Istnieją przypuszczenia, że Gall Anonim, kronikarz dziejów polskich, żył na przełomie XI i XII w. i był benedyktyńskim mnichem z węgierskiego klasztoru w Somogyvár. Owi mnisi, otaczający szczególnym kultem św. Idziego, przyjechali na Węgry z francuskiego opactwa w Saint-Gilles. Dlatego też XVI-wieczny historyk Marcin Kromer nazwał autora Kroniki Gallem, czyli Francuzem. Do Polski Gall został przywieziony przez Bolesława Krzywoustego wracającego z pokutnej (po oślepieniu brata) pielgrzymki do jego dworu i tutaj właśnie na zamówienie napisał po łacinie Kronikę (powstawała w latach 1112-16). Protektorami kronikarza na książęcym dworze byli poznański biskup Paweł oraz bracia Awdańcowie - kanclerz Michał i wojewoda Skarbimir. Ponieważ dzieło powstało na zamówienie dostojników polskich, Kronika ma charakter panegiryku, czyli utworu pochwalnego, sławiącego Krzywoustego, Polskę i polskich dostojników. Nie wiadomo, czy Gall ukończył swoje dzieło, a jeśli nie, to co uniemożliwiło mu dalszą pracę. Być może bunt wywołany przez jednego z jego protektorów - Skarbimira, którego uczynił drugim po Bolesławie bohaterem swojej Kroniki, ściągnął na Galla niełaskę władcy. Najstarsze oryginalne rękopisy zaginęły, zachował się odpis z XIV wieku.