Pisarz francuski, ojciec Claude'a - także pisarza i krytyka literackiego, osobistego sekretarza gen. Ch. de Gaulle'a. Urodził się w Bordeaux, tam spędził dzieciństwo i lata szkolne. Wcześnie osierocony przez ojca, był wychowywany przez matkę, kobietę głęboko religijną. Wielki wpływ na jego twórczość wywarli B. Pascal, J. Racine, M. de Guerin, P. Claudel, M. Proust, A. Gide.

Karierę literacką rozpoczął jako poeta. W 1911 r. wydał swój debiutancki tomik wierszy pt. Les Mains jointes. W tym samym roku opublikował pierwszą powieść pt. Ciężkie okowy dzieciństwa. Od tej pory pisał nieprzerwanie aż do śmierci. W 1932 r. został prezesem Związku Pisarzy, od 1933 r. był członkiem Akademii Francuskiej. W czasie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, współpracował z podziemnymi pismami. Był laureatem wielu nagród. W 1925 r. otrzymał Grand Prix du Roman Akademii Francuskiej, w 1952 r. - literacką Nagrodę Nobla, później tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Oksfordzie, a w 1958 r. - Wielki Krzyż Legii Honorowej za całokształt twórczości.

Jako pisarz reprezentował tzw. nurt katolicki. W swej twórczości podejmował wątki autobiograficzne, wspomnieniowe, niejednokrotnie odwoływał się do przeszłości, czasów dzieciństwa i młodości, znanych sobie miejsc, środowiska, w którym się wychował. Był pisarzem, którego szczególnie interesowało to, co dzieje się w człowieku, jego życie wewnętrzne. Dlatego bohaterowie powieści Mauriaca są często uwikłani w konflikt pomiędzy głębokimi namiętnościami a surowymi zasadami religijnymi, dręczy ich poczucie winy, przeżywają rozterki. W literackiej spuściźnie tego autora znalazły się powieści, np. Toga praetexta (1914), Ciało i krew (1920), Uprzywilejowani (1921), Pocałunek trędowatemu (1922), Teresa Desqueyroux (1927), Kłębowisko żmij (1932), Tajemnica Frontenaków (1933), Koniec nocy (1935), Faryzeuszka (1941), Młodzieniec z dawnych lat (1969), nieukończona Maltaverne (1972), dramaty, np. Asmodée (1937), eseje, np. Życie Racine'a (1928), Życie Jezusa (1936), Burza cichnie o zmierzchu (1962), felietony Bloc-Notes. Notatnik z lat 1953-70 (1979), dzienniki Pamiętnik życia wewnętrznego (1959) i Nowy pamiętnik życia wewnętrznego (1965), zbiorowe wydanie dzieł Oeuvres Completes (1952) i in.

W 1972 r., w Bordeaux zawiązana została organizacja Associacion des Amis de François Mauriac (Stowarzyszenie Przyjaciół François Mauriaca).