odmiana powieści rozwinięta pod wpływem kształtowania się prądu zwanego naturalizmem (II. poł. XIX w.). Głównym teoretykiem nurtu był francuski pisarz, Emil Zola. Postulował on, by dzieło literackie z fotograficzną dokładnością odzwierciedlało rzeczywistość, nawet, a czasem przede wszystkim, w jej brutalnych, odrażających aspektach. Doktryna naturalizmu i powieści naturalistycznej jest ściśle związana z teorią Darwina (koncepcja walki o byt i dziedziczności). Typowe powieści naturalistyczne to: Ziemia, Nana, Germinal E. Zoli, w Polsce pisarką naturalistką była G. Zapolska, autorka dramatu Moralność pani Dulskiej, literackich portretów zebranych w cyklu Menażeria ludzka, powieściach, m.in. Kaśka Kariatyda, Przedpiekle. naturalizm.</p>