Mianem trzęsień ziemi nazywamy krótkotrwałe, najwyżej przez ułamek sekundy lub kilka sekund trwające drganie skorupy ziemskiej spowodowane uwolnieniem energii zakumulowanej wewnątrz skorupy ziemskiej. Energię tą wytwarza się, gdy masa skalna ulega deformacjom (ściskaniu lub rozciąganiu). Po upłynięciu określonego czasu dochodzi do osiągnięcia punktu krytycznego i w wyniku spękania następuje uwolnienie energii. Deformacja skał związana jest ze zmianą położenia płyt litosfery i najczęściej w strefie granicznej płyt zachodzą trzęsienia ziemi.

Trzęsienie ziemi nie jest spotykane w jednym czasie i o jednakowej sile na całej powierzchni danego obszaru objętego trzęsieniami. Swój początek posiada w niewielkim ośrodku zwanym ogniskiem trzęsienia ziemi ( w hipocentrum). Miejsce położone bezpośrednio nad hipocentrum na powierzchni ziemi nazywamy epicentrum danego wstrząsu ziemi.

Uwolniona energia rozprzestrzenia się pod postacią fal sejsmicznych. Intensywność trzęsień ziemi maleje wraz z oddalaniem się od jego źródła - epicentrum.

Trzęsienia ziemi dzielimy pod względem głębokości zalegania źródła na:

§ Trzęsienia płytkie o głębokości do 70 km

§ Trzęsienia pośrednie o głębokości z przedziału 70 - 300 km

§ Trzęsienia głębokie o głębokości z przedziału 300 - 700 km

Pod względem genezy trzęsienia ziemi dzielimy na:

§ trzęsienia tektoniczne - ( udział około 90% ze wszystkich trzęsień ziemi) są one wywoływane nagłymi rozładowaniami nagromadzonej w rezultacie ruchów tektonicznych ( w wyniku ruchu płyt litosfery ) energii.

§ trzęsienia wulkaniczne - ( udział około 7%) są one zjawiskiem poprzedzającym erupcję wulkanu, wywołane naporem magmy i dyslokacją gazów wulkanicznych we wnętrzu skorupy ziemskiej; nie są aż tak groźnymi jak powyższe trzęsienia tektoniczne

§ trzęsienia zapadowe = zapadliskowe = zawałowe - ( udział około 3%) wywołują je zapadnięcia się pustek podziemnych o różnej genezie np. zapadnięcie się jaskiń na obszarze krasowym, lawina skalna w górach, tąpnięcie wywołane działalnością górniczą

Przestrzenne występowanie zjawiska trzęsień ziemi ma miejsce zwykle na obszarach o znacznej aktywności wulkanicznej. Kula ziemska dzieli się na obszary:

§ sejsmiczne - zjawisko trzęsienia ziemi jest tu bardzo popularne i bardzo silne ( strefa "Ognistego pierścienia" wzdłuż wybrzeży Pacyfiku; w strefie grzbietów śródoceanicznych; na obszarach młodych gór fałdowych)

§ pensejsmiczne - trzęsienia ziemi są zjawiskiem bardzo rzadkim i słabym ( rejon północnej Europy, Francji, Polski)

§ asejsmiczne - obszary pozbawione wstrząsów ( obszary starych platform kontynentalnych)

Wielkość trzęsienia ziemi mierzona jest w skali: Richtera ( w skali 9-stopniowej) i Mercallego ( w skali 12-stopniowej).

Skala Richtera opiera się na ilości energii uwolnionej w czasie trzęsienia ziemi. Stworzono ją tak, aby zwiększenie się wartości o jedna jednostkę odpowiadało dziesięciokrotnemu zwiększeniu ilości uwalnianej energii.

Skala Mercallego służy do oceny widocznych skutków wywołanych trzęsieniem ziemi. Przykładowo trzęsienie ziemi ocenione na 11 i 12 stopień w tej skali wywołuje zniszczenie wszystkich budynków na danym obszarze, jak również powstawanie głębokich rozłamów i szczelin w gruncie.

Przykładowe skutki potencjalnego trzęsienia ziemi: