Na świecie od zawsze istniał podział regionów pod względem ich rozwoju i bogactwa. W XX wieku głównymi mocarstwami były Rosja Rosja Federacja Rosyjska. Państwo położone we wschodniej Europie i północnej Azji. Powierzchnia 17 075 400 km2. Największe powierzchniowo państwo na świecie. Liczba ludności 144 664 tys. (2001 ... Czytaj dalej Słownik geograficzny i Stany Zjednoczone, przewyższające inne kraje wielkością, liczbą ludności i zakresem wpływów. Sporo krajów nazwano wysoko rozwiniętymi, ze względu na wysokie PKB, najwyższy poziom życia ludności, zaawansowane procesy urbanizacji, dominację sektora usług w strukturze zatrudnienia, rozwój zaawansowanych technologii. Należały do nich: Francja, Japonia, Niemcy, Szwajcaria Szwajcaria Konfederacja Szwajcarska. Państwo położone w środkowej części Europy, na terenie Alp, bez dostępu do morza. Powierzchnia 41 290 km2. Liczba ludności 7 170 tys. (2001 r.). Stolica Berno. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny itd.

W Azji, Ameryce Południowej i Afryce istnieją dawne państwa kolonialne, o poziomie rozwoju znacznie niższym niż poprzednie. Średni poziom rozwoju osiągają byłe państwa socjalistyczne. Na świecie wciąż istnieją także kraje kolonialne.

Obecnie obserwuje się nasilające się zróżnicowanie w poziomie rozwoju krajów świata. Dzieje się tak na skutek różnic i zmian w poziomie gospodarki. Świat dzieli się więc na kraje o wysokim, średnim i niskim PKB. Według statystyk Banku Światowego, kraje o najniższym PKB to te, których roczne PKB na mieszkańca jest niższe niż 725$, kraje o średniej wartości PKB to te, których PKB mieści się w granicach od 725$ do 2895$, kraje o PKB powyżej średniej - 2895- 8956$, kraje o wysokim PKB - powyżej 8956$.

Do niedawna istniał podział na bogate kraje Zachodu i biedne kraje Wschodu. Obecnie kształtuje się podział na bogatą Północ i biedne Południe.

Poziom społeczno - gospodarczy kraju jest mierzony kilkoma wskaźnikami: PKB/1mieszk./rok; struktura zawodowa ludności; ilość wyprodukowanej lub zużytej energii, udział państwa w międzynarodowym handlu; wykształcenie społeczeństwa, poziom analfabetyzmu.

O stopniu rozwoju gospodarczego świadczą takie cechy gospodarki, jak: duży udział przemysłu ciężkiego, zwłaszcza produkcja Produkcja zorganizowana działalność ludzi polegająca na wytwarzaniu dóbr materialnych oraz świadcząceniu usług, służąca zaspokojeniu potrzeb.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
stali, duży udział w przemyśle chemicznym produkcji tworzyw sztucznych , liczba mieszkań oddanych do użytku, procent zatrudnionych w rolnictwie, liczba ciągników/1 ha użytków rolnych, liczba lekarzy na 10000 mieszkańców.

Użytkowanie ziemi

Działalność człowieka od najdawniejszych czasów wiąże się z przekształcaniem środowiska na cele osiedleńcze, jak również te związane z gospodarką i komunikacją. Użytkowanie ziemi to wszystkie sposoby wykorzystania terenu przez człowieka. Należą do nich: użytki rolne - grunty orne, łąki i pastwiska, a także inne formy upraw, jak np. winnice; lasy - naturalne i sztucznie posadzone; wody - naturalne zbiorniki i sztuczne; obszary związane z osadnictwem; nieużytki - tereny, których nie można lub nie opłaca się zagospodarować.

Najwięcej gruntów ornych w stosunku do powierzchni kontynentu znajduje się w Europie (29%), lasy zajmowały największą powierzchnię w Ameryce Północnej i Ameryce Południowej - odpowiednio: 38% i 46%. Najwięcej nieużytków było w Azji i Afryce.

Obecnie zmniejsza się powierzchnia lasów, gruntów ornych, natomiast wzrasta powierzchnia łąk i pastwisk. Dzieje się tak na skutek lepszego nawadniania gruntów i zmniejszeniu upraw.

Użytkowanie ziemi zmienia się bardzo szybko na skutek rozwiniętego systemu melioracji, dużego wylesiania bądź zalesiania odpowiednich do tego terenów. Wiele krajów prowadzi politykę zmierzającą do naprawy sytuacji ekologicznej i krajobrazowej obszarów zdegradowanych np. przez działalność przemysłową (Górnośląski Okręg Przemysłowy).

Obecnie poziom użytkowania ziemi uzależniony jest przede wszystkim od warunków naturalnych i poziomu rozwoju regionu objętego danym sposobem użytkowania. Zwłaszcza ważne są osiągnięcia nauki i techniki w tym względzie. Bardzo ważna jest również przeszłość danego obszaru i panujące dawniej warunki rozwoju, stosunki własnościowe, a także polityka gospodarcza regionu.

Właściwe użytkowanie terenu jest niezbędne dla zachowania wymogów zrównoważonego rozwoju oraz równowagi ekologicznej.