Poeta, historyk, tłumacz, wydawca, urodził się w podupadłej rodzinie magnackiej. Studiował w Akademii Wileńskiej, a później za granicą, głównie w Lyonie. Po powrocie do kraju uczył w Warszawie w Collegium Nobilium. W 1748 r. wstąpił do zakonu jezuitów, a później piastował godność biskupa smoleńskiego. W latach siedemdziesiątych Naruszewicz był jednym z najbliższych współpracowników króla Stanisława Augusta, redaktorem "Zabaw Przyjemnych i Pożytecznych", należał do grona uczestników słynnych "obiadów czwartkowych". Po przystąpieniu króla do Targowicy załamał się i wycofał z życia publicznego. Nękany chorobą umysłową zmarł w 1796 roku.

Jest autorem liczącej siedem tomów Historii narodu polskiego, licznych przekładów i oryginalnych poezji - satyr, od, liryków i sielanek.