Pisarz. Urodził się w majątku Dmytrów na Podolu. Został wcześnie osierocony przez rodziców. Jego macocha była aktorką. Szczególnym dla niego miastem, które pisarz zawsze wspominał z sympatią, był Lwów. Tutaj uczęszczał do gimnazjum, a także debiutował w wieku 16 lat w czasopiśmie młodzieżowym "Wici" (wiersz Prolog). Właściwym debiutem literackim był jednak, opublikowany w 1920 r. w Poznaniu, tom poezji pt. Hymny, powstały pod wpływem osobistych doświadczeń wojny polsko-ukraińskiej. W czasie I wojny światowej służył w Legionie Wschodnim, a później w wojsku austriackim. W 1915 r. zdał maturę w Wiedniu i rozpoczął studia na wydziale filozoficznym tamtejszego uniwersytetu. Podczas dwuletniego pobytu uczestniczył w życiu wiedeńskiej cyganerii artystycznej. Po powrocie do kraju, w latach 1919-20 związał się grupą literacką Zdrój, a później ze Skamandrem. W 1919 r. objął również funkcję nauczyciela w prywatnych gimnazjach we Lwowie. W rok później wyjechał do Łodzi, gdzie pełnił rolę kierownika literackiego w Teatrze Miejskim. W latach 1929-32 przebywał we Francji. W tym czasie również gromadził materiały do swej powieści Sól ziemi.

Od 1939 r. znalazł się poza krajem. Wybuch II wojny światowej zastał go we Francji. Wittlin nie powrócił już do kraju, stał się pisarzem emigracyjnym. W 1941 r. wraz z żoną i córką udał się przez Portugalię do USA, osiadł na stałe w Nowym Jorku. W latach 1941-1943 współpracował z "Tygodnikiem Polskim", a w 1952 r. - z Radiem Wolna Europa. W 1971 r. został członkiem-korespondentem Deutsche Akademie für Dichtung und Sprache w Darmstadtcie.

Otrzymał wiele nagród literackich, m.in. w 1935 r. - nagrodę Pen Clubu za tłumaczenie Odysei, w 1936 r. - nagrodę "Wiadomości Literackich" za Sól ziemi, w 1937 r. - Złoty Wawrzyn PAL, 1965 - nagrodę im. Jurzykowskiego. Zmarł w Nowym Jorku.

Spośród książek tego pisarza wyróżnić można zbiór poezji zawierającej elementy ekspresjonistyczne i franciszkańskie Hymny (1920), powieść pacyfistyczną opartą na wspomnieniach z czasów I wojny światowej Sól ziemi (1936), szkice literackie Orfeusz w piekle XX wieku (Paryż 1963), wspomnienia Mój Lwów (1946), przekłady Homera (Odyseja, 1924), powieści H. Hessego, J. Rotha, eposu Gilgamesz, współczesnej poezji europejskiej i amerykańskiej zgromadzonej w tomie Przyjaźnie poetyckie Józefa Wittlina (1995), oraz wybór Poezje (1978).