Słownik języka polskiego definiuje tolerancję jako „poszanowanie czyichś poglądów, wierzeń, upodobań, różniących się od własnych” oraz „zdolność żywego organizmu do znoszenia bez szkody dla niego niektórych bodźców chemicznych, fizycznych i biologicznych”, jednak mnie interesuje tylko pierwsze tłumaczenie, drugie rzućmy w zapomnienie. Rozumiem tolerancję dość podobnie, jest to całkowite zrozumienie tego, że każdy człowiek ma prawo do odmiennego zdania na dany temat, czy choćby innego stylu ubierania się. Zwłaszcza teraz, w XXI w. przeważnie młodzi ludzie Ludzie J. R. R. Tolkien Hobbit, czyli tam i z powrotem, bohater zbiorowy; ludzie Trzeciej Epoki są zupełnie podobni do ludzi współczesnych. Tak jak dzisiaj zdarzają się wśród nich postacie ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum nie są w stanie być na tyle wyrozumiałymi, by pozwolić swoim rówieśnikom na odrobinę inności. Co ciekawsze taki brak tolerancji, który rodzi czasem powód do zagłady, istnieje tylko i wyłącznie wśród ludzi. Żadne zwierze, nie zależnie od wszystkiego, nigdy nie zaatakuje innego gatunku z powodu tego, że inaczej wygląda. Pięknie ujęła to  Krystyna Krystyna M. Wańkowicz Ziele na kraterze, bohaterka główna; postać autentyczna; córka Melchiora Wańkowicza. Była wychowana w przyjaznej, serdecznej atmosferze. Rodzice mieli z córkami wspaniały ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum Salamburska, współautorka książki pod tytułem „Nieprzetarty Szlak”, pozwolę sobie przytoczyć fragment, „Świat jest dla wszystkich... Dla silnych i słabych... zdrowych i chorych... pięknych i brzydkich... Każdy nim się cieszyć może inaczej. Każdemu może być dana jego wielka radość... bez względu na kolor skóry... bez względu na wiek... ułomność... niepełnosprawność. Świat to własne życie.” Niestety, pomiędzy obojętnością a tolerancją istnieje dość cienka granica i w każdej chwili można ją przekroczyć, nawet nieświadomie. Ignorowanie cudzego zdania nigdy nie będzie tolerowaniem go, gdyż w tolerancji nie chodzi o niezauważanie inności, chodzi o zrozumienie jej. Część ludzi nie dostrzega różnicy pomiędzy tymi terminami, co może doprowadzić do nieporozumień wszelkich granic. Podobnie jest z muzułmanami, część ludzi uważna, że każdy terrorysta musi nim być, przez co wyznawcy tej wiary są często prześladowani i bez podstaw prawnych sprawdzani, sprawdza się ich przeszłość, rodzinę, szuka się ewentualnych powiązań z przestępcami. W USA zdarza się nawet, że dziecko z irackiej rodziny jest obrzucane błotem, lub opluwane. To rażący brak tolerancji.

Postaram się odpowiednimi argumentami udowodnić, że tolerancja to bardzo cenna wartość, którą należy cenić. Myślę, że trzeba głębiej zastanowić się nad wszystkimi „za” i „przeciw” odnośnie tolerancji, nad tym, które z tak wielu tłumaczeń tego słowa jest prawidłowe i, które powinno obowiązywać wszechobecnie.

