Romantyzm w Polsce rodził się w szczególnych warunkach, ponieważ tak naprawdę Polska Polska Rzeczpospolita Polska. Państwo położone w środkowej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powierzchnia 312 685 km2. Liczba ludności 38 641 tys. (2001 r.). Stolica Warszawa. Język urzędowy polski. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny wówczas nie istniała , jej ziemie były pod trzema zaborami : Austrii , Prus i Rosji.

Romantyzm Romantyzm ideowy prąd literacki i artystyczny rozwijający się w Europie od końca XVIII do połowy XIX w. Charakteryzował się kultem natury, uczucia, fantazji, wprowadził do sztuki elementy ludowe ... Czytaj dalej Słownik historyczny w Polsce rozwijał się od początku lat dwudziestych XIX wieku , do początku lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Jednakże tendencje romantyczne , które napływały na tereny polskie z Zachodu , pojawiły się już kilkanaście lat wcześniej , były także obecne w sztukach plastycznych , także po roku 1863 , który to był uznawany za umowną datę końca epoki romantyzmu w Polsce.

W tym czasie w dziedzinie literatury tworzyli tacy wybitni poeci i dramaturdzy , jak Adam Mickiewicz , Juliusz Słowacki ,  Zygmunt Zygmunt P. Calderon Życie snem, bohater główny; syn Bazylego, króla Polski. Przed narodzinami Zygmunta Bazyli dowiaduje się z przepowiedni, że jego potomek będzie okrutnym tyranem. Wpada na pomysł ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Krasiński , Cyprian Kamil Norwid, powstały wtedy wspaniałe dzieła , które na stałe weszły do kanonów lektur obowiązkowych każdego wykształconego człowieka. W okresie romantyzmu komponował Fryderyk Fryderyk A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater epizodyczny; postać historyczna, zw. Frydruszem, królewicz: pilny, elokwentny, bystry. Jako dziecko lubił psikusy i krotochwile. Później został ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Chopin , którego sławie nie dorównał ani wcześniej , ani później żaden kompozytor polski.

Wielu artystów tworzyło wiec Wiec starosłowiańska nazwa zgromadzenia, narady, na której decydowano o najważniejszych sprawach całego plemienia, np. o wojnie i pokoju czy wyborze władcy. W Polsce wczesnośredniowiecznej mianem ... Czytaj dalej Słownik historyczny pod wpływem haseł narodowo- wyzwoleńczych. Część artystów przyswajała hasła pojawiające się na zachodzie Europy. Część jednak pozostawała pod wpływem neoklasycyzmu . Życie kulturalne w państwie nie wyglądało już tak , jak za czasów gdy Polska była państwem , a artystów gromadził wokół siebie król polski i magnateria.

Artysta nie mógł liczyć już na mecenat Mecenat inaczej patronat, czyli opieka nad kulturą i nauką sprawowana przez jednostkę, instytucję bądź państwo. Nazwa pochodzi od osoby Caiusa Cilniusa Maecenasa, żyjącego w I w. p.n.e. opiekuna ... Czytaj dalej Słownik historyczny króla , tak więc jego swoje rzemiosło traktował jako wolny zawód. Sztuka zaczęła pełnić funkcje użytkowe.

Najbardziej charakterystyczną cechą tych czasów była ogromna różnorodność stylów .

*****************************ARCHITEKTURA ********************************************

W architekturze panowały dwa style ; pierwszy z nich to neoklasycyzm , który można było zauważyć głównie w wyglądzie budowli użytku publicznego na terenie Księstwa Warszawskiego , a potem Królestwa Polskiego.

W okresie Królestwa Polskiego dążono to tego , aby wszystkie budynki użytku publicznego były do siebie podobne , dlatego budynki te były budowane w tym samym stylu. W tym czasie powstał w Warszawie Teatr Wielki , pałac Staszica , a także szereg budynków rządowych .

W okresie romantyzmu działali architekci , tworzący już za czasów ostatniego króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego . Jednym z nich był  Hilary Hilary I. Krasicki Monachomachia, bohater epizodyczny; braciszek zakonny, śpioch i leń; ZAKONNICY
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Szpilowski
, który pod wpływem mody na neogotyk przebudował w tym stylu wiele kościołów i kamienic w Warszawie.

Chrystian Piotr Piotr C. S. Lewis Lew, Czarownica i stara szafa, bohater główny.
W Anglii: Najstarszy z rodzeństwa. Jest bardzo odpowiedzialny i opiekuńczy wobec młodszych od siebie sióstr i brata, szczególnie ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Aigner
zaprojektował , a później wzniósł Domek Gotycki w Puławach, jednak tworzył on także budowle w stylu klasycystycznym , takie jak pałac Radziwiłów .

Neogotyk , był widoczny szczególnie po roku 1830 , w wyglądzie nowo budowanych lub przebudowywanych kościołów. Katedra w Warszawie została przebudowana w stylu neogotyckim .

W tym stylu budowano także wiele wiejskich dworków Neogotyk był oczywiście nawiązaniem do średniowiecznego gotyku , miało to swoja wymowę religijną , ale także legendarną , mistyczną . Romantyzm w wielu elementach nawiązywał do średniowiecza , toteż nawiązał także do głównego stylu panującego w tej epoce. Warto wspomnieć , że neogotyk narodził się pod wpływem powieści gotyckiej.

Głównym przedstawicielem neogotyku i neorenesansu w architekturze polskiej był przebywający od 1825 roku w Polsce , architekt włoskiego pochodzenia ,  Franciszek Franciszek F. Kafka Proces, bohater epizodyczny; STRAŻNICY
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
Maria Maria Z. Krasiński Nie-boska komedia, bohaterka epizodyczna; żona Henryka, kobieta wierna, kochająca. Jest to osoba przeciętna, najważniejsza dla niej jest rodzina i miłość. Nie rozumie męża, jej ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Lanci
. Jego dziełami były : warszawski Dom Kraszewskiego , Żółta Karczma , zamek w Zagórzanach , północne skrzydło pałacu w Wilanowie.

