Pisarz francuski. Pracował jako sekretarz dyrektora teatru de "l'Oeuvre" w Paryżu, gdzie w 1896 r. wystawił jedyny raz swą słynną, wyszydzającą konwencje i autorytety, budzącą zgorszenie z powodu zbyt wulgarnego języka sztukę Król Ubu. Oprócz tego utworu dramatycznego pisał także wiersze i powieści. Uznaje się go za prekursora teatru surrealistycznego i teatru absurdu. Z natury był ekscentrykiem, popadł w nałóg pijaństwa i narkomanii. Zmarł w 1907 r. w szpitalu. Miał wówczas trzydzieści cztery lata.