(pójść, udać się na) łono Abrahama (Abrahamowe) - zasłużony odpoczynek po śmierci człowieka sprawiedliwego, bogobojnego: Przeżywszy osiemdziesiąt lat, udał się we śnie na łono Abrahama.

"- Co Żydzi!... Oni wiedzą, że ja nie ustąpiłem z dobrej woli. No, a każdy chciałby, żeby jemu tylko taki gwałt robili. Niechaj nas wszystkich Pan Bóg sądzi. Lepiej powiedz: jak ty się masz?

- Na łonie Abrahama nie będzie jej lepiej - odezwała się Tafet. - Cały dzień znoszą nam owoce, wina, chleby i mięso, czego dusza zapragnie. A jaką wannę mamy!... cała miedziana. A jakie naczynia kuchenne!..." [B. Prus Faraon].

• W Biblii Abraham jest protoplastą i patriarchą narodu izraelskiego, to jemu było dane zawrzeć przymierze z Bogiem. W Ewangelii wg św. Łukasza pojawia się przypowieść o Łazarzu, w której czytamy: "Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama" [Łk 16,22].