Epokę romantyzmu charakteryzował eklektyzm , zwłaszcza pod względem architektury. Nie było w tym czasie jednego obowiązującego we wszystkich trzech zaborach stylu , według , którego budowano lub przebudowywano budynki. Style architektoniczne były stosowane regionalnie , a przede wszystkim decydowały o ich zastosowaniu upodobania estetyczne osób , które zamawiały wykonanie danego budynku. Jak już wyżej wspomniano jedynie budynki użyteczności publicznej były budowane w jednym stylu.

W kraju powstawało coraz więcej fabryk, spółek handlowych , banków, budowano tym samym domy dla robotników , którzy pracowali w owych fabrykach . Oczywiste jest , że budownictwo takie bardzo się różniło od budynków zamieszkiwanych przez wyższe warstwy społeczne , miała spełniać funkcję wyłącznie użytkową, a przede wszystkim miało być tanie.

Inaczej było z rezydencjami , w których mieszkali bogaci mieszczanie Mieszczanie B. Prus Lalka, bohater zbiorowy; są wśród nich Polacy, Niemcy i Żydzi
Polacy: Reprezentowani przez Deklewskiego (fabrykant powozów, wytrwały w pracy, znakomity rzemieślnik), radcę ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
, fabrykanci , bankierzy . Takie budynki , najczęściej budowano według najnowszych mód w architekturze.

Na terenach wiejskich ziemiaństwo budowało liczne dworki , z charakterystycznym gankiem , wspartym na kolumnach.

Adam Mickiewicz w uczynił miejscem akcji Soplicowo , wieś , w której stał taki właśnie dworek . Dworki takie stały się z czasem symbolem i ostoją polskości.

W wystroju wnętrz mieszczańskich domów królował styl biedermeier , który przywędrował do Polski z Niemiec

Meble wykonywane w tym stylu były proste , ich główna zaletą była funkcjonalność. Ściany koniecznie musiały być wyłożone jasnymi , pastelowymi tapetami , a podłogi puchatymi , suto zdobionymi dywanami . Ponadto wnętrze takiego mieszkania było ozdobione wieloma bibelotami , z czasem kojarzonymi z tandetą i złym smakiem.

******************************** RZEŹBA**************************************************

Rzeźba XIX wieku bardzo długo pozostawała pod wpływem neoklasycyzmu , opierano się głównie na wzorach antycznych, harmonijności i ścisłych proporcjach ludzkiego ciała. Zwolennikami tej metody byli zdecydowanie Antonio Canova i Bertel Thornvaldsen , który wyrzeźbił dwa duże pomniki znajdujące się w Warszawie : pomnik Mikołaja Kopernika i pomnik księcia Józefa Poniatowskiego. Argumentem dla klasycyzmu był romantyczny historyzm , tak więc rzeźbiarze sięgali często po dłuto , aby uwiecznić sylwetki lub popiersia bohaterów narodowych i innych dzielnych mężów. Popiersia Mickiewicza, Chłopickiego i Kościuszki wyszły spod dłuta Józefa Szmelcera .Paweł Maliński wyrzeźbił popiersie Stanisława Staszica . Spod dłuta Henryka Kossowskiego wyszły popiersia Juliana Ursyna Niemcewicza i Jana Kochanowskiego. W Europie pomimo , tego , ze panował już romantyzm , większość rzeźbiarzy nadal hołdowała neoklasycyzmowi , jednak romantyzm wkradł się także do rzeźby , głównie przez dobór nowych , nie wykorzystywanych , do tej pory przez rzeźbiarzy , tematów. Do rzeźby wkroczyła tematyka aktualna, związana z wydarzeniami politycznymi danego narodu , chętnie były rzeźbione alegorie zrywów niepodległościowych. W rzeźbie zaczynała być obecna tematyka społeczna i sceny rodzajowe z życia prostych ludzi.

Z czasem rzeźbiarze próbowali rozluźnić , dość sztywną klasyczną formę , nadać jej dynamizm i żywiołowość.

Były one szczególnie obecne w małych formach rzeźbiarskich , które były wykonywane z gliny , bardzo łatwej do obróbki , dającej większe pole do uwiecznienia osobistej ekspresji autora.

Do rzeźby wkroczył , tak popularny w epoce egzotyzm, postacie z tajemniczego , egzotycznego zajęły miejsca antycznych bogów . Akty kobiece ukazywane w rzeźbie , nie zawsze usprawiedliwiał je kostium antyczne , były tworzone w celu ukazania piękna i ekspresji gestów ludzkiego ciała.

W rzeźbie pomnikowej dominował historyzm. W Królestwie Polskim pomniki miały przypominać Polakom o chwalebnej przeszłości ich uciemiężonej ojczyzny. Nawet do takich pomników z czasem wkradła się  dynamika Dynamika 1. siła, zdolność działania, ruch, energia, fiz. dział mechaniki, nauka o ruchu ciał pod wpływem działających na nie sił, muz. siła, natężenie dźwięku. Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych i zastąpiła klasycystyczne postawy , przedstawionych postaci.

Neogotycki jest powstały w okresie romantyzmu krakowski pomnik ,,  Jadwiga Jadwiga A. Domańska Paziowie króla Zygmunta, bohaterka epizodyczna, historyczna; królewna, starsza córka Barbary Zapolyi. Po śmierci Anny była bardzo samotna. Macocha ją zaniedbywała. Wychowywała ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum i Jagiełło", który wyszedł spod dłuta Tomasza Oskara Sosnowskiego..

Rzeźba w okresie romantyzmu przedstawiała nie tylko tematy mitologiczne , ale historyczne , polityczne , a nawet , co było zgodne z duchem epoki , fantastyczne, legendarne. Na początku zachowywano neoklasycystyczny sposób przedstawiania rzeczywistości , jednakże później zaczęto odbiegać od tych ściśle antycznych norm ku większej swobodzie , a tym samym mniejszej dosłowności.

Wkrótce miała pojawić się rzeźba Rodina , która dokonała wielkiej rewolucji w tej dziedzinie sztuki.

