeden z przedstawicieli tego nurtu , Cesar tworzył swe rzeźby ze zgniecionej blachy samochodów , swoje dzieła nazywał ,,kompresjami".

Rzeźbiarze współcześni coraz częściej rezygnowali odlewów w metalu , dużo praktyczniejszym rozwiązaniem okazało się spawanie metalowych struktur. Nurt ten zapoczątkował zawodowy amerykański spawacz David Smith.

Christo postawił kolejny duży krok w rzeźbie współczesnej , tworząc asamblaże , czyli trójwymiarowe kompozycje , budowane z przypadkowych przedmiotów.

RZEŹBA WSPÓŁCZESNA W POLSCE

Monumentalne rzeźby w okresie przedwojennym w Polsce tworzyli Tadeusz Tadeusz T. Borowski Opowiadania, bohater główny i narrator
Wygląd: młody chłopak, niewiele wiadomo o jego wyglądzie, bo to on jest narratorem opowiadań
Życiorys: W Pożegnaniu z Marią jest ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Breyer , Stanisław Horno- Popławski, Wacław Szymanowski , Xawery Dunikowski .

Rzeźbę konstruktywistyczną, powstałą z metalu i szkła prezentowały wczesne dzieła rzeźbiarki pochodzenia rosyjskiego , Katarzyny Kobro (1898-1950), później tworzyła dzieła bliskie suprematyzmowi, o abstrakcyjnych , geometrycznych formach. Swoje rzeźby malowała na jasne kolory, z tym , ze dana rzeźba musiała być cała pomalowana tym samym kolorem.

Najsłynniejsza polską rzeźbiarką jest bez wątpienia Magdalena Magdalena K. Siesicka Zapałka na zakręcie, bohaterka główna; dziewczyna Marcina; MADA.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Abakanowicz( ur.1930).
Jej Prace zdobyły uznanie nie tylko w Polsce , ale i za granicą , jest laureatką licznych prestiżowych nagród .Do jej zainteresowań artystycznych należy także malarstwo i rysunek . Jej specjalnością są monumentalne rzeźby przestrzenne , tworzone przede wszystkim z tkaniny tkaninę, , wspieranej przez drewno Drewno ksylem - tkanka roślinna przewodząca na duże odległości wodę z solami mineralnymi. ksylem. Potocznie drewnem określa się ksylem wtórny, czyli twardą, zwartą tkankę stanowiącą ... Czytaj dalej Słownik biologiczny , kamień i metale . Te kompozycje zyskały miano ,,abakanów" ..

Władysław Hasior(1928-99), to rzeźbiarz, który swoje prace wykonywał z połączenia różnych części przedmiotów , które w odczuciu niektórych mogłyby być uznane za odpadki. Takie łączenie różnych , przedmiotów i tworzyw zyskiwało wydźwięk metaforyczny. Stworzył takie kompozycje jak: : Rozstrzelani partyzanci " ,,Ratownicy górscy", ,,Tym, którzy walczyli o polskość i wolność Pomorza" ,Płonąca Pieta" ,, Był związany głównie z Zakopanem, w którym spoczywa jego ciało , a także znajduje się wiele jego kompozycji.

Z rzeźbą współczesną związany jest termin ,,Nowa Rzeźba" określający działalność , którą prowadzili w latach osiemdziesiątych tacy malarze , jak: Penck, Baselitz , Immendorf , Paladino , a także polski malarz Edward Dwurnik którzy wykonywali z drewna rzeźby , naznaczone ekspresja ich autora. Artyści ci , naznaczali , niektóre miejsca swoich rzeźb barwnymi plamami , co miało potęgować ich ekspresję i podkreślać dramatyzm procesu twórczego.

Polskim rzeźbiarzem , tworzącym współcześnie jest urodzony w 1944 roku Jerzy Kalina .

Zajmuje się głównie performance , tworzy wielkie instalacje z różnorodnych tworzyw. Jego autorstwa jest wiele rzeźb znajdujących się w polskich kościołach. Wykonał grobowiec księdza Jerzego Popiełuszki, znajdujący się przy kościele Św. Stanisława Kostki w Warszawie).