termin pochodzący od nazwiska niemiecko-szwajcarskiego pisarza S. Gessnera, żyjącego w XVIII w., autora słynnych, pisanych prozą idylli. Termin jest określeniem tendencji literackich, pojawiających się w tematyce, konstrukcji bohatera i stylu utworów lirycznych i sielankowych. Bohater był człowiekiem czułym, wrażliwym na piękno przyrody, moralnym, ceniącym sobie życie prywatne i rodzinne. Poprzez dydaktyzm i czułostkowość gesneryzm wchodził w bliskie związki z sentymentalizmem, a także z poezją arkadyjską.

W zakresie stylu preferował środki emocjonalne oraz używanie mitologicznych imion i motywów. Gessner znalazł wielu naśladowców w całej Europie, także w Polsce (A. Naruszewicz).