starofrancuska pieśń liryczna, uprawiana w Bretanii, wywodząca się z pieśni celtyckich. Były to pogodne utwory miłosne, wykonywane z towarzyszeniem instrumentu. Z czasem przybrały też formę narracyjną, przedstawiając epizody z cyklu opowieści o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu. Gatunek uprawiany był m.in. w 2 poł. XII w. przez M. de France.