Rzeźbiarzem , który przez długi czas Czas jedna z podstawowych (obok przestrzeni) kategorii organizujących świat przedstawiony w dziele literackim. Porządkuje ona zdarzenia pod względem chronologicznym na różnych poziomach utworu, np. ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich pozostał wierny klasycyzmowi , był uczeń Bertela Thorvaldsena, Jakub Jakub D. Defoe Przypadki Robinsona Kruzoe, bohater epizodyczny; kolega Robinsona, marynarz. Namawia Robinsona, by uciekł z domu i pożeglował z nim na statku jego ojca. Lekkomyślny, nieprzewidujący. To ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Tatarkiewicz. Tworzył on w okresie romantyzmu , ale jego rzeźby nadał hołdowały klasycystycznym kanonom piękna. Spod jego dłuta wyszła między innymi rzeźba ,,Psyche umierająca" . W późniejszych latach zwrócił się ku neogotykowi , w tym stylu wykonał grobowiec Stanisława Kostki i Aleksandry Potockich.

************************MALARSTWO*****************************************************

Wybitnym polskim dziewiętnastowiecznym portrecista był  Henryk Henryk Pieśń o Rolandzie, bohater epizodyczny; bratanek Ryszarda Starego, jeden z doradców Karola.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Rodakowski (1823-1894),
.Malarstwo studiował w Wiedniu , a od 1846 w Paryżu. We Francji był związany z aktywnością Hotelu Lambert . Malował głównie portrety , ale nie stronił także od scen historycznych. Mistrzostwo osiągnął w portrecie psychologicznym, którego styl cechowała wytworność i subtelność . Postacie z jego portretu wyłaniają się , jako osoby o bogatym życiu psychicznym . Z ich twarzy dowiadujemy się , jakimi są naprawdę. Rodakowski nie przedstawia postaci wyłącznie ze względu na ich wygląd zewnętrzny. W swoich portretach ujmuje także to , z czego inni portreciści zazwyczaj rezygnowali, życie wewnętrzne modela.

Ważniejsze prace Rodakowskiego to: ,,Portret matki artysty" (1853), ,,Portret generała H. Dembińskiego (1852), ,,Portret L. Kaplińskiego" (1862), ,,Portret brata Maksymiliana" (1863), ,,Portret Leonii Blühdorf" (1871). ,,Portret córki artysty , Marii Woźniakowskiej".

Najbardziej znanym portretem namalowanym przez Rodakowskiego jest ,,Portret generała Henryka Dembińskiego" Portret ten przedstawia bohaterskiego generała , Henryka Dembińskiego (1791- 1864) . Jest to typowy dla Rodakowskiego portret psychologiczny , przedstawia on bowiem walecznego generała , nie w chwili chwały , ani siedzącego na koniu , postawie typowej dla portretów dowódców .

Generał siedzi zamyślony przed namiotem , w tle widać wojska . Trwa rewolucja na Węgrzech .

Portret generała jest typowo romantyczny , pokazuje wodza , jako kogoś szczególnie uduchowionego , wybranego do przewodzenia nad walczącymi , o to , aby Polska odzyskała niepodległość. Twarz wodza oddaje jego odczucia , widać , że nie jest mu łatwo dźwigać ten szlachetny obowiązek.

Psychologiczny aspekt przedstawienia postaci widać doskonale także w innym portrecie , namalowanym wiele lat później , niedługo przed śmiercią artysty. Jest to ,Portret córki artysty, Marii Woźniakowskiej" , realistyczny portret urodzonej w 1863 roku córki malarza. Ten portret przedstawia stojąca kobietą w jej naturalnych rozmiarach. Jest ona zamyślona , jej głowa jest delikatnie skierowana w prawą stronę , zdobią ją ciemne włosy , spięte prawdopodobnie z tyłu głowy. Twarz jest smutna i zamyślona , obserwatorowi , udziela się niemal nastrój kobiety spoglądającej na niego z obrazu. Prawe ramię kobiety osłania swobodnie leżąca czarna tkanina, przytrzymywana prawą pięknie zarysowaną dłonią. Tylko lewa dłoń jest osłonięta brązowa rękawiczką. Portret został skomponowany w klasyczny sposób , postać kobiety stanowi centrum obrazu, ciemne tło , podkreśla , że najważniejsza na obrazie jest postać , która została jakby oświetlona z góry, przy użyciu efektu światłocienia.

***

Malarzem lubującym się szczególnie w scenach historycznych ,był urodzony w roku 1803 Rafał Hadziewicz. Uczył się malarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, na tamtejszym wydziale Sztuk Pięknych. Jego nauczycielami byli A. Blank i A. Brodowski. W 1829 wyjechał na stypendium Do wielkich stolic sztuki , takich , jak Rzym , Paryż i Drezno, miał tak okazję zetknąć się z obrazami największych mistrzów w historii malarstwa. Tam też poznał malarstwo Rafaela , które w znacznym stopniu wpłynęło na jego warsztat twórczy.

Kiedy wrócił do kraju malował wiele obrazów o tematyce historyczne. Niekiedy malował także portrety i obrazy przedstawiające sceny religijne.

Pod koniec życia zajmował się głównie nauczaniem rysunku. Zmarł w roku 1886.

Jednym z jego najbardziej znanych obrazów jest ,,Śmierć generała Henryka Kamieńskiego pod Ostrołęką" .

Ten namalowany w roku 1837 przedstawia moment śmierci bohaterskiego wodza, który zginął w 1831 roku w czasie walk powstańczych pod Ostrołęką.

Był to jeden ze słynnych romantycznych wodzów. Niegdyś brał udział w walkach żołnierzy napoleońskich w Hiszpanii. Na obrazie widzimy umierającego generała , którego z obu stron przytrzymują jego żołnierze. Z tyłu widać zabudowania Ostrołęki , na tle których toczą się walki z wojskami rosyjskimi. Tuż za umierającym generałem stoi ubrana w biało- złotą szatę bogini wojny , która w prawej , wyciągniętej ręce trzyma miecz, wskazując zgromadzonym wokół umierającego wodza żołnierzom , ze powinni wrócić na pole walki.

