generał radziecki. Służbę w Armii Czerwonej rozpoczął już w 1919 r. i jako członek partii bolszewickiej i szybko doszedł do wysokich stanowisk wojskowych. Po ataku niemieckim na ZSRR dowodził obroną Kijowa, a później kierował 20 Armią w czasie bitwy o Moskwę. Uchodził za jednego z wybitniejszych generałów radzieckich. Latem 1942 r. dostał się do niemieckiej niewoli i zdecydował się skorzystać ze złożonej przez Niemców propozycji - stanął na czele zorganizowanej przez nich Rosyjskiej Wyzwoleńczej Armii Narodowej (RONA). W grudniu 1942 r. został postawiony na czele Rosyjskiego Komitetu Narodowego, którego zadaniem było sianie antystalinowskiej propagandy wśród Rosjan oraz próba obalenia systemu stalinowskiego w ZSRR. Z inicjatywy Himmlera w 1944 r. został utworzony Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR), któremu Własow przewodniczył.

Po klęsce Niemiec hitlerowskich został wzięty do niewoli przez Amerykanów, którzy na prośbę Stalina przekazali Własowa wraz z jego żołnierzami Armii Czerwonej. Po procesie w Moskwie został skazany na karę śmierci za zdradę.