Po pierwsze, pozytywnym aspektem tolerancji jest zrozumienie innych, wśród dzieci Dzieci M. Dąbrowska Pies, bohaterowie pierwszoplanowi; jest ich gromadka (może czworo), narrator wymienia najstarszą dziewczynkę i brata oraz maluchy, nowi właściciele psa.
Wygląd: brak ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
w piaskownicy ta tolerancja jest, choć nikt nie zdaje sobie z tego sprawy. Takim małych ludziom nie przeszkadza to, że ich przyjaciel wygląda inaczej, chcą się po prostu razem bawić i robią to. Czasami nawet nauczyciele Nauczyciele W. Gombrowicz Ferdydurke, bohater trzecioplanowy, zbiorowy; bohaterowie tej powieści, to zespół ludzi wyjątkowo niesympatycznych i nudnych. Ich zadaniem jest wychowywanie młodzieży według ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum w szkołach zachowują się nietolerancyjnie, nie są w stanie zaakceptować tego, że jakiś uczeń ubiera się inaczej od innych czy ma własne zdanie Zdanie odrębny segment wypowiedzi zbudowany z wyrazów ułożonych zgodnie z regułami składniowymi i gramatycznymi, który jest całością znaczeniową i intonacyjną.
Czytaj dalej Słownik terminów literackich
na każdy temat i nie wstydzi się go wypowiadać. Tolerować powinniśmy na przykład swoich sąsiadów i to bez względu na wszystko, nie musimy ich lubić, ale nie musimy również im ubliżać. Jeżeli my jesteśmy katolikami, a ktoś mieszkający obok - powiedzmy – buddystą nie możemy twierdzić, że jego wiara jest nieprawdziwa, że nie ma prawa obnosić się z nią, a nawet powinien przejść na naszą. Myślę, że tolerancja powinna  być obecna w każdym aspekcie życia człowieka, gdyż sprzyja ona poznawaniu nowych ludzi i zaprzyjaźnianiu się z nimi. Bez niej człowiek byłby zamknięty wśród ludzi takich jak on, nie mógłby znieść myśli, że ktoś jest choć odrobinkę inny, sprawiłoby to, że człowiek przestałby się rozwijać, nie miałby z kim prowadzić głębszych rozmów. Każdy potrzebuje czasem konfrontacji z kimś odmiennych poglądów, by móc upewnić się w swoim stanowisku, czy choćby w kulturalny sposób powiedzieć, co myśli, bez pewności, że druga osoba to potwierdzi i będzie się z nim we wszystkim zgadzać. W związku z tym wszystkim istnieją również negatywne skutki braku tolerancji. Będąc niewyrozumiałymi nie jesteśmy w stanie poszerzać własnych horyzontów, poznawać innego spojrzenia na świat. Według Wiesława Łukaszewskiego, będącego profesorem psychologii: „nietolerancja zabija indywidualność, różnorodność zachowań jednostek lub grup - a także uczniów w szkole” oraz „eliminowanie odmienności prowadzi m.in. do powstawania marginesu społecznego młodzieży, gromadzącego tych, których odmienności się nie toleruje, czy też młodzieżowej podkultury, co prowadzi do izolacji społecznej, lęku przed odmiennością do społecznego i psychicznego ostracyzmu”, szczerze mówiąc całkowicie się z nim zgadzam. Jednak z drugiej strony nie można być tolerancyjnym wobec wszystkiego. Na przykładzie historii widzimy, że  epoka Epoka okres stanowiący jeden z etapów dziejowych, w chronologii początek ery. W języku greckim słowo to oznacza punkt rozpoczynający rachunek lat. Obecnie termin ten ma kilka znaczeń. W historii ... Czytaj dalej Słownik historyczny krwawych wojen religijnych w Europie zakończyła się pokojem westfalskim w 1648r., co pokazuje, że tolerancja objęła wówczas strefę religijności. Wiek XX przejdzie do historii jako wiek nietolerancji bardzo często przybierającej formy krańcowe – masowych prześladowań czy nawet ludobójstwa. Powołanie ONZ ożywiło nadzieję na zanikanie objawów nietolerancji, jednak jest inaczej, fale nietolerancji wszelkiego rodzaju: religijnej, rasowej, etnicznej, społecznej i kulturalnej, przybierają na sile na wszystkich kontynentach. Do tego coraz bardziej dają znać o sobie także w Europie. Tolerancja – tak jak wszystko – ma swoje granice, których nie powinniśmy przekraczać. Nie można przecież tolerować tego, że ktoś jest terrorystą, który często niszczy cudze życie, a nawet całe narody. Nawet zwykłe odwracanie głowy na widok nie mogącego sobie poradzić z czymś staruszka będzie brakiem obojętnością, bo w dzisiejszych czasach nie ma jej nawet względem ludzi starszych, takich jakimi będą wszyscy, który tego dożyją. Domeną teraźniejszości jest częściowe niezrozumienie, ludzie podający się za tolerancyjnych tak naprawdę tacy nie są, lub wstydzą się tego. W niektórych kręgach istnieje przekonanie, że jeśli ktoś nie ubliża komuś innego chce się stać takim jak on, chce pozostawić swoich dotychczasowych przyjaciół na rzecz kogoś, lub czegoś innego. Dlatego też tolerancja może być uznawana za słabość, często też osoby nie do końca świadome myślą, że tolerancja to obojętność, brak zaangażowania. Uważam siebie za człowieka tolerancyjnego, potrafię zrozumieć to, że ktoś inny może odczuwać coś w inny sposób. Co więcej w zasadzie lubię poznawać ludzi, z którymi mogłabym delikatnie spierać się o to, czyje poglądy są bardziej przekonywujące. Tak, jestem tolerancyjna i nie wstydzę się tego, nie ignoruję osoby na wózku inwalidzkim, która nie może dostać się do jakiegoś budynku, czy autobusu - pomagam jej.

Powyższe argumenty wskazują na to, że traktowanie tolerancji jako wartość najwyższą nie jest czymś złym, uczy ona życia wśród ludzi będących innymi od nas. Jest ona bardzo ważna, trzeba jednak wiedzieć, iż żeby tolerować resztę społeczeństwa trzeba się najpierw nauczyć tolerować siebie. Bez akceptacji siebie takim jakim się jest, nigdy nie zaakceptuje się kogoś innego. Powinno się również wiedzieć, że tolerancja nie jest zakazem sprzeciwiania się złu, nie można ignorować tego, że ktoś jest przestępcą, gdyż byłaby to nieświadoma pomoc czynienia zła, przyzwolenie na to. Nie można przecież przechodzić obojętnie obok cierpienia ludzi, ich krzywdy. Trzeba jasno i pewnie powiedzieć „to co robisz jest złe, nie pozwolę na to“, nie bójmy się interweniować. Jak napisałam przy jednym z argumentów, nawet tolerancja ma swoje granice. Po zastanowieniu się widać, że argumenty za tym, że tolerancja jest wartością przeważyły, co oznacza, że to prawda. Mimo wszystko tolerancja we współczesnym świecie jest dość znaczącą wartością.

„Tolerancja jest wtedy, gdy nie czynię wbrew, chociaż czyjeś opinie czy zachowania nie odpowiadają mi, sprawiają przykrość. Mam siłę, by im przeszkodzić, ale nie czynię tego, bo uznaję uprawnienia ludzi do tych zachowań.“ (J. Keller)