***

W okresie romantyzmu tworzył Józef Brodowski( 1780 - 1853). Malował zarówno portrety , jak obrazy historyczne , nie stronił też od obrazów przedstawiających sceny religijne , czy motywy mitologiczne. Był głównie związany z Krakowem i Łańcutem. Na Akademii Wiedeńskiej studiował malarstwo historyczne. Malarstwa portretowego uczył się od Lampiego . Był profesorem w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.

***

Pod wpływem klasycyzmu malował swoje obrazy Józef Oleszkiewicz( 1777- 1830), nic dziwnego , biorąc pod uwagę to , ze nauki pobierał samego Jeana Luisa Davida . Spod jego pędzla wychodziły zarówno obrazy historyczne , jak i sceny religijne. Malował także portrety , które wykonywał z niebywałą dokładnością , nie rezygnując z żadnego z detali. Jego obrazy wydają się być ostre i chłodne , a zarazem niezwykle precyzyjne. Widać na nich także wpływy renesansowego mistrza , Rafaela Santi.

***

Najwybitniejszym polskim malarzem doby romantyzmu był Piotr Michałowski ( 1800- 1855). Jego życiorys był równie niezwykły , jak jego malarstwo. Studiował , nie malarstwo , ale nauki przyrodnicze i humanistyczne i ekonomię na uniwersytetach w Krakowie i Getyndze. Po studiach pracując w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu , zajmował się organizowaniem przemysłu hutniczego . Póżniej produkował broń , którą wykorzystywali żołnierze powstania listopadowego. Jako człowiek , niemal pięćdziesięcioletni został wybrany do Rady Administracyjnej Krakowa.

Po powstaniu listopadowym , coraz więcej malował , wyjechał do Paryża , gdzie zaczął uczyć się profesjonalnego rysunku , zwiedzał muzea , gdzie kopiował dzieła wielkich mistrzów malarstwa . Największe wrażenie zrobił na nim Velazquez , które wpływ widać w późniejszym malarstwie Michałowskiego. Poznawał również dzieła współczesnych malarzy działających we Francji , prezentujących nowe romantyczne tendencje w malarstwie. Jego obrazy wydają się być pełne spontanizmu , przemawia z nich romantyczna swoboda i ekspresja.

Michałowski ze szczególnym upodobaniem malował konie , sposób ich przedstawianie , przypomina sposób , w jaki malował konie ich wielki wielbiciel ,  Francuz Francuz K. Makuszyński Szatan z siódmej klasy, bohater epizodyczny; przypadkiem odnalazł list w starej książce i postanowił odszukać skarb.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Theodore Gericault.

Malował sceny batalistyczne , ziemiaństwo , chłopów , oddawał ich postacie z realizmem , nie rezygnując przy tym z szerokich swobodnych pociągnięć pędzlem , kładzenia barwnych plam , zaskakujących swym kolorem, które oddawały romantyczną ekspresję.

Jego obrazy są niezwykle dynamiczne , emanuje z nich żywiołowość zarówno natury , jak i człowieka.

Jako patriota malował także portrety wodzów, zasłużonych dla ojczyzny , między innymi portret Czarnieckiego na koniu. Szczególnym sentymentem darzył Napoleona Bonaparte, którego postać uwieczniał wielokrotnie , na swych obrazach.

Jednym z najbardziej znanych obrazów Michałowskiego jest ,,Seńko" , jest to realistycznie namalowana głowa chłopa , przywodząca na myśl giermka Don Kichota , Sanczo Pansę.

***

Innym malarzem romantyzmu jest uczeń Norblina i Bacciarellego, Aleksander Aleksander Homer Iliada, bohater drugoplanowy; Parys.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Orłowski
( 1777 -1832).

Podobnie , jak Michałowski łączył romantyczną swobodę i technikę z realistycznym ujęciem tematu.

Malował sceny batalistyczne , m. in. z okresu powstania kościuszkowskiego.

Spod jego pędzla wyszło sporo portretów , jednak mistrzostwo osiągnął w przedstawianiu scen rodzajowych mieszczaństwa i szlachty polskiej . Mieszał w nich realizm Realizm nurt w malarstwie i prąd literacki ukształtowany w pełni na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX w. Naczelnym zadaniem pisarza stało się obiektywne ... Czytaj dalej Słownik historyczny z ujęciem karykaturalnym. Na obrazach Orłowskiego szlachta Szlachta uprzywilejowany stan społeczny, który wyłonił się ostatecznie w Polsce w XIV w. spośród rycerstwa. O przynależności do tego stanu decydowało przede wszystkim urodzenie, rzadziej ... Czytaj dalej Słownik historyczny jest z reguły traktowana w sposób satyryczny , ale tym samym barwny i pełen dynamizmu.

***

Nauczycielem Aleksandra Orłowskiego , a zarazem malarzem , którego pełen ekspresji sposób ujmowania scen rodzajowych i historycznych wpłynął na malarstwo romantyzmu był Francuz Jan Piotr Norblin (1745 - 1830) Malarstwa uczył się w Paryżu w Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby. W Londynie , gdzie zajmował się studiami malarskimi , poznał księcia Adama Czartoryskiego . Ta znajomość zaowocowała przyjazdem Norblina do Polski w roku 1774. Pracował głównie dla Czartoryskich, ozdobił na ich zlecenie między innymi Pałac Błękitny. Później malował także dla Heleny Radziwiłówny . W roku 1787 otworzył w stolicy własną pracownię.

Bardzo zaangażował się w polityczne życie Polski , malował wiele scen odnoszących się do aktualnych wydarzeń politycznych, a także do wydarzeń historycznych, takie dzieł tworzył nawet po tym , jak w roku 1804 przeniósł się na stałe do rodzimej Francji. W swoich pełnych dynamiki i ekspresji obrazach nawiązywał niekiedy do stylu rokokowego. Niektóre z tytułów jego obrazów to :,, Kosynierzy Kosynierzy oddziały chłopskiej piechoty uzbrojonej w postawione na sztorc kosy i walczącej w powstaniu kościuszkowskim, później także listopadowym i styczniowym. W znaczny sposób przyczynili się oni do ... Czytaj dalej Słownik historyczny pod Racławicami" , ,,Uchwalenie Konstytucji 3 Maja".

