Poeta. Urodził się w Wilnie. Z wykształcenia był prawnikiem. W latach 1933 -34 był związany z grupą poetycką "Żagary". Pracował jako aplikant sądowy. Był autorem wielu radiowych audycji satyrycznych. W czasie II wojny światowej przebywał w Wilnie. Należał do AK. Po wojnie mieszkał w Białymstoku, a następnie w Warszawie. Zmarł w Iławie.

Twórczość Rymkiewicza można podzielić na dwa okresy: pierwszy, przedwojenny, w którym dominują elementy katastroficzne, wizyjno-fantastyczne i estetyzujące, np. poemat Tropiciel (1936), zbiór Potoki (1938), oraz drugi, powojenny, w którym podejmował głównie tematykę społeczno-patriotyczną i refleksyjną, dotyczącą związku człowieka z naturą, np. zbiory Z narodem (1947), Bruzdy boskich pługów (1958), Polskie drzewa (1972), Srebrny jeleń (1978), Lotniejsza od ptaka (1980). Pisał także utwory dla dzieci, m.in. Przygody Gucia Pingwina (1950) i Zimowa sikoreczka (1975), piosenki oraz tłumaczył libretta operowe.