Pisarz francuski. Urodził się w Amiens. Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Poświęcił się karierze wojskowej i polityce. W wieku dwudziestu lat został oficerem artylerii, później (w czasach rewolucji francuskiej) był sekretarzem księcia Ludwika Filipa Orleańskiego. W 1790 r. był członkiem klubu jakobinów. Z powodu intryg prowadzonych na rzecz księcia w 1793 r. trafił do więzienia, skąd wydostał się dzięki poparciu jednego z przywódców rewolucji, Robespierre'a. Brał udział w kampaniach napoleońskich. Pod koniec życia pełnił obowiązki generalnego inspektora artylerii.

Laclos był twórcą wielu lekkich, humorystycznych, salonowych utworów, jednak nie odgrywały one istotnej roli w literaturze tego okresu. Sławę i popularność zyskał dzięki jedynej swej powieści psychologicznej napisanej w formie listów, w której opisywał obyczaje XVIII-wiecznej arystokracji francuskiej, pt. Niebezpieczne związki (1782). Powieść ta doczekała się ekranizacji (reż S. Frears).

Wydanie Niebezpiecznych związków było związane ze skandalem obyczajowym. Jeszcze dziś istnieją badacze poszukujący "klucza" służącego rozszyfrowaniu autorów listów z powieści, który rzekomo posiadał autor. W jego czasach istnieli tacy, którzy uważali, że to de Laclosa należy utożsamiać z bezwzględnym uwodzicielem, hrabią de Valmont. Argumentowali to, przywołując jego małżeństwo z kobietą, która trzy lata przed ślubem została jego kochanką i urodziła mu dziecko. Małżeństwo było jednak bardzo szczęśliwe, a autor Niebezpiecznych związków darzył żonę niekłamaną miłością i czułością. (P. A. F. Choderlos de Laclos, Niebezpieczne związki, opr. A. Siemek).