Jean Pierre Norblin , zapoczątkował w dziejach polskiego malarstwa szkołę zwracająca się do obserwacji i uwieczniania życia codziennego osób należących przede wszystkim do niższych klas społecznych. Jednocześnie zwracania się do tradycji szlacheckiego sarmatyzmu. Można powiedzieć , że do tej szkoły należeli Michał Płoński, Aleksander Orłowski ,  Feliks Feliks A. Mickiewicz III cz. Dziadów, bohater epizodyczny; jeden z więźniów, ceniony za dowcip i żarty, które często są gorzkie. Wróży np. Jackowi, że jego nowo narodzony syn na pewno spotka się ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum Pęczarski , zajmujący się malowaniem postaci wywodzących się z biedoty miejskiej.

*******

Bardzo popularny był nadal portret , w tym okresie tworzył m.in. Walenty Walenty A. Domańska Historia żółtej ciżemki, bohater epizodyczny; organista w Porębie. Brał udział w bitwie pod Warną. Chętnie opowiada Wojciechowi i Piotrowi jak bił Turków i jak zginął król ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Wańkowicz , który zasłynął z portretów Adama Mickiewicza..

Przyroda była obecna nie tylko , jako tło portretów , zaczęła stanowić temat sam w sobie . Szczególnie góry fascynowały romantycznych malarzy , których pociągała ich tajemniczość i majestatyczność.

Pejzaże Tatr są obecne między innymi w malarstwie Jana Nepomucena Głowackiego.

Romantyzm w wielu swych elementach odwoływała się do tradycji szlacheckiej , która miała być ostoją patriotyzmu . Dlatego też w epoce romantyzmu nadal malowano portrety neosarmackie.

Bardzo długo utrzymywał się portret malowany w klasycystycznej , dworskiej konwencji. Przez bardzo długi okres malowano wyłącznie portrety osób wywodzących się z wyżyn społecznych , romantyzm zmienił takie podejście. Bardzo często malowano portrety bohaterów , wielkich wodzów, ale także mieszczan ,a nawet osób wywodzących się z niższych warstw społecznych , w tym chłopstwa.

W portrecie najważniejsze było ujęcie psychologiczne postaci, indywidualne podejście do każdego modela , próba wydobycia jego psychiki ,  cech Cech organizacja zawodowa rzemieślników w miastach średniowiecznych. Na zachodzie Europy cechy powstały w X-XII w. Ich celem była obrona interesów rzemiosła i praw członków. Organizowały także ... Czytaj dalej Słownik historyczny charakteru . Oddawano to zarówno przez mimikę i gęsty , ale także przez dobór kolorów , i detali. Nie ubierano już postaci w kostium antyczny i nie ustawiano ich w tradycyjnych , zbanalizowanych pozach. Często malarze przedstawiali postacie na tle natury , jako że romantyzm głosił , że człowiek pochodzi z natury jest jej cząstką i właśnie w niej kryją się niesamowite siły , rządzące jego życiem

Ceniono swobodę , prostotę , naturalność, większa dynamikę.

W tym samym czasie niektórzy malarze nadal hołdowali dawnym wzorom, malując portrety w stylu dworskim , takich , jak portret J.Sierakowskiego , który wyszedł spod pędzla Macieja Topolskiego.

Do portretu wtargnął także styl biedermeierowski , którego mistrzem był niezaprzeczalnie Alojzy Rejchan (1807- 60), artysta związany głównie ze środowiskiem artystycznym Lwowa. Spod jego pędzla wyszło wiele portretów , w charakterystycznym dla stylu biedermeierowskiego ujęciu modela. Poza portretami malował także sceny rodzajowe , posługiwał się głównie technika olejną , nie stronił jednak od akwareli.

Jednym z przedstawicieli malarstwa romantycznego był Wojciech Korneli Stattler ( 1800 - 1875) na jego malarstwo znaczny wpływ miała niemiecka szkoła malarstwa , tzw. ,,nazareńczyków". Było ugrupowanie malarzy niemieckich i austriackich, założonego w Wiedniu w roku 1809, rok później przeniesionego do Rzymu. Malarze ci ( m.in. Overbeck , Cornellius , Schadow , Schnorr i Pforr) nawiązywali do wzorów , wytworzonych w malarstwie quattrocenta. Ich program zakładał całkowity sprzeciw wobec akademizmu. Nie zrywali z klasycystyczną forma obrazu , ale z ich obrazów tchnął nie znany akademizmowi sentymentalizm.

Stattler był profesorem w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych , napisał sporo rozpraw poświęconych teorii sztuki. Najbardziej znanym obrazem , który wyszedł spod pędzla Stattlera jest dzieło o tematyce religijnej , ,,Machabeusze".

*******

Styl sentymentalny w malarstwie był reprezentowany głównie przez Franciszka Franciszka G. Zapolska Żabusia, bohaterka epizodyczna; niańka, służąca w domu Bartnickich.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Ksawerego Lampiego
( 1782- 1852) . Był to malarz austriacki , który od roku 1815 zamieszkał i tworzył w Królestwie Polskim. Malował sielankowe sceny, pejzaże ,sceny religijne, a także portrety malowane w stylu neoklasycystycznym .

Portrety w stylu romantycznym malował także Teofil Kwiatkowski ( 1809- 1891). Podobnie , jak Walenty Wańkowicz malował głównie portrety Mickiewicza , tak Kwiatkowski namalował sporo portretów Chopina , jednym z najbardziej znanych jest obraz Obraz W najogólniejszym znaczeniu: świat przedstawiony w utworze literackim jako odzwierciedlenie jakiejś rzeczywistości zewnętrznej, np. obraz XIX-wiecznej Warszawy w Lalce B. Prusa. Takie pojmowanie ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich ,,Chopin na łożu śmierci" . Jego malarstwo było typowo romantyczne, próbował uwiecznić na płótnie treści , które wydawałyby się nieuchwytne, takie , jak odczucia , jakie niesie słuchanie muzyki. Namalował cykl obrazów zainspirowanych ,,Polonezami" Fryderyka Chopina.

