Znakomity pisarz, publicysta, działacz społeczny i niezwykły obserwator dziewiętnastowiecznej rzeczywistości urodził się 20 sierpnia 1847 roku na Lubelszczyźnie (Hrubieszów) w rodzinie rządcy. Szybko został sierotą i przeszedł pod opiekę babki a potem lubelskiej ciotki- w Lublinie właśnie rozpoczął swoją edukację, w Szkole Realnej. Następne lata jego młodości naznaczone są rysem romantycznym. Mieszkając w Kielcach u swojego starszego brata, Leona, który zarabiał na życie pracując jako szkolny historyk. Prus przerywa naukę, uciekając z domu i wstępując w szeregi styczniowych powstańców. Jego żołnierska kariera szybko się jednak kończy, zostaje bowiem ranny, a następnie dostaje się do rosyjskiej niewoli. Od zsyłki lub wyroku ratuje go młody wiek. Podkurowany w szpitalu Prus może wrócić do Lublina, pod opiekę rodziny. Powstańcza przeszłość daje o sobie znać jeszcze rok później, gdy młodzieniec zostaje aresztowany na  trzy Trzy Trójka symbolizuje Boga, bóstwo, świętość, trójcę, sacrum, harmonię, siłę, Słońce, owocowanie, wzrost, rozwój, medytację, szczęście, świadomość.
W różnych kulturach liczbę ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
miesiące. Po uwolnieniu podejmuje naukę w liceum w Lublinie. Po jego ukończeniu zostaje studentem Wydziału Matematyczno- Fizycznego w warszawskiej Szkole Głównej. Prus odchodzi z murów tej uczelni po dwóch latach nauki, by podjąć ją na nowo ma kierunku leśno - rolniczym w Puławach. Tu również nie znajduje dla siebie miejsca i powraca do Warszawy, gdzie ima się najprzeróżniejszych form zarobkowania, zanim odnajduje swoją ostateczną drogę w pisarstwie i publicystyce.

Nazwisko, pod jakim znały i znają go miliony czytelników jest tylko pseudonimem artysty, utworzonym od nazw herbowych rodziny Głowackich. Aleksander Aleksander Homer Iliada, bohater drugoplanowy; Parys.
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
Głowacki, bo tak naprawdę nazywał się Prus, początkowo wcale nie zamierzał zająć się trudnym i nieraz niewdzięcznym zawodem pisarza. Jego plany były całkiem odmienne i kierowały się w stronę wywyższanych przez pozytywistów nauk ścisłych. Zdobywając ścisłe wykształcenie młody Głowacki dorabiał sobie jednak pisząc zabawne, pełne polotu humoreski do warszawskiej prasy. Aby jednak nie przynosić wstydu swojemu nazwisku, podpisywał te teksty pseudonimem. Z czasem, gdy jego talent prozatorski zyskiwał mu popularność i przychylność czytelników, Głowacki uczynił z niego główne źródło swojego zarobkowania, swój zawód, a przyzwyczajony do swojego pisarskiego pseudonimu, biorąc także pod uwagę przyzwyczajenie do niego samej publiczności- pozostał Bolesławem Prusem, sygnując tym nazwiskiem wszystkie swoje powieści i teksty publicystyczne. Współpracę z czasopismami ("Opiekun Domowy", "Niwa") Prus rozpoczyna w 1872 roku. Rok później pisuje już także dla wydawnictwa o zacięciu satyryczno-humorystycznym "Mucha", dalej przychodzą "Kolce". W 1875 zaczyna Prus stałą współpracę z "Kurierem Warszawskim", gdzie drukowane są jego "Kroniki tygodniowe". Stała posada i dochody pozwoliły Prusowi zacząć myśleć o założeniu rodziny. W krótkim czasie ożenił się z Oktawią Trembińską, swoją kuzynką. Stadło Głowackich okazało się trwałe, kochające się i darzące wzajemnym szacunkiem i pomocą. Żona nie mogła narzekać na ciągłą nieobecność męża, gdyż ten, dręczony agorafobią (czyli lękiem przestrzeni) wolał spędzać czas Czas jedna z podstawowych (obok przestrzeni) kategorii organizujących świat przedstawiony w dziele literackim. Porządkuje ona zdarzenia pod względem chronologicznym na różnych poziomach utworu, np. ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich w domu, w ścisłym i dobranym gronie znajomych i przyjaciół, niechętnie opuszczając Warszawę dla dalekich, nieznanych krain i widoków.

