zbiór ksiąg Starego i Nowego Testamentu, uważany w tradycji judaistycznej (tylko Stary Testament) i chrześcijańskiej za Pismo Święte, księgę objawioną przez Boga. Stary Testament, składający się z 46 ksiąg, powstawał w ciągu tysiąclecia pomiędzy XII a II w. p.n.e. Pisany był w językach hebrajskim i aramejskim. Nowy Testament składa się z 27 ksiąg, powstał między I w. a połową II w. n.e. w językach aramejskim i greckim. Będąc przede wszystkim księgą świętą, Biblia jest też wspaniałym dziełem literackim. Występują w niej zbiory poezji: psalmy, pieśni, Pieśń nad pieśniami; teksty prawne - dekalogi, zbiory praw; teksty prorockie - ostrzeżenia, groźby, przepowiednie; księgi historyczne - mity, legendy, podania, bajki, przypowieści, relacje historyczne. W Nowym Testamencie wyróżnia się: Ewangelie, Listy Apostolskie, Dzieje Apostolskie, hymny, Apokalipsę. Biblia, obok mitologii, miała wpływ na kształtowanie się przez wieki świadomości europejskiej oraz inspirowała i po dziś dzień inspiruje twórców literatury i sztuki. Była ona na ogół jedną z pierwszych ksiąg tłumaczonych na języki narodowe, więc wpłynęła na ich rozwój. Jej symbolika tworzy rozległy zespół toposów, podejmowanych w sztuce. W nowszych epokach często pojawia się stylizacja biblijna, polegająca na stosowaniu występujących w niej gatunków (np. przypowieści) bądź naśladowaniu języka i składni (Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego A. Mickiewicza).