Malował także sceny rodzajowe , romantyczne , pełne tajemniczości pejzaże i martwe natury.

******

W okresie wczesnego romantyzmu tworzył także Antoni Brodowski ( 1784- 1832) , jednakże nie był on przekonany do nowego stylu , do końca życia pozostał wierny neoklasycyzmowi. Był uczniem Jeana Luisa Davida , po powrocie z Paryża w roku 1814 zamieszkał w Warszawie. Namalował kilkadziesiąt klasycystycznych portretów , m.in. portret Stanisława Kostki Potockiego i księcia Józefa Poniatowskiego , czy słynny ,,Autoportet" . Malował także sceny o tematyce mitologicznej, takie jak ,, Edyp Edyp Sofokles Król Edyp, bohater główny, tytułowy; postać tragiczna, dotknięta klątwą
Wygląd: dojrzały mężczyzna
Życiorys: Kiedy przybył do Teb, uwolnił miasto od siejącego ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
i Antygona", ,, Parys Parys J. Kochanowski Odprawa posłów greckich; ALEKSANDER
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
w czapce frygijskiej" .

W okresie granicznym pomiędzy romantyzmem i pozytywizmem zaczynał tworzyć Wojciech Gerson (1831-1901). Malował obrazy o tematyce historycznej , takie jak ,,Jadwiga i Dymitr z Goraja" , także pełne typowo romantycznej ekspresji obrazy o tematyce rodzajowej ( ,,Pożegnanie włościanina z koniem'', uprawiał także litografię wedutową , w ten sposób uwiecznił między innymi Warszawę , w ,,Albumie widoków Warszawy" . Z wielkim upodobaniem malował widoki górskie , tatrzańskie.

****

W okresie romantyzmu malował Korneli Szlegel (1819- 1870). Malarstwo studiował w Lwowie, Monachium i Wiedniu. Malował głównie sceny rodzajowe i obrazy historyczne. Namalował sporo portretów arystokracji i bogatych mieszczan . były to portrety wykonane według wzorów niemieckich , bardzo odmienne choćby od portretów , które wychodziły spod pędzla Henryka Rodakowskiego, którego podejście do modela cechował psychologizm.

*******WIELCY MISTRZOWIE MALARSTWA EUROPEJSKIEGO OKRESU ROMANTYZMU

Mówiąc o sztuce romantyzmu należy zaznaczyć , że niestety na ziemiach polskich żaden malarz nie dorównał osiągnięciom europejskiego romantyzmu , żaden nie wydał też tak wspaniałych dzieł , jakie wyszły spod pędzla

wielkich europejskich mistrzów , takich jak: Eugene Delacroix , Camile Corot , Theodore Gericault , William Turner , John Constable i Caspar David Friedrich.

*****

Eugene Delacroix ( 1798- 1863) przyszedł na świat we francuskiej bogatej rodzinie mieszczańskiej , był synem Charlesa Delacroixa , który w czasach Dyrektoriatu był ministrem spraw zagranicznych. Od 1803 roku uczył się w Liceum Cesarskim, gdzie zdobył staranne wykształcenie, już wtedy dużo malował.

W wieku szesnastu lat został całkowicie osierocony , zmarła jego matka Matka J. Kochanowski Treny, bohaterka liryczna cyklu; matka Jana Kochanowskiego. Pojawia się w Trenie XIX z Urszulką na ręku. Przybywa w chwili, kiedy jej syn odrzucił już wszystkie wartości, nawet ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum , dziewięć lat wcześniej umarł ojciec Ojciec Ojciec symbolizuje Boga, prawo, surowość, początek, zasady, wychowanie, mądrość.
Starożytność Biblia, Stary Testament PRAOJCIEC - ADAM: Biblijny Adam, pierwszy mężczyzna i pierwszy ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
, którego Eugene darzył niezwykłym szacunkiem. Często odwiedzał Luwr , gdzie poznawał dzieła wybitnych malarzy poprzednich epok.

W roku 1815 zaczął pobierać nauki w pracowni malarskiej Narcisse'a Guerina, który tworzył według wzorów neoklasycystycznych. Siedem Siedem Siedem to symbol kosmosu, stworzenia, przestrzeni, boskości, świętości, doskonałości, zdrowia, mądrości, wytrwałości, inteligencji, przygody, uporu, oszustwa, bólu, konfliktu, ... Czytaj dalej Słownik symboli literackich lat później wystawił na Salonie swój obraz ,,Barka Dantego", a w roku 1827 wystawia tam kolejny obraz ,, Śmierć Sardapała".

Delacroix obracał się w środowisku takich znakomitości epoki , jak ; Aleksander Dumas , Wiktor Hugo , Stendhal , Teofil Gautier , Fryderyk Chopin czy  Hektor Hektor Homer Iliada, bohater drugoplanowy; najdzielniejszy z Trojan, syn Priama. Wyróżnia się odwagą i szlachetnością. Umie okazać szacunek nawet wrogom. Walczy, ale się nie mści. Gardzi ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Berlioz. Jego wielką przyjaciółką była skandalizująca George Sand.

W 1832 roku wyruszył w egzotyczną podróż do Maroka, zakochał się wówczas w jego egzotyzmie.

Później odwiedził także Algier Algier miasto, stolica Algierii leżąca nad Morzem Śródziemnym. Liczy 2 562 tys. mieszkańców (zespół miejski 3702 tys.).
Czytaj dalej Słownik geograficzny
, egzotyczne kraje fascynowały malarza swoimi widokami , intrygowali go także ich mieszkańcy i ich odmienna kultura.

Kiedy wrócił do Francji , malował coraz więcej , dostawał dużo zleceń , nie tylko od osób prywatnych, ale także od kościołów. W roku 1857 został przyjęty do Akademii Sztuk Pięknych.