Zmarł w wieku 65 lat. (19. 05. 1912 r.) w Warszawie. Jego doczesne szczątki spoczywają na Cmentarzy Powązkowskim. Grób słynnego pisarza, który za życia wielokrotnie upominał się o prawa najuboższych zdobi pomnik autorstwa S. Jackowskiego i napis podsumowujący najlepiej osobowość tego pisarza- " Serce Serce narząd mięśniowy, którego praca umożliwia krążenie krwi. S. pełni rolę pompy tłoczącej, poruszającej krew w naczyniach krwionośnych.
Czytaj dalej Słownik biologiczny
serc".

Dorobek twórczy Bolesława Prusa:

Szczególnie obfita jest jego twórczość publicystyczna. Jako dziennikarz Dziennikarz T. Różewicz Kartoteka, bohater epizodyczny; przychodzi, by przeprowadzić wywiad z Bohaterem, przeciętnym zwykłym człowiekiem. Zadaje mu stereotypowe pytania, nie drąży, pyta go o poglądy ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum zatrudniony w "Kurierze Warszawskim" wydrukował na jego łamach trzysta czterdzieści pięć cotygodniowych felietonów. Do roku 1901 napisał kolejnych trzysta kilkadziesiąt dla "Kuriera Codziennego". Prus uważany jest za mistrza tego gatunku, jego felietony na stałe weszły do klasyki tego trudnego gatunku. Z jego pomysłowości, niezwykłego talentu stylizatorskiego, niezwykłego poczucia humoru korzystali także jego znakomici następcy i koledzy po felietonistycznym piórze- np. Antoni Słonimski. Lata 1905- 1911 to współpraca z "Tygodnikiem Ilustrowanym" i powstanie stu siedemdziesięciu ośmiu kronik, co jest tylko ułamkiem z całości "kronikarskiego" dorobku Prusa, obejmującego około tysiąca stu tego typu publikacji prasowych.

Obok gatunków typowo prasowych Prus jest również autorem ponad stu utworów, małych forma narracyjnych, do których zalicza się szkice humorystyczne, które autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum pisał jeszcze w młodości, obrazki (np. "Na wakacjach") oraz nowelistyka (najbardziej znane tytuły to "Antek", "Katarynka", wzruszająca "Kamizelka" z 1882 roku, "Michałko", nowela o dramacie władzy- "Z legend dawnego Egiptu"- starożytne konstrukcje fabularne zawarł Prus także w powieści "Faraon"). W grupie tej znajdują się także silnie psychologizujące opowiadania i szkice powieściowe, których celem było ukazanie pełnych godności, psychicznej dojrzałości postaci "niedojrzałych" lub "upośledzonych" swoim wiekiem lub statusem społecznym. Do tych utworów zaliczyć należy "Sierocą dolę", "Powracającą falę", "Omyłkę", "Przygodę Stasia".

Ogromną popularność przyniosły Prusowi. Zwłaszcza w późniejszych epokach i pokoleniach- jego dzieła powieściowe, powstała jeszcze w 1880 "Anielka", oraz dojrzałe powieści "Placówka" wydana w 1886 roku, trzy lata później "Lalka", następnie "Emancypantki" z 1893 roku, z 1896 "Faraon", powieść "Dzieci" wydana w 1908 roku oraz niedokończone dzieło pisarza, "Dzieci".

Na koniec warto też wspomnieć o społecznej działalności Bolesława Prusa, wychodzącej daleko poza pisarskie biurko. Pisarz Pisarz literat.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
był jednym z założycieli instytucji opiekuńczej wdzięcznie nazwanej Kasą Przezorności i Pomocy dla Literatów i Dziennikarzy. Wchodził również w skład Komitetu Obywatelskiego, biorącego pod swoją opiekę bezrobotny miejski proletariat Proletariat w starożytnym Rzymie nazywano tak najuboższych obywateli utrzymywanych przez państwo i zwolnionych z podatku oraz służby wojskowej. Marksiści mianem tym określali robotników najemnych ... Czytaj dalej Słownik historyczny pozbawiony środków do życia. W 1905 roku został patronem Towarzystwa Higieny Praktycznej (instytucji tej nadano imię pisarza).