Obrazy Delacroixa wniosły do dziewiętnastowiecznego malarstwa , pozostającego pod silnymi wpływami neoklasycyzmu , nową jakość. Były bardzo długo krytykowane, nie rozumiano ich dynamizmu , dominacji koloru. Był malarzem romantycznym , choć sam stronił od szufladkowania. Jego malarstwo cechowała ekspresja i żywiołowość. Tytuły jego najbardziej znanych dzieł to: ,,Kobiety algierskie",, Barka Dantego", ,,Śmierć Sardapała", ,,Rzeź na Chios" , ,,Wolność wiodąca lud na barykady" , ,,Portret Chopina".

***

Innym francuskim mistrzem pędzla , którego malarstwo można zaliczyć do romantyzmu był Theodore Gericault (1791- 1824).

Kiedy miał piętnaście lat zaczął pobierać nauki w Liceum Cesarskim, w Paryżu , w tym samym , w którym uczył się Eugene Delacroix.

Od najmłodszych lat pasjonował się malarstwem . Poza malarstwem uwielbiał konie i to właśnie konie zamierzał malować.

W roku 1810 zaczął uczyć się malarstwa w pracowni Narcissa Guerina , w tej samej , w której kilka lat później zaczął się uczyć Delacroix. Jak większość malarzy udał się w podróż do Rzymu , gdzie poznawał dzieła włoskich mistrzów malarstwa renesansowego.

Obracał się w wyższych sferach , lubił przepych, ale nade wszystko kochał ryzyko , jego życie było krótkie , ale pełne niezwykłych zdarzeń, takich , jak romans z żona wuja. Jego niebezpieczne szarże konne były przyczyną ciężkich urazów kręgosłupa, a te z kolei przyczyną jego całkowitego unieruchomienia w młodym wieku i jego śmierci w wieku trzydziestu trzech lat.

Od samych początków , malarstwo Gericaulta cechował duży dynamizm , nie zgadzał się na dokładny rysunek , który artyści neoklasycyzmu tworzyli głównie kosztem koloru i ekspresji.

W 1812 odniósł sukces , wystawiając na Salonie namalowanego z rozmachem , przy użyciu ciepłych , głębokich barw ,,Oficera szaserów" , obraz na którym widać odwróconego w siodle oficera napoleońskiego na koniu , który stoi dęba.

Najsłynniejszym jego obrazem jest ukończona w roku 1819 ,,Tratwa Meduzy". To monumentalne dzieło zostało wystawione na Salonie.

Krytyka była podzielona , nie jest to bowiem obraz pozostający wiernym tradycji Davida .

Realistycznie przedstawione , namalowany dokładną kreską obraz jest wzbogacony o nowe , nasycone barwy . Widać na tym obrazie wpływ włoskich mistrzów , takich , jak Michał Anioł i Caravaggio.

Inne obrazy Gericaulta to : ,, Monomani" , ,,Portret młodego Metysa" , ,,Portret Luizy Vernet" , ,,Wyścig konny luzaków" , ,,Portret karabiniera" .

***

Mistrzem romantycznego , poetyckiego pejzażu był urodzony w Paryżu Camile Corot (1796- 1875). Był synem kupca i sam miał nim zostać , jednak bardziej aniżeli sprzedawanie towarów interesowało go malarstwo. W roku 1822 zaczął naukę w pracowni Michallona , który zachęcił go do zainteresowania się malarstwem plenerowym. Ponieważ jego mistrz Mistrz M. Bułhakow Mistrz i Małgorzata, bohater główny i tytułowy; ukochany Małgorzaty
Wygląd: Około trzydziestoośmioletni mężczyzna, ciemnowłosy, zadbany, uwagę zwracają jego przerażone ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
zmarł , Corot musiał znaleźć sobie nowego nauczyciela. Był nim Jean Victor Bertin.

Corot w roku 1825 wyjechał do Rzymu. We Włoszech malował pejzaże wiejskie. Kiedy wrócił do Francji dużo malował na łonie natury, którą obserwował w różnych regionach swego kraju. Nie oznacza to jednak , ze Corot malował wyłącznie pejzaże . W jego dorobku znalazły się również portrety , akty, a nawet sceny religijne.

Niektóre z jego obrazów to ,, Święty Hieronim , pejzaż", ,,Wiejski koncert", ,, Gwiazda Gwiazda Gwiazda symbolizuje boską ideę, boskie oko, bóstwo, Mesjasza, anioła, boski ogień, światło niebiańskie, wróżbitę, nieskończoność, ideał, szczęśliwość, sukces, nadzieję, ... Czytaj dalej Słownik symboli literackich Wieczorna", ,,Tivoli , ogrody Villa d'Este", ,,Kąpiel Diany" ,,  Kobieta Kobieta Z. Nałkowska Medaliony - Kobieta cmentarna, bohaterka autentyczna; prosta, niewykształcona kobieta, opiekująca się grobami. Niedaleko cmentarza znajduje się getto żydowskie, otoczone murem. ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum z perłą" , ,,Poranek", ,,Wspomnienie z Mortefontaine" , ,,Pracownia Corota" .

***

W Anglii malarstwo romantyzmu prezentowała twórczość Williama Turnera (1775 - 1815).

Jego obrazy były pełne romantycznego liryzmu , chciał uchwycić na swoich obrazach nie tylko naturę , ale przede wszystkim jej żywioły , siły sprawcze wszystkiego co się w niej dzieje. Jednym słowem to co wydawałoby się być nieuchwytne , zawarł na swoich płótnach Turner. W specyficzny sposób ujmował światło, było ono najważniejsze w całym ujęciu tematu.

Już , jako dziecko przejawiał niezwykły talent malarski, jako czternastolatek został przyjęty do Royal Academy. Miał piętnaście lat , kiedy po raz pierwszy wystawił swój obraz na Salonie Royal Academy.

W roku 1807 został profesorem na Royal Academy , uczył młodych adeptów malarstwa , perspektywy. Początkowo , tworzone przez niego pejzaże wpisywały się w tradycyjny , realistyczny i drobiazgowy sposób , aby później całkowicie zmienić sposób jej przedstawiania.

Jego obrazy przypominają obrazy tworzących później , impresjonistów .

Dużo podróżował poszukując nowych pejzaży , które uwieczniał na swoich obrazach, w swoje obrazy wkładał wiele uczucia , dlatego gdy chciał namalować burzę na morzu , musiał ja najpierw przeżyć.

Jego niektóre obrazy to; ,,Ostatnia droga Temeraire'a" , ,,Widok Orvieto" ,,, Deszcz Deszcz Deszcz symbolizuje błogosławieństwo, boską opiekę, łaskę, miłosierdzie, płodność, życie, zniszczenie, mądrość, prawdę, oczyszczenie.
Starożytność Biblia, Stary Testament ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
, para , szybkość" ,,,Pożar Parlamentu" , ,,Słońce nad jeziorem" , ,,Wenecja, widok wyspy Guidecca" , ,, Forum Forum główny plac w miastach starożytnego Rzymu, gdzie odbywały się zebrania ludowe, targi, sądy i kwitło życie towarzyskie. Najsłynniejszym takim placem było Forum Romanum (najstarszy rynek w ... Czytaj dalej Słownik historyczny Romanum" , ,,Spokój ,Pogrzeb na pełnym morzu", ,,Burza śnieżna".

***

Wybitnym angielskim pejzażystą tej epoki był John Constable ( 1776 - 1837) . Jako typowy romantyk , szukał natchnienia w naturze , jednak w czasach , w których zaczynał tworzyć , pejzaże nie były uważane za pełnowartościowe tematy obrazów. W niezwykły sposób oddawał na swych obrazach plamy świetlne.

Jego technika bardzo różniła się od techniki , jakiej używał Turner. Całe swoje malarstwo poświecił naturze, bo tylko naturę lubił malować . Dla celów zarobkowych malował niekiedy portrety , było to jednak tylko praca. Aby lepiej poznać ukochaną naturę , czytał wiele książek przyrodniczych. Eksperymentował z kolorami , malując naturę , jednak nigdy jej nie kopiował , wkładał dużo swoich subiektywnych odczuć w każdy pejzaż, który wychodził spod jego pędzla. Jego obrazy to m.in.: ,,Ferma w dolinie" ,,Flatford Mill" , ,,Wzburzone morze" ,,Molo w Brighton" , ,,Pole zboża" , ,,Katedra w Salisbury , widok od strony ogrodu domu biskupiego" , ,,Wóz siana" , ,,Budowa barki".

***

Wielkiej malarskiej rewolucji w Anglii połowy wieku dziewiętnastego dokonali prerafaelici.

Ich malarstwo powstawało na wskutek buntu przeciw akademizmowi. Rosseti , Millais , Hunt i Burne- Jones to bardzo młodzi artyści skupiający się w kręgu prerafaelitów. Uznawali , że malarstwo akademickie jest sztuczne, tworzone według utartych wzorców i nie docenia koloru. Ich programowym założeniem było czerpanie z całego dorobku malarstwa , szczególnie z dzieł malarzy , którzy tworzyli zanim pojawiło się malarstwo Gabriela Santi.

Cechowała ich przede wszystkim różnorodność tematów , jakie podejmowali na swych obrazach , często odwoływali się do literatury , miedzy innymi do Szekspira. Cenili prostotę , naturalność , krytykowali Rafaela , a szczególnie te jego obrazy , w których postacie pozostają w mało naturalnych pozach.

Bractwo prerafaelitów zostało przez nich samych utworzone w roku 1848. Wszyscy podpisywali się inicjałami P.R.B., jednak po pięciu latach , w roku 1853 , pomimo zwycięstwa jakie odniosła prezentowana przez nich estetyka, bractwo zostało rozwiązane.

Najbardziej znane obrazy prerafaelitów to: ,,Zwiastowanie" ,,,Proserpina" , ,,Oblubienica" ,,Beata Beatrix" Dantego Gabriela Rossettiego ,, Światłość światła" , ,,Zły pasterz" , ,,Przebudzone sumienie" Williama Holmana Hunta; ,,Ofelia" , ,,Ślepa dziewczynka" , ,,Liście jesienne" Johna Everetta Millaisa.

***

Romantyzm silnie zaznaczył się na pejzażach Caspara Davida Friedricha ( 1774- 1840).

Jeżeli na jego obrazach znajduje się człowiek , jest on przedstawiony na tle pejzażu , jako integralna część wzniosłej , monumentalnej natury.

Wychowywał się religijnej rodzinie w Greifswaldzie na Pomorzu. Od 1790 uczył się malarstwa w pracowni Sama Quistropa, który zachęcił młodego Friedricha do malowania pejzaży. Kiedy w 1798 roku przeprowadził się do Drezna , zaczął chodzić do tamtejszej Akademii Sztuk.

Szukał natchnienia religijnego w surowej naturze północnych Niemiec, obcowanie z naturą wymagało jego zdaniem całkowitej samotności. Natura był dla tego malarza tym , czym była dla romantycznych poetów , źródłem niewyczerpanego natchnienia , miejscem obcowania z Istotą Wyższą. Największy zachwyt budziła w nim natura pełna grozy i majestatu , przy której człowiek czuł się małym i nieporadnym, takie krajobrazy spotykał miedzy innymi w górach . Na swoich obrazach uwieczniał nie tylko naturę , ale także swoje odczucia , jakie w nim budziła. Odkrywał w naturze pierwiastek boski i później uwieczniał go na swoich płótnach.

Był duchowym ascetą , stronił od sławy i przepychu, był wielkim patriotą. Był znajomym Goethego i Kleista, jego obrazy były kupowane przez Fryderyka Wilhelma III , króla pruskiego.

Tytuły jego najbardziej znanych obrazów to :,,Podróżnik po morzu chmur" , ,, Morze Morze część oceanu posiadająca odrębną nazwę. Niekiedy morzem nazywane są także jeziora, np. Morze Kaspijskie i Martwe.
· Niszczące działanie morza abrazja · Budujące działanie morza: ...
Czytaj dalej Słownik geograficzny
w poświacie księżyca" , ,,Morze lodowe" , ,, Mnich nad brzegiem morza" , ,,Opactwo w dębowym lesie" , ,,Kredowe skały Rugii" , ,,Na żaglowcu" , ,,Watzmann" , ,,Fazy życia" .